Σπίλμπεργκ και δημοσιογραφία

Μεταξύ μας και με την εχεμύθεια των πηγών εξασφαλισμένη: θα ήταν ικανοποιημένος ένας υπουργός των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ αν παρακολουθούσε το «Post» του Σπίλμπεργκ στη σκοτεινή αίθουσα; Θα απομακρυνόταν με ήσυχη τη συνείδησή του, όταν συχνά πυκνά ανακαλύπτει fake news εκεί που δεν υπάρχουν; Για τις ανάγκες της συζήτησης προτείνω να βάλουμε στην άκρη τους αστερίσκους για σεναριακό «φούσκωμα» ή ερμηνείες και να εστιάσουμε στα απολύτως απαραίτητα.

Στη φορτισμένη αναγγελία της αμερικανίδας ρεπόρτερ προς τους συναδέλφους της, για παράδειγμα: «Ασκούμε δημοσιογραφία για τους κυβερνωμένους, όχι για τους κυβερνώντες». Με άλλα λόγια, οι δημοσιογράφοι τίθενται πάντοτε έναντι της εξουσίας (ούτε εναντίον ούτε υπέρ, όπως έγραφε ο Εντουαρντ Σαΐντ). Με μια νοσταλγική διάθεση, που δεν χάνει ποτέ την επικαιρότητά της, αποτελούν τους «πυλωρούς» που ελέγχουν την εξουσία αντλώντας νομιμοποίηση από την κατοχυρωμένη ελευθερία του Τύπου.

Η ταινία είναι σύμπτωμα της εποχής της και αν πιστέψουμε τις μεγαλύτερες εφημερίδες του πλανήτη ο σκηνοθέτης την έφερε ακόμη πιο κοντά στον έναν χρόνο από την εκλογή Τραμπ ακριβώς για να επέλθει μετωπική σύγκρουση. Είναι σύμπτωμα μιας εποχής που ρίχνει στην αρένα δημοσιογράφους, μέσα ενημέρωσης, την ορθολογική ανάγνωση της είδησης – αρκεί να μην τραυματιστεί η πολυδιαφημισμένη «διοικητική επάρκεια».

Στον βωμό αυτό καίγονται μαζί με τα ξερά οι «γερμανοτσολιάδες», η εσωτερική τρόικα, οι «πουλημένες γραφίδες», «ο τάδε που τα πήρε από τον έτσι». Οτιδήποτε αρκεί για να θαμπώσει η λέξη «δημοσιογράφος». Θέλετε ρεπόρτερ ή γραφιάς, για να παίξουμε το παιχνίδι της μετριοπάθειας; Η ουσία δεν αλλάζει: η ελευθερία της έκφρασης προϋποθέτει και όσους αυτοχρίζονται «ελεγκτές» της.

Στην υπόθεση των Pentagon Papers η αμερικανική δημοκρατία έζησε την πολλοστή κρίση της: Νίξον εναντίον δημοσιογράφων. Αλλά βγήκε πιο δυνατή χάρη στην απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ και στην ατσάλινη θέληση των εκδοτών να υποστηρίξουν τη δημοσίευση ως ψυχή της δικαιοσύνης. Κι ύστερα ήρθε το Γουότεργκεϊτ. Οποιαδήποτε ομοιότητα ελληνικής εκδοχής αγνοήστε την.