[Αμφίσημα] Οι άδοξοι ποιητές

2 λεπτά
Στην ημερήσια προθανάτια πορεία του, ο ήλιος δωρίζει απλόχερα επίπλαστη πραγματικότητα δωροδοκώντας τους αλλόπιστους που δεν πίστεψαν στη δύναμή του.
Ξεγελά τη νομοτέλεια της φύσης και διατηρεί σε γιγαντιαίες διαστάσεις τις σκιές των ρικνούμενων αστέρων που οδηγούνται, εκ της φύσεως, στον θάνατο.
Στο άρμα του Ηλιου Πανόπτη δεν κατάφεραν να ανέβουν τεράστιες προσωπικότητες των γραμμάτων και των τεχνών. Ο τεράστιος Βίνσεντ βαν Γκογκ πούλησε μόλις έναν πίνακα ενόσω ζούσε, κι αυτόν σε φίλο του.
Ο Κώστας Καρυωτάκης εξέφρασε την πίκρα του για την αποτυχία του να ανέβει στο άρμα του φωτός γράφοντας την «Μπαλάντα στους άδοξους ποιητές των αιώνων». Μποντλέρ, Μονέ, Σεζάν, Πόε δεν έζησαν τη δόξα των έργων τους.
Το ποδόσφαιρο είναι άθλημα, αλλά κάποιοι υπηρέτες του καταφέρνουν να το κάνουν ισότιμο με την τέχνη.
Σ’ αυτή την κάστα των υπηρετών δεν προσπάθησε ποτέ να συμπεριληφθεί ο Κριστιάνο Ρονάλντο.
Η εικόνα που προβάλλει, και είναι τόσο αληθινή όσο το ύψος που προσδίδει στον εαυτό του πατώντας στα ακροδάκτυλα και το «ενισχυμένο» στα επίμαχα σημεία μπρούντζινο άγαλμά του, έχει γι’ αυτόν μεγαλύτερη αξία από οποιαδήποτε τέχνη.
Αυτό που δεν έχει αντιληφθεί είναι πως η δόξα του είναι εφήμερη και δεν θα έχει ποτέ θέση στο ποίημα του Καρυωτάκη: «Αν έζησαν οι Πόε δυστυχισμένοι, και αν οι Μπωντλαίρ εζήσανε νεκροί, η Αθανασία τους είναι χαρισμένη».













