[Στίγμα] Περάστε, κόσμε

Εγώ δεν σου λέω, και αλληλέγγυος είμαι, και ουμανιστής, και άνθρωπος που πονάω με το δράμα των προσφύγων, των μεταναστών και του κάθε πικραμένου που έρχεται στα μέρη μας. Αλλά έχω την αίσθηση ότι έχει χαθεί εντελώς η μπάλα στο πρόβλημα. Είμαστε, ως πολιτεία, σε πλήρη αδυναμία να ελέγξουμε τι συμβαίνει και πώς να το αντιμετωπίσουμε. Είχα αναφερθεί προ εβδομάδων στην υπόθεση των 350 ανθρώπων από τη Μιανμάρ που ταξίδεψαν χιλιάδες χιλιομέτρων για να «πιάσουν» Μυτιλήνη, για την οποία προφανώς κάποιος τους ενημέρωσε ότι είναι η «τρύπα» στο σύστημα για να περάσουν Ευρώπη.

Θα προσθέσω σήμερα ότι οι άνθρωποι δεν έκαναν τίποτε κακό. Διότι εκτός από τους δουλεμπόρους – διακινητές, την ευθύνη για το φαινόμενο την έχει και η ελληνική Πολιτεία, η οποία ανακοίνωσε μόλις πρόσφατα ότι οι αιτήσεις για την παροχή ασύλου στην Ελλάδα που διατίθενται στους πρόσφυγες/μετανάστες/φυγάδες κ.λπ. είναι τυπωμένες σε… 20 γλώσσες!

Και δεν μιλάμε για τις γνωστές, αγγλικά, γαλλικά, αραβικά, τουρκικά, ρωσικά ή ουκρανικά τέλος πάντων. Οχι. Μιλάμε για γλώσσες που δεν τις βάζει ο νους σου, εσένα που είσαι αραχτός και light στον καναπέ του σπιτιού σου, βέβαιος ότι είσαι σε «καλά χέρια» και δεν χρειάζεται καθόλου να ανησυχείς. Παραθέτω ενδεικτικά: γλώσσα ούρντου, γλώσσα χίντι, γλώσσα νταρί, γλώσσα σοράνι, γλώσσα σουαχίλι, γλώσσα αραμαϊκή, γλώσσα μπινγκάλι!!

Το οποίον σημαίνει ότι για να υπάρχουν αιτήσεις παροχής ασύλου σε αυτές τις γλώσσες, υπάρχουν και ενδιαφερόμενοι που τις ομιλούν και θέλουν να τις υποβάλουν σ’ αυτές τις γλώσσες. Οι οποίοι «ενδιαφερόμενοι» πέρασαν βουνά και θάλασσες για να έρθουν εδώ, διότι το «νέο» έχει πλέον κυκλοφορήσει παντού στον πλανήτη: εκεί πέρα, σε αυτό το μέρος που το λένε Ελλάδα, τα σύνορά τους είναι σουρωτήρι, πάμε!

Και ήρθαν. Αυτό…

Φαεινές ιδέες

Οι δυσοίωνες προβλέψεις για τη διαπραγμάτευση περί την αξιολόγηση δεν ξύπνησαν μόνο σε εμάς μνήμες του καλοκαιριού του 2015. Σε εκείνους, τους κυβερνώντες, μόχλευσαν σενάρια για επανάληψη ολόκληρου του σκηνικού του περασμένου χρόνου. Πληροφορήθηκα από παράγοντα του οποίου την αξιοπιστία ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει ότι στο τραπέζι έπεσαν ιδέες ακόμη και για τη διενέργεια πρόωρων εκλογών «για να δοθεί στον λαό η δυνατότητα να αποφασίσει αν θέλει παράταση της λιτότητας όπως επιζητεί η τρόικα και σιγοντάρει η τρόικα εσωτερικού».

Η ίδια πηγή μού είπε ότι παρά το γεγονός πως ο Τσίπρας δεν φαίνεται να είναι ένθερμος υποστηρικτής αυτής της ιδέας, φλερτάρει, ως μέγας τακτικιστής που είναι, με το ενδεχόμενο ενός εκλογικού αιφνιδιασμού προκειμένου να το «παλέψει» κόντρα στον πρόεδρο Κυριάκο.

Τι λέω εγώ; Οτι αυτά δείχνουν πανικό, διότι αν έχεις χάσει την επαφή με την κοινωνία, και ο πρόεδρος Αλέξης την έχει απολέσει οριστικά, δεν σε σώζει κανένας αιφνιδιασμός. Απλώς, αν τον επιχειρήσεις, θα είναι μήπως και καταφέρεις να μειώσεις τη ζημιά…

Κάτω βόλτα

Το άλλο που θέλω να πω σε σχέση με τα γενικότερα είναι ότι όλο αυτό μου θυμίζει παλιότερες καταστάσεις που έχω ζήσει και οι οποίες αποδεικνύουν ότι διαχρονικά, και ανεξάρτητα από τα πρόσωπα και τα κόμματα, οι κυβερνήσεις στη βάση τους την ίδια λογική έχουν: εντάξει μωρέ, έχουμε δημοσκοπικά κάποιες απώλειες, αλλά με δύο – τρεις κινήσεις θα το πάρουμε το «ματσάκι» γιατί ο λαός, μπλα μπλα μπλα, μας εμπιστεύεται, μπλα μπλα μπλα και θα μας δικαιώσει, μπλα μπλα μπλα.

Παραμύθια! Κανείς λαός δεν πρόκειται να δικαιώσει καμία κυβέρνηση από το έργο της. Θα ψηφίσει αντιπολίτευση γιατί του έβαλες βαθιά το χέρι στην τσέπη και τον ξετίναξες, γιατί του είπες ψέματα, γιατί του υποσχέθηκες τέλος στη λιτότητα και ότι θα σκίσεις τα Μνημόνια και γιατί έκανες τα ίδια και χειρότερα με τους προηγούμενους. Τι να λέμε τώρα…

(Η βεβαιότητα ότι ο λαός, όπως πάντα, «θα ψηφίσει αντιπολίτευση» προκύπτει από τις δημοσκοπήσεις, οι οποίες από «σεμνότητα» και μόνο περιορίζουν τη διαφορά της ΝουΔού από τον καταρρέοντα ΣΥΡΙΖΑ στις 5 μονάδες, ενώ τα ευρήματα των περισσοτέρων καταδεικνύουν ώς και διπλάσια διαφορά…)

Ο χρόνος τελειώνει

Και τώρα το δελτίο… ακαταδίωκτου μελών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ: όπως διαφάνηκε κατά τη συζήτηση νομοσχεδίου του υπουργείου Παιδείας περί «έρευνας» και άλλων τινών, και έπειτα από μια σχεδόν ομοφωνία που διαμορφώθηκε, θα τα καταφέρει τελικά ο «φίλος» μου υπουργός Φωτάκης να απαλλαγεί από εκείνον τον βραχνά με τα «αχρεωστήτως καταβληθέντα» από τον ειδικό λογαριασμό για την έρευνα του Πανεπιστημίου Κρήτης. Θα περάσει η τροπολογία, απ’ ό,τι φάνηκε. Το μόνο που πρέπει να εύχονται ο ίδιος και οι άλλοι… 137 που την περιμένουν πώς και πώς είναι να μη γίνει κάνα… κυβερνητικό ατύχημα και δεν προλάβουν.

Διότι εξ όσων με ενημέρωσε προχθές έκτακτος συνεργάτης της στήλης, πολύ μέσα σε αυτά τα θέματα, η δίκη των 137, συν ο Φωτάκης 138, έχει προσδιοριστεί για τον Μάιο!

Το οποίον σημαίνει ότι αν δεν περάσει η τροπολογία θα έχουμε δράματα…

(Επειδή υπήρξε σύγχυση για το αν η συγκεκριμένη τροπολογία αφορά τον γενικώς έχοντα τραβήγματα αυτό τον καιρό υπουργό Σταθάκη, ενημερώνω ότι ο κυρ υπουργός είχε απαλλαγεί ήδη με απόφαση της Επιτροπής Δεοντολογίας της Βουλής και δεν αίρεται η ασυλία του…)

Δικά μας παιδιά

Στο μεταξύ συνεχίζεται με αμείωτη ένταση, και ανάλογους ρυθμούς, η αθρόα εισροή συριζαίων στον κρατικό μηχανισμό προκειμένου να συγκροτηθούν οι δομές του καθεστώτος. Το τελευταίο κρούσμα που περιήλθε σε γνώση μου αφορά τη Διώρυγα της Κορίνθου, όπου επικεφαλής είχε τοποθετηθεί κορυφαίο στέλεχος της Δημόσιας Διοίκησης, υπηρετών σε καίριες θέσεις του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους ονόματι Παναγιώτης Καρακούσης. Ο ίδιος ήταν πρόεδρος της επιτροπής για την ποσοτικοποίηση των γερμανικών αποζημιώσεων, καταρτίζοντας απόρρητη έκθεση, την οποία και παρέδωσε στην κυβέρνηση για να ξέρει τι λέει και πώς θα το λέει, αναφορικά με τις αξιώσεις της χώρας.  

Παρά το γεγονός ότι ο περί ου ο λόγος Καρακούσης (σπεύδω να διευκρινίσω, ουδεμία σχέση με τον ημέτερο Αντώνη) πέτυχε μέσα σε ένα επτάμηνο αύξηση των κερδών εκμετάλλευσης κατά 53,74%, κάτι πρωτόγνωρο για ελληνική δημόσια επιχείρηση, πριν από λίγες ημέρες αντικαταστάθηκε. Από κυρία, η οποία έχει λέει ισχυρές «άκρες» στο γραφείο του αγαπημένου Ευκλείδη Τσακαλώτου. Στο δε βιογραφικό της υπάρχει μια αποτυχημένη προσπάθεια να εκλεγεί δήμαρχος στα Βριλήσσια, και από σπουδές; Απόφοιτος του College d’Art Athens. Ο νόμος βέβαια προβλέπει για τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου πτυχιούχο ΑΕΙ, αλλά αυτό για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι το τελευταίο που ενδιαφέρει. Δικός μας να ‘ναι κι ό,τι να ‘ναι…

Ελαφρότητα και καραγκιοζιλίκια
Η τουρκική επιθετικότητα στο Αιγαίο που εκδηλώνεται το τελευταίο διάστημα δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια απόδειξη πως η κυβέρνηση της χώρας εμφανίζει αδυναμία ουσιαστικής παρέμβασης διεθνώς καθώς αντιμετωπίζει προβλήματα συνοχής και αποτελεσματικής αντιμετώπισης των καταστάσεων που έχουν δημιουργηθεί στην περιοχή με το Προσφυγικό.
Είναι παγιωμένη η πρόθεση της Αγκυρας να αμφισβητεί μονίμως και σταθερά τα εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Τη γνωρίζουν όλοι όσοι διαχειρίστηκαν τις τύχες της χώρας. Κάθε φορά που έχουμε προβλήματα στο εσωτερικό, αυξάνεται ευθέως ανάλογα η τουρκική προκλητικότητα.
Το θέμα είναι τι κάνει η κυβέρνηση. Οι προηγούμενες κυβερνήσεις έκαναν κινήσεις μακράς κλίμακας και παρεμβάσεις επί της ουσίας. Η σημερινή, απομονωμένη διεθνώς  ως απόρροια της αλλοπρόσαλλης συμπεριφοράς και τακτικής της στο μεγάλο εθνικό θέμα της κρίσης, έχει χάσει κάθε παρεμβατική δυνατότητα εκεί όπου απαιτείται για να τραβηχτεί το αφτί των Τούρκων.
Και το πρόβλημα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο διότι, αντί να γίνει προσπάθεια να αποκατασταθεί μια επικοινωνία με εκείνους που μπορούν να φρενάρουν την τουρκική επιθετικότητα, εμείς εξαντλούμαστε σε καραγκιοζιλίκια και παράτες.
Εντάξει, να το καταλάβουμε ότι ένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είναι και η ελαφρότητα που εμφανίζει απέναντι στα προβλήματα της χώρας, αλλά εδώ το πράγμα παραπάει. Γιατί με τα εθνικά θέματα δεν παίζεις. Δεν προσφέρονται. Είναι σαν να παίζεις με τη φωτιά, δίπλα σε μια μπαρουταποθήκη…
Και κάτι ακόμη: όσο δέσμιος και να αισθάνεται ο Πρωθυπουργός από τον κυβερνητικό του εταίρο, θα πρέπει κάτι να κάνει ώστε το πλέγμα Ενοπλες Δυνάμεις, εθνική κυριαρχία, αποτροπή και παρέμβαση έτσι όπως είναι διαμορφωμένο σήμερα να μην καταλήξει σε εθνική τραγωδία. Γιατί αν συμβεί κάτι στο Αιγαίο, εκείνος κυρίως θα το εισπράξει…