ΦΟΡΕΜΑΤΑ

Η αλήθεια είναι ότι το δημοψήφισμα φοριέται πολύ στα ευρωπαϊκά πολιτικά πράγματα. Φέτος πάνε στις κάλπες για διάφορους λόγους οι Βρετανοί και οι Ιταλοί. Μάλιστα τα δημοψηφίσματα έχουν πολιτικά εσχατολογικό χαρακτήρα για τους κυβερνώντες. Κάμερον και Ρέντσι έχουν πει ότι θα παραιτηθούν αν οι κάλπες δώσουν αποτέλεσμα κόντρα στις θέσεις τους. Εσχατολογικό ήταν και το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015. Η κυβέρνηση το κέρδισε και μετά έκανε τα ανάποδα. Ενθαρρυμένη ουριοδρομεί εκ του ασφαλούς πίσω από τους Ευρωπαίους και πάει να αυτοσχεδιάσει στα θεσμικά.

Είχαμε αντιληφθεί εδώ και κάποιον καιρό ότι υπήρχε κυβερνητική πρόθεση για αναθεώρηση του Συντάγματος. Χθες όμως μάθαμε, από τα χείλη της κυβερνητικής εκπροσώπου, ότι η διαδικασία θα περιλάβει και δημοψήφισμα. Είναι κάτι που δεν έχει προβλέψει ο συντακτικός νομοθέτης. Η αναθεώρηση προϋποθέτει δύο ψηφοφορίες, μία πριν και μία έπειτα από βουλευτικές εκλογές. Για να αναθεωρηθεί μια διάταξη πρέπει στη μία ψηφοφορία να λάβει απόλυτη πλειοψηφία (151) και στην άλλη πλειοψηφία τριών πέμπτων (180) των βουλευτών. Δημοψήφισμα δεν προβλέπεται. Η διενέργεια και η έκβασή του δεν θα επηρεάσει τη διαδικασία.

Παρ’ όλ’ αυτά το να τεθεί σε δημοψήφισμα μία από τις προς αναθεώρηση διατάξεις δεν είναι χωρίς συνέπειες. Υποθέτει κανείς ότι θα πρόκειται για κάποια πρόταση της συμπολίτευσης που δεν βρίσκει την πλειοψηφία των τριών πέμπτων. Αρα οι κυβερνώντες θα θέλουν να ακουστεί φωνή λαού. Για να ασκηθεί πίεση στην αντιπολίτευση και να απονομιμοποιηθούν οι αντιστάσεις της; Για να επανασυσπειρωθεί η – απογοητευμένη από το Μνημόνιο ΙΙΙ – κοινωνία γύρω από τον ΣΥΡΙΖΑ; Ολα παίζουν στο κόλπο με το Σύνταγμα – ένα κόλπο που απειλεί να αλλοιώσει τον χαρακτήρα του πολιτεύματος.