[Επιφυλλίδα] Εξ ουρανού

Για τους τρεις βλοσυρούς, σχεδόν αγριωπούς, μεσηλίκους στο αεροδρόμιο ενός νησιού των Επτανήσων, το βράδυ της περασμένης Κυριακής, δεν θα είχες καμιά αμφιβολία για το πώς θα συμπεριφέρονταν στις διαπροσωπικές τους σχέσεις σε περίπτωση που αισθάνονταν μια οποιαδήποτε όξυνσή τους. Τώρα, σκυμμένοι και οι τρεις στα iPad τους, ακουμπούσαν τα δάχτυλά τους πάνω στην οθόνη της περιώνυμης συσκευής με μια τρομερή λεπτότητα, σχεδόν τη θώπευαν, μήπως και θιγεί – η συσκευή – αν η κίνησή τους συμφωνούσε με την υπόλοιπη έκφρασή τους, που την επιδείνωνε και η χοντροκοπιά των σωμάτων τους.

Οταν μάλιστα ένας υποψήφιος συνεπιβάτης τους διαμαρτυρήθηκε κάπως έντονα στον υπάλληλο του μπαρ γιατί του έδωσε ένα σάντουιτς που δεν έγραφε στη ζελατίνα την ημερομηνία λήξεως γύρισαν εκνευρισμένοι και άναυδοι και οι τρεις τους, πώς ήταν δυνατόν να απασχολεί έναν άνθρωπο κάτι, διακόπτοντάς τους μάλιστα, που δεν είχε σχέση με τη δική τους θεόπνευστη απασχόληση. Το μυστήριο της μεταφυσικής σχεδόν μαγγανείας που ασκεί αυτή η νεότευκτη μορφή τεχνολογίας φωτιζόταν σε ένα επαρχιακό αεροδρόμιο – όπως το ίδιο θα μπορούσε να συμβεί και σε ένα αντίστοιχο διεθνές.

Δεν είναι άλλο από τη βεβαιότητα ότι κρατώντας στα χέρια σου κάτι τόσο σπουδαίο που σε φέρνει σε επαφή ανά πάσα στιγμή με τον κόσμο ολόκληρο, το παρόν, το παρελθόν αλλά και το μέλλον του, δεν μπορεί παρά να είσαι και εσύ ο ίδιος κάτι εξίσου σπουδαίο. Οσο τίποτε ή σκουπίδι κι αν νιώθεις βαθιά μέσα σου, δεν θα γινόταν η θεότητα της τεχνολογίας να σε θεωρήσει άξιο για να σου εμπιστευθεί τα προϊόντα της αν πραγματικά δεν σου αξίζανε και αν η διαχείρισή τους δεν θα έκανε τους άλλους να φαντάζονται πως είσαι πραγματικά σπουδαίος.

Ιδού το μεγάλο πρόβλημα της εποχής μας αλλά – καταπώς φαίνεται – και των εποχών που θα ακολουθήσουν. Αν χρειάζονταν στην ανθρωπότητα αιώνες για να αισθανθεί πως κάτι ελάχιστο έχει κερδηθεί πραγματικά ως ηθική κατάκτηση, το διάστημα αυτό δεν χρειάζεται πια. Αφού έρχεται η τεχνολογία να σε διαβεβαιώσει πως το διάστημα αυτό έχει γίνει περιττό και αρκεί όση ώρα χρειάζεται για να πας σε ένα κατάστημα προκειμένου να αγοράσεις τη σχετική συσκευή ή έστω δύο, τρεις ημέρες για να μάθεις να τη χρησιμοποιείς, ώστε να αισθανθείς πως έχεις αγγίξει το μάξιμουμ της πολιτιστικής και επομένως ηθικής καταξίωσής σου.

Θα αναρωτηθεί κανείς γιατί συνδυάσαμε τη μεταφυσική με την τεχνολογία. Φιλόσοφοι από τον Μπλεζ Πασκάλ ως τον ημέτερο Χρήστο Μαλεβίτση διατείνονται πως μόνο μέσα στην Εκκλησία ο άνθρωπος μεταβάλλεται από ανώνυμο αριθμό σε επώνυμη διακριτή μονάδα. Οπως βέβαια και σύνολη η ανθρωπότητα. Τον ρόλο αυτό φαίνεται να τον έχει αναλάβει στους καιρούς μας η τεχνολογία, χωρίς να μπορεί να αποφανθεί κανείς ποια να είναι άραγε η μεγαλύτερη ως εξαπάτηση: όταν αναγνωριζόσουν από την Εκκλησία ως συστατικά ένθεος, έστω κι αν οι πράξεις σου αποδείκνυαν το ακριβώς αντίθετο, ή αν και εντελώς τιποτένιος η τεχνολογία σε κάνει να φουσκώνεις ως υποψήφιος για να κατακτήσεις τον κόσμο ολόκληρο.