Η περίπτωση του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει μια σημαντική ιδιαιτερότητα. Είναι - σχετικά - ξένο σώμα στο κόμμα του, παρ' ότι εκλέχτηκε από χιλιάδες μέλη και φίλους της ΝΔ. Τον περίπου ένα χρόνο που είναι πρόεδρος, περισσότερο λειτουργεί ως λίμπερο παρά ως δημιουργικός παίχτης. Με την έννοια ότι είναι αναγκασμένος, είτε να απολογείται για πράξεις του παρελθόντος είτε να διορθώνει επιλογές που κάνουν σήμερα στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Πάρτε, για παράδειγμα, τις γραφικότητες με την ερώτηση για το Τάμα του Εθνους, τις δηλώσεις βουλευτή για την ομοφυλοφιλία, τις ρατσιστικές αναφορές του κ. Κρανιδιώτη, τις θέσεις μιας μεγάλης μερίδας βουλευτών για το Μακεδονικό και το Κυπριακό, τις αντιδράσεις για τη δημιουργία αποτεφρωτηρίου, το θέμα της φέτας, την ιστορία με τα ταξί κ.ά. Σε όλα αυτά ο κ. Μητσοτάκης αντέδρασε με ανακλαστικά ευρωπαϊστή πολιτικού και μάλιστα με πολιτική γενναιότητα και προσωπικό κόστος. Ομως ο τόνος είναι στο «αντέδρασε». Με την έννοια ότι είναι αναγκασμένος κάθε τόσο να τρέχει να μπαλώνει και να διορθώνει. Καλώς ή κακώς, η στρατηγική αυτή δεν μπορεί να πάει (πολύ) μακριά. Οπως έλεγε, άλλωστε, ένας παλαιός πολιτικός «όταν είσαι αναγκασμένος να ασχολείσαι συνεχώς με τα μικρά, δεν θα έχεις χρόνο για τα μεγάλα».  
Η ΝΔ είναι ένα βαθιά γερασμένο κόμμα που δυσκολεύεται να παράγει πολιτική, να προσαρμοστεί στις σημερινές ανάγκες και λειτουργεί περισσότερο με όρους παρελθόντος. Και μόνο το ότι αναπαράγεται η συζήτηση για τον ρόλο που μπορεί να παίξει στο μέλλον ο κ. Κ. Καραμανλής δείχνει πόσο αγκιστρωμένη στο μακρινό χθες είναι η κεντροδεξιά παράταξη.
Η παραφιλολογία αυτή, ωστόσο, έχει εμφανώς κόστος για τη γραμμή που θέλει να χαράξει η νέα ηγεσία του κόμματος. Και αυτό γιατί προκειμένου να τηρηθούν οι εσωκομματικές ισορροπίες και να μην πάει κόντρα σε ένα παρωχημένο στελεχικό δυναμικό είναι υποχρεωμένη να μη συζητά τα αίτια που οδήγησαν τη χώρα στην πιο μεγάλη οικονομική και κοινωνική κρίση των τελευταίων δεκαετιών. Να αναμασά διάφορες θεωρίες συνωμοσίας για τον ρόλο και τις ευθύνες του Γιώργου Παπανδρέου, για το πώς μπήκαμε στο Μνημόνιο, για την παραποίηση των στοιχείων και διάφορες άλλες αστειότητες. Ολα αυτά κατατείνουν στη δυσκολία της ΝΔ να παρουσιάσει ένα σαφές εναλλακτικό σχέδιο.
Και φτάνουμε σήμερα στην απόλυτη πολιτική παραδοξότητα: Τα στελέχη της ΝΔ που υπογείως ή και δημοσίως εγκαλούσαν τον κ. Μητσοτάκη ότι υπογράφει ακόμα και τις χαρτοπετσέτες και ότι είναι «μνημονιακότερος του Μνημονίου» να του ζητούν ή έστω να αφήνουν να διαρρεύσει ότι πρέπει να συναινέσει στο… τέταρτο Μνημόνιο και να ψηφίσει τα σκληρά μέτρα που θα περιλαμβάνει. Να βάλει, δηλαδή, πλάτη στην παραμονή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - Καμμένου. Ολο αυτό είναι ένα προφανές σχέδιο για να εγκλωβιστεί η ηγεσία της ΝΔ, να διασωθούν κάποιοι που θα έπρεπε να έχουν κλειστεί στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας και να εξυπηρετηθούν συγκεκριμένα συμφέροντα που κάνουν πάρτι. Ποιοι είναι πίσω από αυτό σχέδιο; Ρωτήστε τον Ευάγγελο Βενιζέλο…
n Ο Σταμάτης Φασουλής απουσιάζει εκτάκτως λόγω προσωπικού κωλύματος.
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από