[Εμπιστευτικά] Δύο χρόνια
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Καταλαβαίνουν ή κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν; Ομολογώ ότι ύστερα από δεκάξι μήνες εξουσίας, αυτή παραμένει η μεγαλύτερη απορία για την κυβέρνηση Τσίπρα.
Παράδειγμα. Το ΔΝΤ ανακοινώνει ότι η χώρα θα παραμείνει σε ύφεση το 2016 (0,2%) και προβλέπει ότι αν όλα πάνε καλά θα επιστρέψει στην ανάπτυξη το 2017 (2,7%).
Είναι ακριβώς η εκτίμηση που είχε κάνει το ΔΝΤ για το 2015: 2,7% ανάπτυξη. Από κοντά και η Κομισιόν και ο ΟΟΣΑ που τοποθετούσαν την ανάπτυξη του 2015 κάπου μεταξύ 2,3%-2,9%.
Και μετά; Μετά προέκυψε ο ΣΥΡΙΖΑ. «Το ιστορικό ατύχημα του Ιανουαρίου 2015» που λέει κι ο Στουρνάρας.
Αποτέλεσμα; Πολύ απλό και σαφώς μετρημένο: χάσαμε δύο χρόνια. Η ανάπτυξη που περιμέναμε για το 2015 μετατέθηκε τώρα για το 2017 – «αν όλα πάνε καλά…».
Με άλλα λόγια, ο περίφημος «λογαριασμός ΣΥΡΙΖΑ» που ψάχναμε είναι (στην καλύτερη περίπτωση…) δύο χρόνια. Κι αυτό δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κανέναν.
Πάνε τώρα οι δικοί μας και λένε στους άλλους «γιατί ζητάτε παραπάνω μέτρα; Αφού μια χαρά τα πάμε. Συμφωνούμε στους στόχους. Αλλά θα τους πιάσουμε όπως νομίζουμε εμείς!».
Πρώτον, το «μια χαρά τα πάμε!» το είδαμε από τα παραπάνω. Μάλλον, δυο τρομάρες – μία για κάθε χρόνο που μας κόστισαν. Ο πρόσθετος «λογαριασμός ΣΥΡΙΖΑ» λοιπόν πρέπει να πληρωθεί από κάποιους – μην ψάχνετε: θα τον πληρώσουν εκείνοι που τον εξέλεξαν…
Δεύτερον, με το καλαμπούρι ότι «τα μέσα για την εκπλήρωση των στόχων θα τα επιλέξει η κυβέρνηση» γελούν όσοι ξέρουν στοιχειωδώς οικονομικά από τις Βρυξέλλες έως την Ουάσιγκτον.
Διότι όταν μια χώρα ψάχνει λεφτά, το ένα μέσο να τα βρει είναι κόβοντας δαπάνες και το άλλο αυξάνοντας τα έσοδα. Τρίτο δεν υπάρχει.
Πρέπει να εξηγήσει λοιπόν στους συνομιλητές της ποιες ακριβώς δαπάνες θα κόψει ή πόσα παραπάνω έσοδα θα εισπράξει, πώς και από πού.
Αν λοιπόν εμφανιστεί ο υπουργός Κατρούγκαλος και τους πει ότι θα βρει τα λεφτά πουλώντας φύκια για μεταξωτές κορδέλες, προφανώς δεν θα το δεχτούν. Ουδέποτε η πώληση φυκιών για μεταξωτές κορδέλες αποτέλεσε αξιόπιστη μέθοδο κάλυψης των δημοσιονομικών αναγκών.
Κι αυτό μας οδηγεί στο αρχικό ερώτημα. Καταλαβαίνουν τι τους λένε και κάνουν τους τρελούς ή απλώς δεν καταλαβαίνουν και επιμένουν στα δικά τους;
Ο,τι κι αν ισχύει, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Οπως και το κόστος.
Δύο χρόνια μετρημένα στοίχισαν τα καλαμπούρια – προς το παρόν… Κι αν δεν γίνει κάτι σύντομα ο λογαριασμός θα συνεχίσει να ανεβαίνει.
Google news
