[Ενστάσεις] Ωρα για κοινή δράση

Στον απόηχο των εξελίξεων στα ΜΜΕ και στη Δικαιοσύνη, μια φράση του Πρωθυπουργού – ότι δεν αρκεί στον ΣΥΡΙΖΑ η ανάληψη της κυβέρνησης αλλά η κατάληψη της εξουσίας – ηχεί τουλάχιστον παράξενα. Η (λενινιστική) επιδίωξη της εξουσίας για την κομμουνιστική Αριστερά προϋπέθετε ανέκαθεν την κατάλυση του προηγούμενου καθεστώτος. Διαφορετικά τι είδους καθεστώς χρειάζεται ο Αλέξης Τσίπρας, όταν ξέρει ότι στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση μπορεί να ανατραπεί;

Ο Πρωθυπουργός κατά καιρούς λέει διάφορα, τα οποία πολλοί αποδίδουν είτε σε αδολεσχία είτε σε γνωστικό κενό στοιχείων αγωγής του πολίτη. Ωστόσο, η  ευρωπαϊστική αντιπολίτευση δεν αρκείται σε αυτή την ερμηνεία και, συχνά, εκδίδει ανακοινώσεις για αυταρχισμό και χειραγώγηση, ιδίως των ΜΜΕ και της Δικαιοσύνης. Οι κατά καιρούς επιφυλάξεις των κομμάτων φτάνουν στην επισήμανση κινδύνων για τη δημοκρατία.

Ωστε κινδυνεύει η δημοκρατία από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ; Αν θεωρούν ότι ισχύει, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι οφείλουν να παραμερίσουν τις διαφορές και τις απώτερες βλέψεις τους και να οργανώσουν μια κοινή παρέμβαση. Αρχικά, μια αναλυτική κοινή ανακοίνωση θα ήταν ένδειξη ότι οι φύλακες αγρυπνούν. Και επειδή φύλακες είναι και οι πολίτες, η διοργάνωση μιας κοινής συγκέντρωσης, στην οποία θα συμμετάσχουν και ευρωπαίοι ανησυχούντες, πολιτικοί και διανοούμενοι, υπέρ του πλουραλισμού και υπέρ της διάκρισης των εξουσιών, υπέρ του δημοκρατικού κεκτημένου, είναι και θεμιτή και απαραίτητη.

Τα τελευταία χρόνια η χώρα μαστίζεται από τον λαϊκισμό και την κουλτούρα ενός οιονεί εμφυλίου, την οποία συχνά υποδαυλίζει ιδιοτελώς η κυβέρνηση. Η δημοκρατία βρίσκεται στο στόχαστρο αυτού του, παραπλανητικού ή και εσκεμμένου, θεωρητικά περιγραφόμενου από γνωστούς στοχαστές (π.χ. Μπαλιμπάρ, Λακλάου) λαϊκισμού. Η αντιπολίτευση έχει υποχρέωση να υπερασπίσει τη δημοκρατία και τους θεσμούς της – καλώντας για την υπεράσπισή τους στον δρόμο τους δημοκράτες πολίτες. Η διαδήλωση δεν είναι αποκλειστική πρακτική λαϊκιστών και των συντεχνιών και είναι η μόνη απάντηση στην απόγνωση και στη μοιρολατρία στην οποία έχει οδηγηθεί η κοινωνία.