[Στίγμα] Κάτοχοι της μόνης αλήθειας

Επιθυμώ να διαμαρτυρηθώ. Να διαμαρτυρηθώ ηπίως μεν, αλλά με προφανή πικρία. Διότι 41 χρόνια διάκονος (παρότι… παπα-Χρήστος!) της δημοσιογραφίας δεν αξιώθηκα μία φορά να με μεταφράσουν στο εξωτερικό. Καημό το έχω να πάρουν από μια πρεσβεία μας ένα κείμενό μου, να το μεταφράσουν στη γλώσσα της χώρας όπου βρίσκονται και να το αποστείλουν σε συναδέλφους δημοσιογράφους του εξωτερικού, να έχουν μια άποψη για το πώς γράφω και εγώ ο έσχατος, ο ουτιδανός!

Τι φταίει άραγε; Ψάχνομαι. Ευθύνεται το δικό μου γράψιμο; Οι απόψεις μου; Ή το έντυπο όπου εργάζομαι; Ο,τι και να συμβαίνει πάντως, η πραγματικότητα είναι μία: στη λήθη, αδελφοί μου, στη λήθη έχω παραδοθεί. Πού οι τιμές και οι δόξες που απολαμβάνουν επί των ημερών ΣΥΡΙΖΑ οι συνάδελφοί μου της «Αυγής»…

Και για του λόγου το αληθές ανακοινώνω ότι έχω εις χείρας μου mail του γραφείου Τύπου της πρεσβείας της Ελλάδας στο Παρίσι, το οποίο έχει μεταφράσει στα γαλλικά κείμενο της… «Αυγής της Κυριακής», με το οποίο η εφημερίδα, με τη γνωστή αντικειμενικότητα που τη διακρίνει σε κάτι τέτοια, εξυμνεί τις τρομερές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης του προέδρου Αλέξη στον τομέα των τηλεοπτικών αδειών και τον αδυσώπητο αγώνα του υπουργού κυρίου Παππά να σκοτώσει μέσω αυτής της διαδικασίας την ήδη από καιρού… σκοτωμένη διαπλοκή!

Το κείμενο έχει αποσταλεί σε δημοσιογράφους της γαλλικής πρωτεύουσας, οι οποίοι αγωνιούν νυχθημερόν για τις εξελίξεις, και προφανώς η πρεσβεία μας τους ενημερώνει μέσω της εγκύρου «Αυγής» για τα διαλαμβανόμενα εν Ελλάδι.

Δεν γνωρίζω ούτε και επ’ αυτού (το «και» αναφέρεται στην προχθεσινή live κάλυψη της ΕΡΤ της πεζοπορίας του υπουργού Παππά και του πορτογάλου πρωθυπουργού Κόστα…) ποιος είχε την πρωτοβουλία να μεταφράζεται η «Αυγή» στις πρεσβείες και να αποστέλλονται τα προπαγανδιστικά της θέματα στον ξένο Τύπο. Οποιος και να την είχε πάντως, πέτυχε… διάνα: μας θύμισε και πάλι τις ωραίες εποχές της μεγάλης Σοβιετίας, όταν οι πρεσβείες της μετέφραζαν κατ’ εντολήν του υπουργείου Τύπου κομμάτια της «Πράβντα» που κατείχε τη μόνη αλήθεια!

(Μην αποπειραθεί κάποιος διάψευση και τα σχετικά: όπως προανέφερα, διαθέτω το σχετικό mail…)

Επίμονοι φωτογράφοι

Υπό την έννοια αυτή δεν μου προξενεί την παραμικρή εντύπωση το γεγονός ότι χθες γίναμε μάρτυρες μιας νέας, δεύτερης (την πρώτη την είχα αποκαλύψει προ διμήνου περίπου, μέσω τροπολογίας από αυτές τις «νυχτερινές», τις περίεργες…) απόπειρας να υπερκεραστεί μια ποινική διαδικασία που αφορά τον υπουργό Σταθάκη και άλλους… 137 πανεπιστημιακούς που διώκονται για το «πάρτι» με τον ειδικό λογαριασμό ερευνών του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Η απόπειρα, την ευθύνη της οποίας, όπως ο ίδιος μου είπε, απεκδύεται ο υπουργός και φίλος μου Νίκος Φίλης, εκδηλώθηκε μέσω ενός νομοσχεδίου για την έρευνα, και είναι πραγματικά να κλαις με το γελοίο του πράγματος. Διότι η υπόθεση είναι γνωστή από ετών σε όλη την πανεπιστημιακή κοινότητα, αναφέρεται ως παράδειγμα (προς αποφυγήν) διασπάθισης του δημόσιου χρήματος και των ευρωπαϊκών κονδυλίων, και ετούτοι εδώ προσπάθησαν με μια διάταξη νόμου να τους αθωώσουν όλους, μαζί με τον Σταθάκη φυσικά, πριν η Δικαιοσύνη αποφανθεί.

– Δική σας ήταν η έμπνευση; ρώτησα τον φίλο Φίλη.

– Οχι.

– Μα πώς; Εκδηλώνεται για δεύτερη φορά τέτοια προσπάθεια.

– Καμία σχέση. Η προηγούμενη φορά ήταν σε άλλο νομοσχέδιο, όχι δικό μου. Και αυτή τη φορά όλα οφείλονται σε ένα λάθος.

– Λάθος; Τι λάθος;

– Να, της Γενικής Γραμματείας της Κυβέρνησης. Αντί να καταθέσει το σωστό νομοσχέδιο, κατέθεσε ένα προσχέδιο που εμπεριείχε τη συγκεκριμένη διάταξη. Μόλις έγινε αντιληπτό, την αποσύραμε.

– Θα την επανακαταθέσετε;

– Οχι βέβαια…

Πρέπει να πω ότι και την προηγούμενη φορά που είχα ρωτήσει, όταν έγινε η πρώτη απόπειρα να αθωωθούν εκτός δικαστηρίων ο Σταθάκης και οι 137 μετέχοντες του «πάρτι» με τα κονδύλια της έρευνας, το ίδιο μού είχαν απαντήσει. Οτι δεν θα υπάρξει νέα φωτογραφική διάταξη. Αλλά τα παλικάρια, όπως κατ’ επανάληψιν έχω σημειώσει, την έχουν στο αίμα τους την έφεση με τις «φωτογραφίες»…

Σιγά το νέο

Επί του ιδίου – φωτογραφικές διατάξεις και άλλες ιστορίες για αγρίους – ενημερώνω πάντα ενδιαφερόμενο ότι ο υπουργός Φίλης δεν είναι υπεύθυνος για άλλη διάταξη νόμου, η οποία, κατά τον δραστήριο ερευνητή Γιώργο Μαυρωτά του Ποταμιού που το έψαξε ενδελεχώς το πράγμα, αφορά την κυρία Μπέττυ Μπαζιάνα. Η κυρία Σία Αναγνωστοπούλου, αναπληρώτρια υπουργός Παιδείας και άλλων τινών, είναι η υπεύθυνη.

Αλλά, όπως μου είπε ο φίλος Φίλης υπουργός, «δεν το ξέρει αν (η διάταξη) αφορά την κοπέλα, μπορεί και να την αφορά. Γνωρίζει όμως ότι οι ενδιαφερόμενοι είναι περίπου 100».

Τι επιδιώκουν οι «ενδιαφερόμενοι» και ενδεχομένως μεταξύ αυτών και η σύντροφος του Πρωθυπουργού Αλέξη; Να μεταταγούν στο διδακτικό προσωπικό των ΑΕΙ, όντας της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.

Ο Μαυρωτάς υποστηρίζει ότι η ανελίξιμη πρωθυπουργική σύντροφος ήδη έχει πάρει δυσανάλογα πολλές, για τα εκπαιδευτικά της προσόντα, προαγωγές: τον Αύγουστο του ’13 μεταπήδησε από την Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση (με πτυχίο Πληροφορικής) στη Δευτεροβάθμια και από εκεί τον Φεβρουάριο του ’14, επί υπουργίας Αρβανιτόπουλου, με νέο άλμα μεταπήδησε στο ΕΜΠ, μετά πήγε Κοζάνη κ.ο.κ.

Τι λέω εγώ; Οτι σιγά μη στάξει η ουρά του γαϊδάρου. Μακάρι το μεγαλύτερο πρόβλημα της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης να ήταν οι μεταπηδήσεις της κυρίας Μπαζιάνα, λες και πρώτη φορά το έχουμε δει το έργο – βαριέμαι να κάνω αναφορές σε κραυγαλέες περιπτώσεις του παρελθόντος. Δεν έχουν και νόημα πια…

Οσονούπω

Πάντως, ο φίλος Φίλης, τον οποίο «σταύρωσα» να μου απαντήσει επί του συγκεκριμένου, μου είπε ότι «επί του παρόντος δεν έχει κατατεθεί καμία αίτηση» από την κυρία. «Επί του παρόντος», το τονίζω. Και πως αν κατατεθεί, αυτή θα κριθεί πρώτον από το υπηρεσιακό συμβούλιο του υπουργείου «στο οποίο μετέχουν και συνδικαλιστές από όλα τα κόμματα» (συνδικαλιστές; Εγγύηση νομιμότητας!), ενώ εν συνεχεία θα πρέπει να αποφασίσει και το αντίστοιχο όργανο του πανεπιστημίου στο οποίο επιθυμεί να ενταχθεί.

Τόσο… δύσκολα είναι τα πράγματα…

Από το ολότελα…

Εδωσαν – πήραν οι εφημερίδες και τα ραδιόφωνα, κατάφεραν να τη συγκινήσουν την Ελληνική Αστυνομία για τα συμβαίνοντα στην Ειδομένη. Οπως έγινε δε χθες γνωστό, συνελήφθησαν δεκαπέντε άτομα, τα οποία λέει – άκουσον, άκουσον – δεν ανήκαν σε καμία ΜΚΟ, αλλά είχαν πάει Ειδομένη διότι είναι πια πολύ trendy ως τοποθεσία.

Τι είναι αυτοί οι δεκαπέντε; Αυτό που φωνάζουμε από την πρώτη ημέρα: «κάθε καρυδιάς καρύδι». Ητοι δύο Ελληνες, πέντε Γερμανοί, δύο Αγγλοι, δύο Σουηδοί, ένας Ολλανδός, ένας Τσέχος, ένας Πορτογάλος και ένας Ισπανός.

Αλλους δεν βρήκαν, αλλά είναι μια αρχή και αυτή. Τις επόμενες ημέρες θα βρουν, φαντάζομαι. Και μετά, πρώτα ο Θεός να ‘μαστε καλά, θα ανακαλύψουν και πόσες ΜΚΟ βρίσκονται στην περιοχή και υποκαθιστούν την ελληνική πολιτεία.

Τέλεια…