ΑΧΟΣ

Δάσκαλε που δίδασκες και λόγο δεν εκράτεις… Ομολογουμένως, είναι μεγάλος ο πειρασμός της επίκλησης γνωμικών. Οφείλεται στην ιδιότητα του Νίκου Φίλη ως υπουργού Παιδείας και – μην το ξεχνάμε – Θρησκευμάτων. Ο Φίλης έχει, βέβαια, και το χαρτοφυλάκιο του πολιτικού λόγου στην κυβέρνηση, τοποθετούμενος επί παντός – δηλαδή από τα ζυμαρικά και τη Γενοκτονία των Ποντίων ώς τον διαχωρισμό Εκκλησίας – Κράτους και τα συνταγματικά. Εν προκειμένω, αχός μεγάλος έχει προκληθεί στη δημόσια ζωή από την παρόρμηση Φίλη να θέσει περίπου εκτός ορίων συνταγματικότητας την πρωτοβουλία «Παραιτηθείτε» που αποσκοπεί στο να ξαναγεμίσει το Σύνταγμα. Οι Αγανακτισμένοι ξανάρχονται λοιπόν.

Το 2011 ο ΣΥΡΙΖΑ – όπως και η Χρυσή Αυγή – είχε αξιοποιήσει τα μέγιστα το κίνημα αυτό. Υπήρχαν, άλλωστε, η άνω Πλατεία και η κάτω Πλατεία, τα «εθνίκια» και τα λαϊκά πανεπιστημιακά σεμινάρια που έκαναν διάφοροι πανεπιστημιακοί του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι κατόπιν βρέθηκαν στην κυβέρνηση. Εκεί έγκειται και το πρόβλημα. Το 2016 η κυβερνώσα Αριστερά βλέπει την πρόσκληση να γεμίσει η Πλατεία περίπου ως πραξικόπημα του πεζοδρομίου. Βλέπετε, η εξουσία τα αλλάζει όλα και, κυρίως, την οπτική γωνία. Κάτι που δεν σημαίνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ σταματά ποτέ να σχετικοποιεί. Ο Πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης είπε χθες, παρά την κατακραυγή που έχουν προκαλέσει οι κυβερνητικές προθέσεις, ότι δημοψηφίσματα σαφώς μπορεί να γίνουν στο πλαίσιο της αναθεώρησης του Συντάγματος, έχοντας γνωμοδοτικό χαρακτήρα. Αλήθεια, αυτό δεν δοκιμάζει τις αντοχές του πολιτεύματος;

Ο ταχύτατος εκμαυλισμός του ΣΥΡΙΖΑ από την εξουσία είναι προφανής. Αυτό που προκαλεί απορία ωστόσο είναι η βαθιά περιφρόνηση της κοινωνίας από τους άλλοτε κινηματίες και νυν κυβερνώντες. Θεωρούν ότι ουδείς θυμάται τι έλεγαν και τι έκαναν; Ή απλώς δεν τους ενδιαφέρει; Το εν λόγω έργο θα μπορούσε, με την άδεια του γνωστού βρετανού δραματουργού, να λέγεται «Οπως σας αρέσει». Ωστόσο, φαίνεται να ισχύει περισσότερο εν προκειμένω το: όπως έστρωσες…