[Στερεότυπα] Ράδιο Καράκας

Εν αρχή ην, προφανώς, η Κούβα, μια χώρα γνωστή από τις «μπριγάδες» της ΚΝΕ, που τον 20ό αιώνα τα μέλη της έσπευδαν να φυτέψουν καπνά και να μαζέψουν καφέ. Η Κούβα προσέφερε τη μυθολογία: ο γενειοφόρος Φιντέλ και ο ωραίος Τσε, η χώρα που αντιστεκόταν στην Αμερική και πραγμάτωνε τον καλό σοσιαλισμό. Ιδίως ο Τσε, που περιεφέρθη κάπως σαν το αντεστραμμένο είδωλο ενός Τζέιμς Ντιν (ωραίος, έζησε έντονα, πέθανε νέος), παραμένει το απόλυτο είδωλο – η εικόνα του, αποσπασμένη από τις επιλογές και τη δράση του, γοητεύει, άλλωστε ήταν ένας μάρτυρας.

Μπορεί κανείς να κυριαρχήσει μόνο με σύμβολα; Στο πεδίο της πολιτικής χρειάζονται και άλλα. Υποσχέσεις, συγγενείς χώρες, αλληλεγγύη. Ο ΣΥΡΙΖΑ λάτρεψε τη Βενεζουέλα, ήταν το πρότυπό του. Οι εκπρόσωποί του στην Τοπική Αυτοδιοίκηση υπόσχονταν, παλαιότερα, να φέρουν τζάμπα βενζίνη από τη χώρα του Τσάβες – τότε που νόμιζαν ότι τους περίσσευε. Οταν πέθανε ο Τσάβες, ο Μαδούρο, ο διάδοχός του, αφού απηύθυνε στον Αλέξη Τσίπρα μπολιβαριανό επαναστατικό αντιιμπεριαλιστικό και τσαβικό χαιρετισμό, τον κάλεσε να επισκεφτεί τη χώρα. Ο Πρωθυπουργός έστειλε τον εξάδελφο Γιώργο Τσίπρα, ο οποίος, πέρυσι τον Αύγουστο, όταν εδώ μετεωριζόμασταν πάνω από το χάσμα του Grexit, υπέγραφε μνημόνιο συνεργασίας με τον υπουργό Πετρελαίων της χώρας Αστρουμπάλ Τσάβες (άραγε, εξάδελφος Τσάβες;) – προφανώς, να του στείλουμε πετρέλαιο εμείς.

Εν πάση περιπτώσει, η Βενεζουέλα βυθίστηκε στον αυταρχισμό και στο χάος των επιλογών του Μαδούρο, ο Αλέξης Τσίπρας έκλεισε τον διακόπτη του Ράδιο Καράκας (δεν του χρειαζόταν πια) μετά την κατάρρευση και της κυρίας Ρουσέφ (που αποπειράθηκε να σώσει από τον διασυρμό τον κατηγορούμενο για σκάνδαλα κύριο Λούλα) στη Βραζιλία, έχω την εντύπωση ότι θα ήθελε να ξεχαστεί και το δίλημμα που έθεταν γι’ αυτόν: Τσάβες ή Λούλα; Το έλυσε άλλωστε μόνος του, ακολουθώντας τον δρόμο του Μνημονίου, προκειμένου να μείνει στην εξουσία.

Ηταν μια πορεία που φαινόταν από την αρχή. Προσωπικώς είχα καταλάβει ότι η ιδεολογία, ό,τι εν πάση περιπτώσει περιέφερε ο Αλέξης Τσίπρας από αυτήν, ήταν πάντα ένα πρόσχημα. Σε μια συνέντευξη που μου είχε παραχωρήσει για τον ένθετο στα «ΝΕΑ» «Ταχυδρόμο», τη χρονιά που πήρε 17% στις εκλογές για τον Δήμο Αθηναίων, απάντησε στην ερώτηση για τον Τσε Γκεβάρα:

«Προχθές ήμουν σε ένα σπίτι και στο τραπέζι μάς είχαν δώσει μια χαρτοπετσέτα Τσε Γκεβάρα. Εγώ την πήρα και τη χρησιμοποίησα, οι σύντροφοί μου δίπλα δεν τόλμησαν να το κάνουν».

Μπράβο, Αλέξη. Από παιδί φαινόσουν ότι δεν έχεις ούτε ιερό ούτε όσιο.