Τι κάνει ξεχωριστό τον νεότερο πρωθυπουργό της Ιρλανδίας

Εχει πατέρα Ινδό και μητέρα Ιρλανδή, που γνωρίστηκαν σε ένα αγγλικό νοσοκομείο. Είναι 38 ετών, ένθερμος φιλευρωπαίος και δηλωμένος ομοφυλόφιλος. Την ερχόμενη Δευτέρα θα γίνει πρωθυπουργός, ο νεότερος πρωθυπουργός της χώρας από τότε που κέρδισε την ανεξαρτησία της από τη Βρετανία, το 1922. Κι όλα αυτά στην πολύ καθολική Ιρλανδία. Μην το μάθει ο Νίκος Νικολόπουλος μόνο κι αρχίσει πάλι τα τιτιβίσματα, όπως είχε κάνει με τον ομοφυλόφιλο πρωθυπουργό του Λουξεμβούργου…

Ο Λίο Βαράντκαρ εξελέγη την περασμένη Παρασκευή αρχηγός του Φίνε Γκαέλ, του κεντροδεξιού κόμματος που κυβερνά την Ιρλανδία, και στις 12 Ιουνίου θα διαδεχθεί στην πρωθυπουργία τον Εντα Κένι. Ο τελευταίος αναγκάστηκε να παραιτηθεί εξαιτίας εμπλοκής του σε σκάνδαλο με το πόιντ σίστεμ στα διπλώματα οδήγησης.

«Οταν ο πατέρας μου ταξίδεψε 8.000 χιλιόμετρα για να κτίσει ένα νέο σπίτι στην Ιρλανδία, δεν μπορούσε να ονειρευτεί ότι μια μέρα ο γιος του θα γινόταν ηγέτης αυτής της χώρας» τόνισε στην πρώτη του ομιλία μετά την εκλογή του. «Και ότι, παρά τη διαφορετικότητά του, ο γιος του θα αντιμετωπιζόταν ισότιμα και θα κρινόταν από τις πράξεις του και τον χαρακτήρα του, όχι από την καταγωγή του και τη σεξουαλική ταυτότητά του».

Πράγματι, αν η ηλικία, η καταγωγή και η σεξουαλική ταυτότητα του Βαράντκαρ απασχολούν εκτενώς τον διεθνή Τύπο, δεν συμβαίνει το ίδιο και με τους Ιρλανδούς. Ο υπουργός Κοινωνικής Προστασίας της απερχόμενης κυβέρνησης προτιμήθηκε από τον αντίπαλό του, τον Σάιμον Κόβενεϊ (τον νίκησε σε εσωκομματική ψηφοφορία με 60%), επειδή είναι πιο δυναμικός. Και μπορεί να ηγηθεί καλύτερα μιας χώρας που, αφού αναπτύχθηκε ταχύτατα μετά την εκδήλωση της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008, έχει εισέλθει σε μια περίοδο πολιτικής αστάθειας: καθώς δεν είχε κοινοβουλευτική πλειοψηφία, ο Κένι αναγκάστηκε να υπογράψει συμφωνία με το κεντροαριστερό κόμμα Φιάνα Φάιλ προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία.

Υπέρμαχος της πολιτικής τής λιτότητας, ο Βαράντκαρ δήλωσε στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας ότι θα εκπροσωπεί τους εργαζομένους «που σηκώνονται νωρίς». Για τη δήλωση εκείνη, αλλά και για τις γενικότερες νεοφιλελεύθερες απόψεις του στον οικονομικό τομέα, έχει κερδίσει τον χαρακτηρισμό «θατσερικός». Στις πρώτες του δηλώσεις απέκλεισε την περίπτωση να διεξαχθούν πρόωρες εκλογές, ενώ όταν ρωτήθηκε αν μπορεί στο μέλλον να συγκροτηθεί ένας συνασπισμός ανάμεσα στο Φίνε Γκαέλ και το Φιάνα Φάιλ, απάντησε ότι «δεν είναι σωστό στη μέση ενός τάνγκο να σκέφτεσαι με ποιον άλλον θα μπορούσες να χορέψεις».

Το αγκάθι του Brexit. Οπως επισημαίνει πάντως ο ανταποκριτής της «Μοντ» στο Δουβλίνο, ο νέος πρωθυπουργός της Ιρλανδίας θα πρέπει πάνω απ’ όλα να χειριστεί τις συνέπειες του Brexit για την «κελτική τίγρη»: επιστροφή των συνόρων ανάμεσα στις δύο Ιρλανδίες και πιθανή επιβολή τελωνειακών δασμών με το Ηνωμένο Βασίλειο, την κυριότερη εξαγωγική δύναμη. Την ώρα που η έξοδος του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ επαναφέρει στο προσκήνιο το θέμα της ενοποίησης της Ιρλανδίας, ο Βαράντκαρ επιμένει ότι το Φίνε Γκαέλ πρέπει να λέγεται Κόμμα της Ενωμένης Ιρλανδίας.

Η Ιρλανδία ελεγχόταν πλήρως από την Καθολική Εκκλησία από τότε που κέρδισε την ανεξαρτησία της, το 1922. Από την εποπτεία αυτή απηλλάγη όταν αποκαλύφθηκαν τα σκάνδαλα με τους παιδεραστές ιερείς, στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Ομως η ομοφυλοφιλία έπαψε να αποτελεί ποινικό αδίκημα μόλις το 1993. Αντίθετα, η χώρα αυτή ήταν η πρώτη στον κόσμο που νομιμοποίησε με δημοψήφισμα, το 2015, τον γάμο μεταξύ ομοφύλων. Οι αμβλώσεις, πάλι, απαγορεύονται, εκτός από τις περιπτώσεις στις οποίες κινδυνεύει σοβαρά η ζωή της μητέρας. Και στο ζήτημα αυτό, ο Βαράντκαρ – γιος γιατρού και γιατρός ο ίδιος – δεν είναι τόσο φιλελεύθερος: βρίσκει μεν αυστηρό τον νόμο, αλλά τάσσεται υπέρ περιορισμένων μόνο τροποποιήσεων, με γνώμονα πάντα την υγεία της μητέρας.

Εκρηκτική πορεία. Η πολιτική σταδιοδρομία του νέου πρωθυπουργού ήταν εκρηκτική. Μέλος του Φίνε Γκαέλ από τα 17 του χρόνια, εξελέγη δημοτικός σύμβουλος στα 25 του και βουλευτής στα 28 του, ενώ μπήκε στην κυβέρνηση τέσσερα χρόνια αργότερα. Το 2015, λίγους μήνες πριν από το δημοψήφισμα για τον γάμο μεταξύ ομοφύλων, και ενώ το όνομά του κυκλοφορούσε ήδη για την πρωθυπουργία, αποφάσισε να αποκαλύψει τη σεξουαλική του ταυτότητα.

«Δεν είναι κάτι που με καθορίζει», είπε σε μια συνέντευξή του στο δημόσιο ραδιόφωνο RTE. «Δεν είμαι ένας πολιτικός κατά το ήμισυ Ινδός ή γιατρός ή γκέι. Η ομοφυλοφιλία είναι απλώς ένα μέρος της προσωπικότητάς μου. Ο μόνος μου φόβος είναι μήπως οι άλλοι με βλέπουν ή με αντιμετωπίζουν διαφορετικά. Για μένα, δεν πρόκειται για κάτι σημαντικό. Ελπίζω να μην είναι και για τους άλλους».