[Ενστάσεις] Ψέματα

Ο,τι κι αν προσάψει κανείς στον Αλέξη Τσίπρα, δεν μπορεί να μην του προσάψει ότι είναι ένας σκληροτράχηλος της επικοινωνίας. Τα ψέματα που είπε π.χ. για να κατακτήσει και να διατηρήσει την εξουσία ήταν συνειδητές επιλογές. Το Μνημόνιο που θα έσκιζε, ο ΕΝΦΙΑ που θα καταργούσε, τα εισιτήρια που στερούσαν έναν μηνιαίο μισθό από τους χαμηλόμισθους, τα παιδιά που λιποθυμούσαν από την πείνα δεν ήταν αυταπάτες: ήταν οργανωμένα επικοινωνιακά τεχνάσματα, συνειδητά προπαγανδιστικά ψέματα.

Ο Πρωθυπουργός είπε ψέματα με το τσουβάλι και συνεχίζει να λέει ψέματα, ακόμα και σήμερα, που πανηγυρίζει. Γιατί άραγε πανηγυρίζει; Γιατί πήρε υπόσχεση για αξιολόγηση, για εκταμίευση δόσης (που θα του επιτρέψει να παρατείνει την παραμονή της κυβέρνησής του στην εξουσία) και για ενδεχόμενη ελάφρυνση χρέους. Εύγε – και φεύγε. Αλλά και δεν νοείται κανείς να πανηγυρίζει για μια συμφωνία που προβλέπει συμπληρωματικό Μνημόνιο, δυνατότητα έκτακτων φορολογικών μέτρων ή ταμείο αποκρατικοποιήσεων.

Ο Πρωθυπουργός δεν πούλησε και δεν συνεχίζει να πουλά αυταπάτες. Οι επικοινωνιακοί μηχανισμοί που έχει στήσει η κυβέρνηση της επιτρέπουν να πουλά σανό, να αναπαράγει δηλαδή τα παραμύθια της.

Το θέμα, ωστόσο, δεν είναι η κυβέρνηση αλλά η αντιπολίτευση. Ο λόγος της αντιπολίτευσης δεν είναι περιθωριακός. Εχει μεγάλη κοινωνική βάση που θα επιθυμούσε να ακούσει τον πειστικό λόγο τους και να τον αναπαραγάγει. Οι εκπρόσωποί της, επίσης, έχουν δυνατότητα να εμφανίζονται στα ηλεκτρονικά ΜΜΕ, να γράφουν και να διαδίδουν τις απόψεις τους.

Πού είναι λοιπόν η αντιπολίτευση; Μερικά στελέχη της παλεύουν μόνα. Αλλα πέφτουν χωρίς να δώσουν μάχη. Προφανώς, τα στελέχη με δομημένο λόγο, συγκρότηση, νηφαλιότητα, ενημέρωση και προετοιμασία είναι χρήσιμα.

Ωστόσο, ακόμα πιο χρήσιμη είναι μια οργανωμένη καμπάνια που θα περιέχει συνθήματα, που θα κάνει φόκους στα ψέματα και στις επιπτώσεις τους, που δεν θα προτείνει μόνο, αλλά και θα ειρωνεύεται και θα απαξιώνει. Στο πεδίο της επικοινωνίας, η προπαγάνδα απαντιέται με προπαγάνδα.