Οτι έγιναν χθες φοιτητικές εκλογές, θα μπορούσε να περάσει και απαρατήρητο αν δεν συνέβαιναν τα συνήθη «καφριλίκια» – επιτρέψτε μου την έκφραση, επιεικής είναι.
Διάφορες ομάδες κουκουλοφόρων εισέβαλαν για άλλη μία χρονιά σε σχολές της Αθήνας (Νομική, Πάντειο, Παιδαγωγικό) και της Θεσσαλονίκης και κατόπιν κλωτσοπατινάδας προσπάθησαν να κλέψουν κάλπες, σφραγίδες, να σπάσουν τραπεζάκια των παρατάξεων, ειδικά της ΔΑΠ, και γενικά να παρεμποδίσουν τις εκλογές. Τελικά, αφού τραυμάτισαν κάποιους φοιτητές πέτυχαν να ακυρώσουν τις εκλογές στο Πάντειο.
Οπως πολύ σωστά επισήμανε η πολύπειρη σε τέτοια θέματα ΚΝΕ, «τέτοιες ενέργειες δεν έχουν καμία σχέση με το φοιτητικό – σπουδαστικό κίνημα, αντίθετα αξιοποιούνται για τη συκοφάντηση και τη διάλυσή του». Και ανέφερα την ΚΝΕ γιατί ήταν η πρώτη Νεολαία που καταδίκασε τα επεισόδια, αλλά και γιατί η φοιτητική της παράταξη, η γνωστή Πανσπουδαστική, είναι από τις λίγες που εδώ και χρόνια παραμένουν ενωμένες και έχουν ανοδική πορεία.
Το τονίζω, διότι η πάλαι ποτέ κραταιά ΠΑΣΠ έχει αποδιοργανωθεί – αν και υπάρχουν κάποιες σχολές όπου κρατάει δυνάμεις -, ενώ φέτος προέκυψε διάσπαση και στη ΔΑΠ έπειτα από δεκαετίες ολόκληρες που έβγαινε πρώτη.
Αιτία ήταν βέβαια η διάλυση της ΟΝΝΕΔ από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Σε αντίδραση, φοιτητές της ΔΑΠ από δεκάδες σχολές έφτιαξαν νέο σχήμα με την πρωτότυπη ονομασία… ΟΝΝΕΔ και κατέβηκαν αυτόνομα: «Η ΟΝΝΕΔ ούτε κλείνει ούτε διαγράφεται. Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και η ΟΝΝΕΔ συνεχίζουν πάντα πρώτες, πάντα μπροστά» ήταν το μήνυμα που έστειλαν. Και αποφάσισαν να καταγραφούν αυτόνομα και όχι μαζί με τη ΔΑΠ στα αποτελέσματα, ώστε να στείλουν μήνυμα στον αρχηγό της ΝΔ. Δεν ξέρω βέβαια αν ο Κυριάκος το έλαβε ούτε αν ενδιαφέρεται καν.
Σε άλλο στρατόπεδο, πάντως, επικράτησε συσπείρωση. Για πρώτη φορά φέτος, τρεις παρατάξεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς κατέβηκαν μαζί στις εκλογές: η ΕΑΑΚ που στηρίζεται από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η ΑΡΕΝ που ήταν μέχρι πέρυσι φοιτητική νεολαία κυρίως του ΣΥΡΙΖΑ ώσπου αποχώρησαν οι φοιτητές του – κι έφτιαξαν νέα παράταξη με το όνομα Bloco – Δίκτυο Σχημάτων Ριζοσπαστικής Αριστεράς – και η ΑΡΔΙΝ που στηρίζεται από τη ΛΑΕ. Οπότε δικαιούμαι να χαριτολογήσω: ισχύς εν τη ενώσει, πρώτη φορά (στην) Αριστερά!