Εως αργά, οι σύντροφοι της Λαϊκής Ενότητας δεν είχαν τον νου τους μόνο στα αποτελέσματα των εκλογών της Ισπανίας. Αλλά και στη δική τους αποτίμηση από ένα γεμάτο, πλούσιο και πετυχημένο τριήμερο εργασιών της Πανελλαδικής Ιδρυτικής Συνδιάσκεψής τους που έγινε σε μια κατάμεστη αίθουσα Μελίνα Μερκούρη του ΣΕΦ.
Γενικά πάντως είχαμε ηθικόν ακμαιότατον παρά τη ζέστη, τις πολλές ομιλίες, τις ζυμώσεις, τους χαιρετισμούς και τον απαραίτητο «φραξιονισμό» της Αριστεράς.
Η ΛΑΕ λοιπόν είναι πλέον και με τη βούλα μετωπικός φορέας της σύγχρονης ριζοσπαστικής Αριστεράς. «Η ανατροπή του μνημονιακού καθεστώτος στη βάση ενός ριζοσπαστικού, προοδευτικού προγράμματος, αποτελεί επιτακτική αναγκαιότητα για οποιοδήποτε βήμα ουσιαστικής ανακούφισης και αναδιανομής, στον δρόμο για τον κοινωνικό μετασχηματισμό», διαβάζω στην πολιτική της απόφαση.
Ταμείο θετικό λοιπόν. Το λέω αυτό γιατί ψηφίστηκε το κείμενο των προγραμματικών θέσεων, του κανονισμού λειτουργίας (κοινώς καταστατικού) και της πολιτικής απόφασης της συνδιάσκεψης, ενώ ολοκληρώθηκε και η εκλογή του νέου Πολιτικού Συμβουλίου της ΛΑΕ.
Μαθαίνω πως δεν πέρασαν διάφορες προτεινόμενες τροπολογίες για «συλλογική ηγεσία», ενώ γενικά διέκρινα μια κυριαρχία του Αριστερού Ρεύματος (θυμίζω πως αποτελεί την κυρίαρχη συνιστώσα – οργάνωση της ΛΑΕ) που συγκεκριμένα, όπως αποτυπώνεται στο νέο όργανο των 111 μελών, καταλαμβάνει τις 62 θέσεις, με ποσοστό 55,48%.
Το ρεπορτάζ μου επίσης λέει πως ο Παναγιώτης Λαφαζάνης βγήκε ισχυρότερος με καίριες παρεμβάσεις, συσπείρωσε τον κόσμο του Ρεύματος και μίλησε πολύ ενωτικά για ένα μετωπικό εγχείρημα – που είναι, θυμίζω, απόλυτα ανομοιογενές, αν και φαίνεται πως αρχίζει να ενιαιοποιεί τα χαρακτηριστικά του.
Για παράδειγμα, η πρόσκληση στη Ζωή έχει τώρα και πιο επίσημο χαρακτήρα, αφού η ΛΑΕ χωράει μια συνεργασία με τη νεοσύστατη Πλεύση Ελευθερίας στο πλαίσιο του καλέσματος όλων των αριστερών, προοδευτικών, πατριωτικών, δημοκρατικών αντιμνημονιακών δυνάμεων, όπως μου είπαν οι πηγές μου. Μάλιστα θα ληφθούν και αποφάσεις για διάλογο με όλες τις δυνάμεις του αντιμνημονιακού αριστερού χώρου.
Ως γνήσιος σημειολόγος δεν θα μπορούσα να μη σταθώ και στους χαιρετισμούς και στους προσκεκλημένους του τριημέρου. Πρόσωπα και οργανώσεις αλλά και ξένοι σύντροφοι ανταποκρίθηκαν. Για παράδειγμα χαιρέτισαν ή παραβρέθηκαν οι Μανώλης Γλέζος, Νάντια Βαλαβάνη, Αλέκος Αλαβάνος, Πλεύση Ελευθερίας (διαβάστηκε μήνυμα της επικεφαλής της Ζωής Κωνσταντοπούλου που βρισκόταν στην Πορτογαλία για το Συνέδριο του Μπλόκου), Σοφία Σακοράφα, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΕΠΑΜ, Δικτύωση της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, Χριστιανική Δημοκρατία, συνδικάτα και εκπρόσωποι κοινωνικών οργανώσεων.
Μήνυμα όμως έστειλε και η αριστερή πτέρυγα του Εργατικού Κόμματος της Μεγάλης Βρετανίας, που στήριξε το Brexit.
Θέλετε και απουσίες; Εντάξει, η συμφωνία ήταν να κληθούν μόνον οι δυνάμεις του αντιμνημονιακού τόξου. Ετσι, από αυτές το ΚΚΕ δεν παρευρέθηκε στο ΣΕΦ στενοχωρώντας τους συντρόφους! Για ΣΥΡΙΖΑ, ούτε λόγος!