[Εμπιστευτικά] Ξεκούραστοι
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Ομολογώ ότι δυσκολεύομαι να αποφασίσω ποιος υπουργός αποτελεί την επιτομή της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ: ο Πολάκης ή ο Φίλης;
[Ζητώντας προκαταβολικά συγνώμη από τη Θεανώ και τον Κατρούγκαλο!]
Ο Πολάκης έχει ένα αισθητικό πλεονέκτημα: την αμετροέπεια και τον τσαμπουκά. Κυβερνάει βρίζοντας και σε αυτό εκπροσωπεί αυθεντικά μια κυβέρνηση που έχει αναγάγει το θράσος και την επιθετικότητα σε μέθοδο άσκησης πολιτικής.
Επί αυτού είχε δείξει τα προσόντα του πριν ακόμη γίνει δήμαρχος στην Κρήτη. Λέγεται πως ως φοιτητής της Ιατρικής «έχτισε» μια καθηγήτριά του – ευτυχώς, όχι τρία μέτρα κάτω από το χώμα!..
Ο Φίλης είναι άλλο πράγμα. Αν δεν απατώμαι, είναι ο πρώτος αιώνιος φοιτητής που έγινε υπουργός Παιδείας, κάτι που στην παραταξιακή κλίμακα αποτελεί σαφώς δείγμα αναγνώρισης των (μη) προσπαθειών του.
Από την άλλη πλευρά, όμως, δεν γνωρίζω να «έχτισε» κάποιον καθηγητή όσο πέρασε κάποτε από τη Νομική κι εκεί το βιογραφικό του πάσχει. Προσπάθησε να καλύψει αργότερα το κενό διευθύνοντας μια ιστορική εφημερίδα της Αριστεράς.
Παρά ταύτα και στον άτυπο διαγωνισμό που εξήγγειλα, κλίνω υπέρ του Φίλη.
Διότι ομολογώ πως ούτε από έναν υπουργό του ΣΥΡΙΖΑ περίμενα ποτέ να ακούσω πως «χρειάζονται λιγότερες ώρες στο σχολείο» επειδή «τα παιδιά τα κουράζουμε».
Σε έναν πλανήτη όπου η εκπαίδευση αποτελεί πλέον το κυρίαρχο στοιχείο ανταγωνισμού, οι άλλοι θα βγάζουν τους καλούς κι ο Φίλης τους ξεκούραστους.
Δεν είναι κακή ιδέα και προφανώς αποτυπώνει πλήρως το πνεύμα μιας κυβέρνησης της οποίας η πλειονότητα των μελών έγιναν υπουργοί ξεκούραστοι με την έννοια ότι δεν δούλεψαν ποτέ προηγουμένως στη ζωή τους.
Αλλά υπό μια προϋπόθεση. Οτι οι ξεκούραστοι μαθητές θα εξελιχθούν σε αώνιους φοιτητές και μετά σε αραχτούς δημοσίους υπάλληλους ή σε κομματικά στελέχη τύπου Καρανίκα για τα οποία «η καριέρα είναι χολέρα». Οτι η κοινωνία θα τους χαϊδεύει από το προνήπιο έως τη σύνταξη.
Δυσκολεύομαι αντιθέτως να φανταστώ τι θα συμβεί αν οι «ξεκούραστοι του Φίλη» βγουν σε μια κανονική αγορά εργασίας. Ελληνική ή παγκόσμια, αδιάφορο αφού όσο πάει αυτά θα ταυτίζονται…
Διότι όταν οι άλλες κοινωνίες εκπαιδεύουν επίλεκτες μονάδες στην πληροφορική, στις επιχειρήσεις, στις κατασκευές ή στην ιατρική, όταν παράγουν την αφρόκρεμα των επιστημόνων και των στελεχών, εμείς στήνουμε καβγάδες με τον Αμβρόσιο.
Καλό αλλά λίγο.
Γι’ αυτό λοιπόν θεωρώ ότι η υποψηφιότητα Φίλη υπερέχει της υποψηφιότητας Πολάκη. Προτάσσοντας την επαγγελία μιας ξεκούραστης εκπαίδευσης, ο υπουργός Παιδείας αναδεικνύει το όραμα μιας κοινωνίας χωρίς προσπάθεια.
Κι ως εκ τούτου εκφράζει αυθεντικότερα την παράταξή του – σόρι κύριε Πολάκη!..
Google news
