[Στίγμα] Οι φήμες του τρόμου

6 λεπτά
Καλά περάσαμε το τριήμερο που δεν ήταν ακριβώς τριήμερο, αλλά μετά τη θεϊκή έμπνευση του αγαπημένου όλων μας (θέλω να ελπίζω δηλαδή) υπουργού Κατρούγκαλου να μεταθέσει την Πρωτομαγιά ήταν ένα ξεγυρισμένο 6ήμερο, το οποίο ήρθε να επιβεβαιώσει ότι ο ελληνάρας, αδέρφια, δεν καταλαβαίνει Χριστό από κρίση. Θα είναι πάντα εκεί, κόντρα στο ρεύμα. Ακόμη και αν γίνουμε Βενεζουέλα (πράγμα το οποίο απεύχομαι, ο αριστερός δημοκράτης αντιφασίστας), ο Ελληνας θα το κάνει το Πάσχα του όπως πρέπει: αρχοντικά.
Μόνο που χθες, κατά την επιστροφή, παραλίγο να μας χαλάσει το γλυκό, και δεν οφειλόταν στον κακό (μας) τον καιρό, όχι! Οφειλόταν σε άθλια φήμη που κυκλοφόρησε και η οποία έλεγε ότι αύριο (σήμερα δηλαδή) δεν θα ανοίξουν οι τράπεζες, και ότι πάμε για κούρεμα καταθέσεων. Εδιναν δε και νούμερο (τα νούμερα): κουρεύονται οι καταθέσεις άνω των 8.000 ευρώ!
Αντε τώρα να είσαι στον δρόμο της επιστροφής και να σου κάτσει τέτοιο «νέο». Τι κάνεις; Αν έρχεσαι ας πούμε από Πάτρα, σταματάς Αίγιο ή Ακράτα και ψάχνεις ανοιχτό Ιντερνετ καφέ, να το μοιράσεις το ποσό που μάζεψες τόσον καιρό με χίλιους κόπους, σε παιδιά, γυναίκες, γονείς, συγγενείς και φίλους, να έχουν όλοι από 8.000, να έχουν να πορεύονται.
Εγώ που ήμουν στα νησιά, πήρα απλώς τηλέφωνο τον αρμόδιο, πιο αρμόδιος δεν γίνεται στα τραπεζικά, Γιάννη always fit Στουρνάρα, άρτι επιστρέψαντα από τη Σύρο. Του εξηγώ. Με το που του ανέφερα τη φήμη, της οποίας δέκτης έγινα και εγώ πρωί πρωί αραχτός σε ένα καφέ, έσκασε στα γέλια!
– Μα δίνεις βάση σε κάτι τέτοια; με ρώτησε. Πρόκειται για τεράστια ανοησία. Δεν υπάρχει τίποτε τέτοιο, και απορώ με την ευπιστία του κόσμου σε παρόμοιες φήμες.
Για να καταλάβεις τη σοβαρότητα αυτής της ανοησίας, θα σου πω ότι εγώ φεύγω για τη Φρανκφούρτη όπου συνεδριάζει το ΔΣ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Πιστεύεις ότι θα πηγαίναμε σε κούρεμα καταθέσεων και εγώ θα έφευγα;
Κλείσαμε γρήγορα το τηλέφωνο. Ετσι δεν με άκουσε να μονολογώ ότι και μόνο η αναστάτωση από μια τέτοια φημολογία είναι απολύτως ενδεικτική της ανασφάλειας που διακατέχει τους πολίτες. Γιατί μπορεί να το γλεντάνε με αρνιά και κοκορέτσια, αλλά το μυαλό τους είναι ευάλωτο στην πρώτη βλακεία του κάθε ευφάνταστου σεναριογράφου…
Προς τα κάτω
Καλά περάσαμε εμείς, καλά πέρασε απ’ ό,τι κατάλαβα και η κυβέρνηση. Και αν εξαιρέσεις κάτι συσκέψεις που έκανε χθες το πρωί ο πρόεδρος Αλέξης, υποτίθεται για τον συντονισμό της διαπραγμάτευσης, τείνω να πιστέψω ότι από βδομάδα θα ξαναρχίσει να δουλεύει το μαγαζί. Οχι πως αυτό είναι κατ’ ανάγκην κακό (λιγότερη δουλειά, λιγότερη ζημιά!), αλλά απορώ για το πώς θα φτάσουμε σε αυτή την περίφημη αξιολόγηση η οποία μας έχει γίνει βρόχος στον λαιμό, και μας σφίγγει μέχρις ασφυξίας δηλαδή…
Και τούτο διότι απ’ ό,τι διαρρέουν κάτι εγχώριοι παπαγάλοι της τρόικας (φαντάζομαι αυτοί, με το που θα τελειώσει κάποια στιγμή η ιστορία με τα Μνημόνια και θα αποχωρήσουν οι εκπρόσωποι των δανειστών, θα φύγουν μαζί τους – όπως το ’44 κατά την αποχώρησή τους οι Γερμανοί πήραν μαζί και μερικούς δωσίλογους, που τους βοηθούσαν…) το πράγμα θα τραβήξει σε μάκρος. Οτι μπορεί να φτάσει και ώς το τέλος του μήνα. Και γιατί όχι και στις αρχές Ιουνίου.
Ναι παιδιά, αλλά έτσι, θα πάμε κανονικά για χρεοκοπία. Αυτή τη φορά αδύνατον να τη γλιτώσουμε…
Με το ζόρι
Ευτυχώς όμως είναι διάφοροι ανά την Ευρώπη, που γοητευμένοι μέχρις παρεξηγήσεως δηλαδή από το αριστερό αγόρι (αγόρι, λέμε τώρα, αγόρι κάποτε…) Αλέξη, θέλουν λέει να μας βοηθήσουν. Πρωταγωνιστικό ρόλο παίζει αυτός ο Τζιάνι Πιτέλα, ο επικεφαλής των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και Δημοκρατών, που όπως έλεγα τις προάλλες έχει βάλει, προφανώς, στοίχημα ότι θα εντάξει στη συγκεκριμένη ομάδα τον Τσίπρα.
Η στάση του έχει προκαλέσει ήδη ισχυρές αντιδράσεις εντός της ομάδας, και εκτός αυτής, από ηγέτες κομμάτων και κινήσεων που δεν τον θέλουν με τίποτε στην Ομάδα τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ακούω ότι η δική του πρωτοβουλία να καλέσουν τον Τσίπρα σε μια συνάντηση των ηγετών των ευρωπαϊκών σοσιαλιστικών κομμάτων στη Ρώμη έχει δημιουργήσει ισχυρές αντιδράσεις παρά τα όσα καθησυχαστικά αναφέρει αυτός ότι ο Τσίπρας δεν θέλει να ενταχθεί – ρε φίλε, αφού δεν θέλει να ενταχθεί, εσύ τι επιμένεις;
Το ΠΑΣΟΚ έχει αποφύγει επί του παρόντος να κάνει δημόσια κάποιο σχόλιο, αλλά εξ όσων γνωρίζω έχει μεταφέρει τη δυσαρέσκειά του όπου δει, στην Ευρώπη…
Διότι εντάξει, να τα δεχθεί όλα για το καλό της χώρας – εδώ κατάπιε άλλα κι άλλα. Αλλά όχι να του φάει και την μπουκιά από το στόμα ο ΣΥΡΙΖΑ, τώρα που έχει πάρει την κάτω βόλτα. Ντροπή είναι…
Συνωστισμός σωτήρων
Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, νέο κόμμα αναφύεται απόψε. Είναι αυτό του Γιάννη Ραγκούση, που αναπτύχθηκε μέσα από το facebook (έχει κάνει μεγάλες ζημιές αυτό το εργαλείο του… σατανά, να ξέρετε, όρα περίπτωση Καμμένου, μην πάτε μακριά), και φιλοδοξεί να αποτελέσει μια άλλη εναλλακτική πρόταση για τη διέξοδο από την κρίση. Ο Ραγκούσης, που πέρασε – και αυτός – τέσσερα χρόνια κοιτώντας τον… απέναντι τοίχο του δωματίου του, κάνει απόψε πρεμιέρα σε έναν χώρο στο Γκάζι, εναλλακτικά, και μπορεί να εγκατέλειψε το facebook αυτές τις ημέρες, αλλά το κόμμα είναι βέβαιο ότι θα το σπρώξει μέσα από τα social media, που τα έχει όλα και συμφέρει, και κυρίως είναι ανέξοδο!
Ετσι με του Ραγκούση, έχουμε αισίως τέσσερα κόμματα μόλις σε διάστημα μερικών ημερών: ξεκίνησε τον χορό ο μέγιστος πρόεδρος Γιώργος (Καρατζαφέρης), ακολούθησε η πρόεδρος Ζωή, πήρε αμπάριζα ο Χάρης Θεοχάρης, και τώρα αυτός.
Να δεις που μέχρι να φτάσουμε στις εκλογές θα έχουν προκύψει καμιά τριανταριά καινούργια κόμματα. Φυσικά για να μας σώσουν!..
Πάπια Πύργου
Οχι πως χρειαζόταν καμιά ιδιαίτερη φιλοσοφία για να το σκεφτεί κανείς, αλλά η χθεσινή αποκάλυψη του τεράστιου Αλέξη «παλιά ήμουν το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ» Μητρόπουλου, ότι τα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση για το Ασφαλιστικό είναι εννιά φορές περισσότερα από όσα περιέγραφε το mail Χαρδούβελη (εξαιτίας του οποίου, θυμίζω, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε κάνει τον απίθανο σαματά επί Σαμαρά), αποκαλύπτει επακριβώς τη ζημιά που γίνεται, και την οποία κανείς, και κακώς, δεν παίρνει την πρωτοβουλία να την καταγγείλει και να την αντιμετωπίσει. Εννιά φορές περισσότερα μέτρα, σημαίνει και εννιά φορές χειρότερα μέτρα, άρα για ποια καλύτερη διαπραγμάτευση μιλάμε, ακριβώς; Προφανώς δεν υπάρχει διαπραγμάτευση. Αυτή είναι η ζοφερή αλήθεια πατριώτες…
Αλλά θα τον μαλώσω τον φίλο μου τον Αλέξη, διότι ενώ τα γνώριζε όλα αυτά, όσο ήταν στον ΣΥΡΙΖΑ, και εκπροσωπούσε, όπως λέγαμε και προηγουμένως το ΠΑΣΟΚ, ποιούσε την πάπια Πύργου Ηλείας. Αντί να πάει στον άλλο Αλέξη, να τον αρπάξει από τον γιακά και να τα κάνει λίμπα, που πίσω από την πλάτη μας μάς έπαιρνε κανονικά «μέτρα»…














