[Μικροπολιτικός] Το ξέσπασμα του Μίκη και η επιστροφή στο πατρικό του

«Εδώ που φτάσαμε, εκεί που μας φτάσανε, χρειάζεται επανάσταση. Λυπάμαι που δεν μπορώ να περπατήσω και να πάρω ένα Καλάσνικοφ να κατέβω στις πλατείες» ήταν τα οργισμένα λόγια του Μίκη Θεοδωράκη που στα 92 του χρόνια επέστρεψε στο πατρικό του σπίτι στα Χανιά, στο οποίο μεγάλωσε, αν και γεννήθηκε στις 29 Ιουλίου 1925 στη Χίο όπου υπηρετούσε τότε ο δημόσιος υπάλληλος πατέρας του.

Ο Μίκης που ταξίδεψε μέχρι την Κρήτη για να τιμηθεί χθες από τον Δήμο Χανίων και το Πολυτεχνείο Κρήτης και σήμερα από τον Δήμο Αποκορώνου, επισκέφθηκε ύστερα από χρόνια το σπίτι και ενημερώθηκε για τις εργασίες που προηγήθηκαν για την πλήρη αποκατάστασή του (έργο προϋπολογισμού 245.000 ευρώ), αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο θα λειτουργήσει ως μουσείο.

Σημειώνεται ότι στο μουσείο, πέραν των καθημερινών αντικειμένων που χρησιμοποιούσε η οικογένεια Θεοδωράκη, τα οποία αποκαταστάθηκαν και εκτίθενται για το κοινό, θα υπάρχει, βιβλιογραφικό υλικό και δυνατότητα ηλεκτρονικής πρόσβασης στο έργο του συνθέτη. Παράλληλα στον χώρο θα φιλοξενούνται και ερευνητικά εργαστήρια, το αντικείμενο των οποίων θα αφορά το τεράστιο έργο του Μίκη.

Αργότερα, στο πλαίσιο ειδικής εκδήλωσης ο δήμαρχος Χανίων Τάσος Βάμβουκας ανέγνωσε την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, με την οποία ανακηρύσσεται ο Θεοδωράκης επίτιμος δημότης των Χανίων και του παρέδωσε το χρυσό κλειδί της πόλης. Επίσης ο πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης Βασίλης Διγαλάκης απέδωσε στον Μίκη τη μέγιστη τιμή του ιδρύματος, παραδίδοντάς του «το χρυσό μετάλλιο για το παγκόσμιας εμβέλειας έργο του και την εθνικά ενωτική στάση του σε όλη την πρόσφατη Ιστορία».Χαιρετισμό απηύθυνε ο περιφερειάρχης Κρήτης Σταύρος Αρναουτάκης.

Να σημειώσουμε πως πριν από την έναρξη της εκδήλωσης ο συνθέτης ξεναγήθηκε και στους χώρους του παλιού Τελωνείου Χανίων, το οποίο ανακατασκευάζεται ως πολιτιστικό κέντρο και θα φέρει το όνομά του.