[Μικροπολιτικός] Ο διεθνής Παναγιώτης Δούρος

«Ιανός», «με τάσεις βυζαντινισμού», «μέλος του αθηναϊκού τζετ σετ» και άνθρωπος με «σκιώδη ρόλο». Το δημοσίευμα του γαλλικού online περιοδικού «Mouvement» δεν είναι καθόλου φειδωλό στους χαρακτηρισμούς του για τον Παναγιώτη Δούρο, διευθυντή στο γραφείο του υπουργού Πολιτισμού Αριστείδη Μπαλτά.

Στο εκτενές αφήγημα του Ζαν-Μαρκ Αντόλφ για το ναυάγιο με τον Γιαν Φαμπρ, το οποίο παρουσιάζεται σαν τραγωδία σε τρεις πράξεις, ο ρόλος του Δούρου αναδεικνύεται όσο λίγοι.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, αυτός προσκάλεσε τον βέλγο περφόρμερ στην Ελλάδα και μοντάρισε την προσφορά που ο Φλαμανδός δεν μπορούσε να αρνηθεί. Αν πιστέψουμε τον Γάλλο (που, μεταξύ μας, φαίνεται να έχει ενημέρωση από ελληνικό «βαθύ λαρύγγι»), το πακέτο περιελάμβανε «πλήρη ελευθερία» στις καλλιτεχνικές επιλογές, την πραγματοποίηση ενός παιδικού ονείρου να εμφανιστεί στην Επίδαυρο και – βουαλά! – ετήσιο μπάτζετ 5 εκατ. ευρώ. Αν δεν πρόκειται για αριθμητικό λάθος, το νούμερο αυτό υπερβαίνει κατά πολύ τις εγχώριες πληροφορίες για προϋπολογισμό 2.000.000, που πλέον περνούν στα χέρια του νυν διευθυντή Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου.

Κατά τα λοιπά, ο Αντόλφ συνδέει την παντοδυναμία Δούρου με την επιρροή που ασκεί στο κόμμα η αδελφή του, περιφερειάρχης Αττικής Ρένα Δούρου, ενώ σχολιάζει ότι το Φεστιβάλ χάνει σταδιακώς την όποια ανεξαρτησία του. Τελικό συμπέρασμα; «Και επί περιόδου ΣΥΡΙΖΑ ο νεποτισμός δεν έχει εξαφανιστεί από την ελληνική πολιτική σφαίρα».

Για να είμαι δίκαιος, πάντως, το δημοσίευμα σφάλλει τουλάχιστον σε ένα σημείο: εκεί όπου τοποθετεί τον Δούρο διευθυντή του υπουργού Πολιτισμού και επί διακυβέρνησης Σαμαρά. Ως γνωστόν, ο εν λόγω εκείνη την περίοδο ήταν απλώς το δεξί χέρι του Γιώργου Λούκου. Α, τον οποίο ο γάλλος συντάκτης προσμετρά στους «αποκεφαλισθέντες» μαζί με τον Σωτήρη Χατζάκη (Εθνικό Θέατρο) και τον Δημήτρη Εϊπίδη (Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης).