Δημήτρης Καραβέλλας

Αν χρειαζόταν να χαρακτηρίσω με μία λέξη το Σαββατοκύριακό μου αυτή θα ήταν: αποσυμπίεση!

Η πρώτη μου κίνηση το Σαββάτο είναι μια πρωινή βουτιά και κολύμπι στη θάλασσα. Ιδεατά, θέλω το ξημέρωμα να με βρίσκει μέσα στο νερό. Το περιμένω πώς και τι, συχνά μάλιστα είναι το κίνητρο – αυτό που με «κρατάει» ολόκληρη την εβδομάδα. Κολυμπώ όλο τον χρόνο και η δραστηριότητα αυτή είναι η πραγματική μου απόδραση, η αποσυμπίεσή μου… Τα δε καλοκαίρια που μέσα στο νερό υπάρχει μεγαλύτερη ορατότητα, βάζω μάσκα και πέδιλα και συνδυάζω το κολύμπι με την υποβρύχια φωτογραφία.

To πρωινό του Σαββάτου ξεκινά πολύ νωρίς για μένα – έχω τη συνήθεια να ξυπνώ νωρίς όλη την εβδομάδα και έτσι το Σαββατοκύριακο δεν αποτελεί εξαίρεση… Ακολουθούν δουλειές στο σπίτι, συμμάζεμα, μπορεί να μαγειρέψω κάτι για να φάμε παρέα με την κόρη μου το μεσημέρι. Παρότι προσπαθώ επίμονα να περιορίζω τις επαγγελματικές μου υποχρεώσεις κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, πάντα θα υπάρχει κάτι που πρέπει να κοιτάξω από τη δουλειά μου: ένα κείμενο, μια πρόταση συνεργασίας, μια ξαφνική εξέλιξη που απαιτεί άμεση απόφαση ή δράση. Αυτό, όμως, γίνεται με πιο χαλαρούς ρυθμούς, συχνά με συνοδεία ωραίας μουσικής και με μια σχετική ηρεμία στο σπίτι.

Μια αγαπημένη μου συνήθεια του Σαββάτου που θα τη χαρακτήριζα ως την απόλυτη πολυτέλεια είναι όταν μετά το κολύμπι, ύστερα από δουλειά, μετά τα τρεχάματα και το φαγητό, γέρνω στον καναπέ και παίρνω έναν υπνάκο, για λίγο, για μισή ώρα. Ειδικά το καλοκαίρι, με τα αλάτια και τη γλυκιά κούραση της θάλασσας και του ήλιου πάνω σου, ξυπνάς άλλος άνθρωπος.

Η θάλασσα είναι η όασή μου μέσα στους έντονους ρυθμούς της καθημερινότητας. Γι’ αυτό και καταλαμβάνει βασικό ρόλο στα Σαββατοκύριακά μου. Ακόμη και τα πρωινά της Κυριακής στη θάλασσα με βρίσκουν αν μπορώ! Αν είμαι στην Αττική, συνήθως θα πάω στο Σχινιά ή στο αγαπημένο μου Κόκκινο Λιμανάκι. Οταν μπορώ να φύγω, αγαπημένοι τόποι κοντινοί είναι οι πολλές παραλίες της Εύβοιας και λίγο πιο μακριά οι Κυκλάδες. Λόγω αντικειμένου της δουλειάς μου, έχω την τύχη να βρίσκομαι συχνά σε τόπους μαγικούς όπου μπορώ να συνδυάσω τη δουλειά με βουτιά.

Κατά τα άλλα είμαι αρκετά σπιτόγατος. Και μου αρέσει να μαγειρεύω στο σπίτι. Οταν θα βγω, επιλέγω συνήθως μια κουζίνα που δεν ξέρω ο ίδιος να φτιάξω – για παράδειγμα λατρεύω το ινδικό φαγητό – ή μου αρέσει να πηγαίνω σε άνετους χώρους με ωραίο φαγητό όπου μπορώ να χαλαρώσω με φίλους. Για παράδειγμα το «Γιάντες» στη Βαλτετσίου με την υπέροχη αυλή και το πολύ συμπαθητικό φαγητό του είναι ένα από τα αγαπημένα μου στέκια.

Ομως για μένα ιδανικό Σαββατοκύριακο δεν παύει να είναι αυτό που μας βγάζει έξω, κοντά στη φύση, να χαρούμε τις μοναδικές ομορφιές αυτής της χώρας. Μέσα σε όλα τα ζόρια που τραβάμε αυτά τα χρόνια, σε αυτή τη χώρα που με τόσα και με τόσα μας πληγώνει, αγνοούμε ή θεωρούμε ενίοτε δεδομένη αξία την ομορφιά που έχουμε γύρω μας. Μισή ώρα από την Αθήνα περπατάς στα μονοπάτια της Πάρνηθας, διανυκτερεύεις σε ένα από τα δύο καταφύγια και βλέπεις ελάφια στο φυσικό τους περιβάλλον. Σε λιγότερο από δύο ώρες είσαι στην Εύβοια, περπατάς στη Δίρφυ, στα χαμηλά βρίσκεσαι μέσα στο κάστανο και τα πλατάνια, πιο ψηλά στα όμορφα ελατοδάση – και από εκεί σε λίγα χιλιόμετρα βρίσκεσαι στις παραλίες που κοιτάνε Αιγαίο, Χιλιαδού, Βυθούρι, Μετόχι. Επίσης αγαπημένη απόδραση, τα κοντινά νησιά Κυκλάδων, Τζια, Ανδρος, Κύθνος. Τι να λέμε τώρα, μαγικά μέρη, αποδράσεις που σε γεμίζουν και σου θυμίζουν τελικά πόσο τυχεροί είμαστε που ζούμε σε αυτή τη χώρα!