[Αμφίσημα] Καλοκαιρινές διακοπές

2 λεπτά
Γιατί συμμετέχουν οι ελληνικές ομάδες στα Κύπελλα Ευρώπης; Το ερώτημα δεν είναι ρητορικό, αν και οι σύλλογοι το λαμβάνουν ως τέτοιο. Ευρώπη για τις άλλοτε ευημερούσες ποδοσφαιρικές ομάδες της χώρας μας σημαίνει Τσάμπιονς Λιγκ και χρήμα. Οτιδήποτε άλλο εκλαμβάνεται ως αγγαρεία. Δικαιολογημένα, βέβαια, αν σκεφτούμε πόσα τρόπαια Γιουρόπα Λιγκ έχουν στην τροπαιοθήκη τους.
Η σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζει ο Ολυμπιακός τα παιχνίδια της δεύτερης τη τάξει διοργάνωσης, στην οποία καταλήγει ύστερα από αποκλεισμούς στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, αποτελεί μαγνητική τομογραφία των λαθών του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Οπως βέβαια η ακόμα μεγαλύτερη ελαφρότητα που επιδεικνύουν οι υπόλοιποι εκπρόσωποι οι οποίοι φτιασιδώνουν τόσο καλά διάσημους αντιπάλους όπως τις Γκαμπάλα, Ομόνοια Λευκωσίας, Σλάβεν Μπελούτο, Ααχεν, Μακάμπι Τελ Αβίβ, Σαράγεβο, Μαρίτιμο που τις κάνουν να μοιάζουν με Μπαρτσελόνες.
Το μέγεθος του ατοπήματος αποτυπώνεται αρχικά σε αριθμούς και στη συνέχεια στο ημερολόγιο.
Από την 8η θέση που κατείχε στην ειδική βαθμολογία της UEFA το 2006, η Ελλάδα υποχώρησε αργά αλλά σταθερά στη 14η.
Ιούλιο και Αύγουστο αναγκάζονται πια οι ομάδες να τρέχουν στα κατσικοχώρια της Ευρώπης πληρώνοντας το τίμημα της αδιαφορίας τους.
Κρανία έμπλεα κενότητας αδυνατούν να αντιληφθούν πώς έλκονται από τα τεκταινόμενα και βυθομετρούν τη μοίρα τους κάθε καλοκαίρι. Το παιχνίδι παραμένει ομαδικό ακόμα και έξω από τις τέσσερις γραμμές του γηπέδου. Πόσο δύσκολο είναι να το καταλάβουν;













