Φανταστείτε ένα ρομπότ που βοηθά ένα ηλικιωμένο άτομο να ετοιμάσει ένα γεύμα, ανασηκώνει βαριά αντικείμενα ή αποσυναρμολογεί με ασφάλεια παλιές μικροσυσκευές. Ο Σλοβένος επιστήμονας ρομποτικής Δρ. Aleš Ude πιστεύει ότι τέτοια σενάρια δεν είναι τόσο υποθετικά όσο νομίζουμε. Ωστόσο, οι βασικές προκλήσεις παραμένουν: να εφοδιάσουμε τα ρομπότ με το σωστό επίπεδο ενσυναίσθησης και κοινής λογικής.
Τα ρομπότ γενικού σκοπού, που βοηθούν στο σπίτι ή στα νοσοκομεία, μπορεί να γίνουν πραγματικότητα μέσα σε μια δεκαετία, αναφέρει ο Δρ. Ude από το Ινστιτούτο Jožef Stefan στη Σλοβενία, κατά κύριο λόγο, χάρη στις ταχείες εξελίξεις της ΤΝ.
Στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας ReconCycle, ο Δρ. Ude μελέτησε τον τρόπο που τα ρομπότ μπορούν να αποσυναρμολογήσουν μια μεγάλη γκάμα ηλεκτρονικών συσκευών για ανακύκλωση.
«Σχεδόν κανένας, εκτός από τους πλούσιους, δεν διαθέτει 24ωρη οικιακή βοήθεια. Πολλοί θα πλήρωναν πολλά για να αποκτήσουν ένα τέτοιο ρομπότ», συνεχίζει. Σε κάποια πιλοτικά έργα χρησιμοποιούνται ήδη ρομπότ για την υποστήριξη των ηλικιωμένων ασθενών στα νοσοκομεία.
Για να λειτουργήσουν τα ρομπότ σε αυτά τα περιβάλλοντα, αναφέρει ο Δρ. Ude, το πιθανότερο είναι ότι θα χρειαστεί να έχουν ανθρωποειδή μορφή. Κι αυτό διότι τα νοσοκομεία είναι κατασκευασμένα με βάση την ανθρώπινη ανατομία, και τα πόδια επιτρέπουν την πρόσβαση σε σημεία όπου τα τροχήλατα ρομπότ δεν μπορούν να φτάσουν. Πρέπει επίσης να είναι εξαιρετικά αξιόπιστα, ασφαλή και στιβαρά, ώστε να αντέχουν τα αναπόφευκτα ατυχήματα.
Ο παραδοσιακός εκ των προτέρων προγραμματισμός, ο οποίος έχει αποτέλεσμα στα βιομηχανικά ρομπότ, δεν είναι κατάλληλος για το ακατάστατο, μη προβλέψιμο περιβάλλον του σπιτιού. Αυτό που λείπει από τα ρομπότ είναι η κοινή λογική, δηλαδή η ικανότητα να ανταποκρίνονται κατάλληλα σε απρόσμενα γεγονότα και να αποφεύγουν τα επικίνδυνα λάθη.
Η γενετική ΤΝ και τα νευρωνικά δίκτυα, εμπνευσμένα από τον ανθρώπινο εγκέφαλο, βοηθούν τα ρομπότ να αντεπεξέλθουν καλύτερα σε αυτή την αβεβαιότητα.
Η ομάδα του Δρ. Ude μελετά επίσης τη συνεργασία μεταξύ ανθρώπων και ρομπότ. Παρόλο που η επικοινωνία έχει βελτιωθεί θεαματικά χάρη στα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα, τα οικιακά και τα νοσοκομειακά ρομπότ θα πρέπει να έχουν νευρωνικά δίκτυα που να τους επιτρέπουν να προβλέπουν τις προθέσεις ενός ατόμου.
Και αν πρόκειται να φροντίζουν άρρωστους ή ηλικιωμένους, ένας βαθμός ενσυναίσθησης είναι απαραίτητος — μια πρόκληση για την οποία δεν έχει βρεθεί ακόμα λύση.
Η χρήση της ρομποτικής σκούπας μπορεί να είναι συνήθης σήμερα, όμως ένα χρήσιμο οικιακό ανθρωποειδές ρομπότ θα πρέπει να μπορεί να χειρίζεται πολλές διαφορετικές εργασίες. Το τι θα μπορούν να κάνουν αυτά τα ρομπότ σε 10 χρόνια παραμένει αβέβαιο, προσθέτει ο Ude. Αλλά όταν η τεχνολογία φτάσει στο κατάλληλο επίπεδο ωριμότητας, η ευρεία εφαρμογή τους στο σπίτι και στα νοσοκομεία δεν θα αργήσει.
Χρήσιμα άρθρα: AI-powered robots help tackle Europe’s growing e-waste problem (Ρομπότ με ΤΝ στην πρώτη γραμμή κατά των ηλεκτρονικών αποβλήτων στην Ευρώπη)
