Τα λεφτά στα ζάρια

Συνταγές υπάρχουν στη μαγειρική. Να ανοίξεις τον Τσελεμεντέ και να πορευτείς. Συνταγή για πετυχημένες μεταγραφές, δεν υπάρχει. Το σκάουτινγκ στο ποδόσφαιρο έχει εξελιχθεί σε επιστήμη. Το σωστό και το λάθος πιστώνονται και χρεώνονται πανάκριβα. Ακόμα πιο δύσκολες είναι οι μεταγραφές στη μέση της σεζόν. Οταν δεν υπάρχουν περιθώρια προσαρμογής και η ένταξη στην ομάδα είναι άμεση. Χωρίς πίστωση χρόνου. Δεκαπέντε παιχνίδια είναι όλα κι όλα για να τελειώσει ο δεύτερος γύρος και το πρωτάθλημα της Σούπερ Λίγκας. Τι είναι ο κάβουρας, τι είναι το ζουμί του. Αν οι μεταγραφές δεν προσφέρουν άμεσα, το πουλάκι πέταξε. Το σωστό στις μεταγραφές του Ιανουαρίου είναι να παίρνεις ποδοσφαιριστή που παίζει. Που έχει παιχνίδια στα πόδια του, έχει ρυθμό. Πολύ περισσότερο μάλιστα αν προέρχεται από το ίδιο πρωτάθλημα. Κατ’ αυτή την έννοια, σωστή επιλογή ήταν για την ΑΕΚ ο Μασούντ. Κι ας μην κάνει γκελ. Εστω και στα 35 του ο Ιρανός έχει σοβαρές πιθανότητες να βοηθήσει μέχρι τον Μάιο. Αντίστοιχα, θεωρείται σωστή κίνηση κι ο Χατζισαφί για τον Ολυμπιακό. Με εξαιρετικά στατιστικά στοιχεία. Κι ας μην «πουλάει». Οπως κι ο Οικονόμου για τον Παναθηναϊκό. Κανείς δεν θα κάνει τη διαφορά, ξέρεις όμως τι παίρνεις. Δεν είναι καθόλου εύκολο να βρίσκεις κάθε Ιανουάριο (δανεικό σαν τον) Αραούχο. Και να σου βγαίνει στο 100%. Δεν είναι καθόλου εύκολο να κάνει ο Ολυμπιακός τη μεταγραφή του Μιραλάς. Για να πάρεις τον Ιανουάριο ποδοσφαιριστή από το πάνω ράφι, που παίζει μάλιστα στην ομάδα του, είναι εξαιρετικά δύσκολο. Από κει και πέρα, όποιος θέλει μέρες που είναι να παίξει τα λεφτά του στα ζάρια, είναι ελεύθερος να το κάνει. Οπως, αν ισχύουν, οι περιπτώσεις νεαρών αργεντινών επιθετικών (Πάμπλο Κουάδρα της Ράσινγκ Κλουμπ κ.λπ.) για τον ΠΑΟΚ. Να φεύγει δηλαδή στα 22 του χρόνια, για πρώτη φορά από την πατρίδα του, αλλάζοντας ημισφαίριο. Και μάλιστα σέντερ φορ. Οι πιθανότητες μιας τέτοιας περίπτωσης, Γενάρη μήνα, είναι σαν να ψάχνεις να βρεις την τύχη σου στη ρουλέτα.