Στόχος

«Σήμερα το πρωί στις 9.45 σύντροφοι/ισσες της ομάδας επιχείρησαν να μπούνε στο γραφείο του βουλευτή Κωνσταντίνου Κατσίκη στη Βασιλίσσης Σοφίας 10 στον 2ο όροφο. Δυστυχώς η είσοδος της ομάδας στο βουλευτικό γραφείο δεν κατέστη εφικτή. Ο,τι αναφέρεται σχετικά με το γεγονός είναι ψέμα». Κάπως έτσι ανέλαβε την ευθύνη ο Ρουβίκωνας για το παραλίγο ντου στο γραφείο του Ανεξάρτητου Ελληνα Κατσίκη, την ώρα που εκείνος επιτελούσε κάποια από τα καθήκοντα του λειτουργήματός του. Καβγάδιζε, δηλαδή, στα τηλεπαράθυρα των πρωινάδικων. Αφού είχε δώσει όρκους αιώνιας πίστης στον Πάνο Καμμένο. Ο βουλευτής, βέβαια, διατεινόταν σε συνομιλητές του πως αποκλείει να βρίσκεται η συγκεκριμένη ομάδα πίσω από την απόπειρα εισβολής. Το επιχείρημά του ήταν πως η μεθοδολογία δεν παραπέμπει σε Ρουβίκωνες. Πως εκείνοι δεν χρησιμοποιούν κοπέλες ωσάν δούρειους ίππους με κραγιόν. Αφήνοντας στην άκρη την κατσίκεια αναλυτική ικανότητα, η αλήθεια είναι ότι προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα: γιατί ο Ρουβίκωνας να επιλέξει εκείνον, έναν από τους ύποπτους προς αποχώρηση βουλευτές, ως στόχο;