[Στίγμα] «Αγάπη μου, έκλεισα τις τράπεζες»

Ενας χρόνος και μία ημέρα από τότε… 28 του Ιουνίου του 2015 ήταν, αργά το βράδυ, που το «ουάου» αγόρι Βαρουφάκης γύρισε σπίτι χαρούμενο, as always και ανακοίνωσε στην κυρία του, με μια ανάλαφρη, όλο χάρη αλλά και αυτοπεποίθηση, κίνηση, το κλασικό «αγάπη μου, έκλεισα τις τράπεζες».

Αυτό όμως ήταν μόνο μια σκηνή και τίποτε περισσότερο από το σίριαλ που παίζεται έκτοτε, και στο οποίο συμμετέχουμε όλοι, μηδενός εξαιρουμένου. Αλλες σκηνές από το ίδιο έργο ήταν η αφειδώλευτη τροφοδοσία μας με σανό Α’ διαλογής, από τον πρόεδρο Αλέξη και τους συνεργάτες του, σχετικά με το πόσο θα κρατήσει αυτός ο εφιάλτης. Εκανα ένα γρήγορο ψάξιμο στο Διαδίκτυο και μεταφέρω μερικές από τις… αισιοδοξίες, αυτών που (ακόμη…) μας κυβερνούν με τα γνωστά αποτελέσματα:  

Τσίπρας στις 17/9/2015, παραμονές των εκλογών: «Χοντρικά πιστεύω πως αρχές του 2016 (θα αρθούν τα capital controls)».

Κατσέλη, πρόεδρος της Εθνικής, λίγες ημέρες μετά, στις 30/9/2015: «Το αργότερο ώς τις αρχές του 2016».

Χουλιαράκης, υπουργός αναπληρωτής Οικονομικών, διάδοχος – διαπραγματευτής Βαρουφάκη, στις 21/10/2015: «Πριν από την εκπνοή του πρώτου τριμήνου του 2016 (θα αρθούν)».

Δραγασάκης, αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, αλλά με ελαφρυντικό ότι τον έχουν στην «απέξω» μονίμως, στις 8/11/2015: «Τους πρώτους μήνες του 2016 (θα παύσουν τα capital controls)».

Μας φλόμωσαν στο παραμύθι οι μπαγάσηδες και δεν αισθάνονται την ανάγκη να πουν μια συγγνώμη ή έστω να δηλώσουν ότι όλα αυτά δεν ήταν παρά μια (ακόμη) αυταπάτη. Πινόκιο, κανονικοί…

Η επιστροφή του Τζορτζ Σόρος

Θα διηγηθώ μια μικρή ιστορία, η οποία ανάγεται στον Ιανουάριο του 2013. Ο πρόεδρος Αλέξης, έξι μήνες αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ανοίγει τα φτερά του, το αριστερό μου αγόρι, και μεταξύ άλλων επισκέπτεται τις Ηνωμένες Πολιτείες προκειμένου να μιλήσει σε εκδήλωση του Πανεπιστημίου Κολούμπια, διότι «έχτιζε» πρωθυπουργικό  προφίλ, και άμα χτίζεις τέτοιο προφίλ πανεπιστήμια όπως το Κολούμπια, το LSE, το Μπέρκλεϊ, το Χάρβαρντ κ.λπ. είναι must, εκ των ων ουκ άνευ, που θα λέγαμε σε ωραία ελληνικά.

Η ομιλία πραγματοποιείται, ακολουθούν διθυραμβικά, λέμε τώρα, σχόλια στην Αθήνα, αλλά έναν μήνα μετά έγκυρο γερμανικό εβδομαδιαίο οικονομικό περιοδικό ονόματι «WirtschaftsWoche» ισχυρίζεται ότι αυτός που χρηματοδότησε την εκδήλωση στο Κολούμπια ήταν ο περίεργος, βαθύπλουτος, κεφαλαιοκράτης Τζορτζ Σόρος – το διασημότερο πιράνχας των αγορών. Το δημοσίευμα, του οποίου αναδημοσίευσα αυτούσιο απόσπασμα, ισχυριζόταν επίσης ότι ο Σόρος «είναι σπόνσορας του Τσίπρα». Είχα τότε διατυπώσει σοβαρές επιφυλάξεις επί του προκειμένου – πώς να δεχθώ ας πούμε αυτόν τον ισχυρισμό, ο οποίος συνοδευόταν από την ακραία άποψη ότι ο Σόρος χρηματοδοτεί τον Τσίπρα για να τιμωρήσει τη Γερμανία; Αυτό όμως ουδόλως πτόησε τον ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος με κατήγγειλε με μεγάλη ένταση ενθυμούμαι, ως βδελυρό υποκείμενο, άθλιο συκοφάντη, μισθωμένο εχθρό της Αριστεράς, όργανο της διαπλοκής και άλλα πολλά και διάφορα κατάπτυστα.

Αν δεν κάνω λάθος, και μάλλον δεν κάνω, εκφραστής αυτής της εκστρατείας εις βάρος μου ήταν το αγόρι με το βελούδινο βλέμμα Σκουρλέτης, τότε εκπρόσωπος Τύπου, νυν υπουργός υπουργείου υπό το παντελώς κούφιο όνομα «Υπουργείο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας». Θυμάμαι επίσης ότι εργώδη όσο και ενθουσιώδη συμμετοχή σε αυτή την προσπάθεια είχε και η αγαπημένη «Αυγή».

Γιατί τα θυμήθηκα όλα αυτά, ο διαθέτων (μου λένε) μνήμη ελέφαντος;

Διότι το ΦΕΚ «Αυγή» δημοσίευσε χθες άρθρο αυτού  του μισητού μεγαλοκαρχαρία Τζορτζ Σόρος, τον οποίο κατήγγειλαν (μαζί με εμένα – οποία τιμή) ως το απόλυτο κακό, για το Brexit!

Το άρθρο έφερε τίτλο «Το Brexit και το μέλλον της Ευρώπης», ο Σόρος το είχε γράψει για το Project Syndicate, το είδε η «Αυγή» και σου λέει, δεν το αναδημοσιεύω το άρθρο του κεφαλαιοκράτη να τον… εκθέσω τον κερατά που υποστηρίζει ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση είναι μία ελαττωματική κατασκευή, πως η διάλυσή της είναι πρακτικά μη αναστρέψιμη και ότι το Brexit θα ανοίξει τον ασκό του Αιόλου και για άλλες αντιευρωπαϊκές δυνάμεις στο εσωτερικό της Ενωσης;

Μάλιστα για να τον εκθέσουν φαντάζομαι πιο πολύ δεν του έβαλαν καμία ιδιότητα, μόνο το όνομά του και αντί για φωτογραφία ένα σκίτσο, σαν αυτά που φτιάχνει η Εφη η Ξένου για μένα (φυσικά όχι τόσο καλό).

Πού θέλω να καταλήξω; Οτι έχει ο καιρός γυρίσματα, Σκουρλέτη μου…

Ενας Λάκης στην Αντίσταση

Συνεχίζω με έγκυρους αρθρογράφους, όπως ο γνωστός ως γελωτοποιός και μια εποχή και ως «ήμουν κι εγώ στο κότερο» Λάκης (Λαζόπουλος), ο οποίος  αισθάνθηκε την ανάγκη να αρθρογραφήσει – και αυτός! – για το Brexit. Η σοβαρότητα του κειμένου του, που δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα που συντηρεί ως altsantiri, φαίνεται στο τέλος, όταν αφήνει ορισμένα χολερικά υπονοούμενα για ένα όμορφο αγόρι-τραγουδιστή ονόματι Μαρτάκη.

Δεν θα σταθώ σε αυτό, ήτοι τη «σοβαρότητα» του άρθρου η οποία σφραγίζεται από τις συγκεκριμένες αναφορές για τον εν λόγω τραγουδιστή. Θα αναφερθώ στον ρατσισμό που αναδίδει, όπου για τον «τσου ρε» Λάκη αρθρογράφο οι οπαδοί, φίλοι και ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ είναι απλώς «πασοκάνθρωποι»!!

Σε ό,τι δε αφορά την ουσία του θέματος, και επ’ αυτού έχω κάτι: ποσώς το ενδιαφέρει το Brexit το τρελό αγόρι: όλο το άρθρο είναι προσανατολισμένο στο πώς θα στριμώξει τον Τσίπρα, που πέρσι δεν έκανε το αυτονόητο με το δικό του δημοψήφισμα και φέτος δεν παραδειγματίζεται από τους Βρετανούς.

Εγώ το είχα πει: αυτή τη Λυσιστράτη Λάκη που κόπηκε από την Επίδαυρο θα την πληρώσει ακριβά ο Τσίπρας…

Διευκρινίσεις Βούτση για τους γραμματείς

Εξηγήσεις και από του βήματος της Βουλής έδωσε ο Πρόεδρος Νίκος (Βούτσης) για το θέμα των απολαβών των δύο γραμματέων της Βουλής, του γενικού και του ειδικού, και ομολογώ πως οι εξηγήσεις αυτές δεν είχαν την παραμικρή διάθεση επιθετικής αντιπαράθεσης με τη στήλη και την εφημερίδα. Οχι πως είχα αμφιβολίες για το πολιτικό ήθος του ανθρώπου με τον οποίο γνωρίζομαι δεκαετίες, αλλά είναι σύνηθες στους πολιτικούς ό,τι δεν τους συμφέρει να το αντιπαρέρχονται με ύβρεις και επιθετικούς προσδιορισμούς.

Ως προς την ουσία της υπόθεσης, δεν πρόσθεσε τίποτε περισσότερο απ’ όσα μετέφερα χθες εγώ από τη συνομιλία μας, ότι δηλαδή οι άνθρωποι αυτοί θα λαμβάνουν και το υπερωριακό επίδομα που δίνεται σε όλους τους εργαζομένους στη Βουλή, πολύ απλά γιατί το δικαιούνται εξαιτίας της πολύωρης απασχόλησης που έχουν στο Κοινοβούλιο…

Αυτά.

Η «Αυγή», η οφσόρ και το Βραβείο

Κατά τη συζήτηση στην Επιτροπή, η οποία εξετάζει τα δάνεια κομμάτων και μέσων μαζικής ενημέρωσης, ακούστηκαν για τη λατρεμένη «Αυγή» και κάτι περίεργα θέματα, όπως ότι το 2,93% των μετοχών της το κατέχει μια οφσόρ με έδρα την Κύπρο. Οι βουλευτές της ΝουΔού που έθεσαν το θέμα άφησαν υπαινιγμούς ότι πίσω από την οφσόρ βρίσκεται πολιτικό πρόσωπο, προφανώς συριζαίος, διότι δεν μπορώ να φανταστώ κάτι άλλο – ας πούμε μπορεί να κατέχει μετοχές της «Αυγής» ένας δεξιός; Οχι!

Αν συμβαίνει αυτό πάντως (συριζαίος, στέλεχος, να κατέχει μέσω οφσόρ μετοχές της «Αυγής»), και επειδή στα πέριξ της γνωστής πλατείας (Κολωνακίου) κυκλοφορούν τόσα και τόσα για ορισμένα πρωτοπαλίκαρα του Τσίπρα, ειδικά έπειτα από εκείνη τη ρύθμιση που πέρασε νύχτα από τη Βουλή και έδινε αμνηστία στους έχοντες και κατέχοντες οφσόρ,  θα εισηγούμουν αντί δημοσίου κραξίματος να του απονεμηθεί το Μεγάλο Βραβείο Βλακείας. Και δεν θα το συνεχίσω άλλο, είναι τόσο κατανοητό και βαριέμαι…