[Απλά μαθήματα αριθμητικής] Ενα θαύμα!

Η Ανάσταση του Θεανθρώπου θα φέρει και την Ανάσταση της χώρας; Αν ολοκληρωθεί η αξιολόγηση, τελειώνει το μαρτύριο της ελληνικής οικονομίας;

Ολα δείχνουν ότι, εκτός απροόπτου, με κάποιον τρόπο η αξιολόγηση θα κλείσει. Το θέλουν η Μέρκελ και η Ευρώπη, το θέλει και το Μαξίμου. Αν το θέλουν (και το αντέχουν) και οι βουλευτές της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, ίσως κατά το Πάσχα το Ασφαλιστικό, με τις μεγάλες μειώσεις στις νέες συντάξεις, το Φορολογικό, με την καταιγίδα των νέων επιβαρύνσεων στη μεσαία τάξη, και το νέο καθεστώς πώλησης των κόκκινων δανείων, μπορεί να γίνουν νόμο του κράτους.

Το ερώτημα είναι τι έπεται της αξιολόγησης. Η επόμενη μέρα προβληματίζει κορυφαίους οικονομικούς παράγοντες και στελέχη της αγοράς. Προσφυγικό και οικονομία είναι γι’ αυτούς τα δύο μέτωπα – καταλύτες πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών εξελίξεων που θα κρίνουν την πορεία της χώρας τους επόμενους μήνες και τα χρόνια.

Στην οικονομία, οι νέες μεγάλες επιβαρύνσεις στις συντάξεις και στους φόρους αναμένεται να εντείνουν το υφεσιακό περιβάλλον. Πολλοί προβλέπουν ότι ούτε το 2016 η ελληνική οικονομία θα βγει από το σπιράλ της ύφεσης. Ο μεγάλος κίνδυνος είναι τα νέα υφεσιακά μέτρα να ακυρώσουν το θετικό αφήγημα για τη χώρα που συναρτά την ολοκλήρωση της αξιολόγησης με την επαναφορά της φθηνής χρηματοδότησης των ελληνικών  τραπεζών από τον Ντράγκι, την αύξηση της ρευστότητά τους και τη χρηματοδότηση επενδύσεων. Και να θολώσουν το μήνυμα σταθερότητας και αξιοπιστίας που υποτίθεται ότι περιμένουν οι ξένες αγορές, από μια συμφωνία με τους δανειστές, για να εντάξουν ξανά την Ελλάδα στα επενδυτικά τους πλάνα. Το ερώτημα είναι: Θα θεωρήσουν οι ξένοι επενδυτές βιώσιμο για τη χώρα ένα ντιλ που φορτώνει και άλλα φορολογικά βάρη σε μια υπερφορολογημένη και υφεσιακή οικονομία;  Ενα ντιλ που προέκυψε εξ ανάγκης, για να μην τιναχθεί στον αέρα από το προσφυγικό τσουνάμι το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, που μεταθέτει, όμως, στις πλάτες της Ελλάδας το βάρος της κρίσης;  Ή θα κρίνουν ότι είναι θνησιγενές, από τη φύση του,  προϊόν πολιτικής συνδιαλλαγής, ανήμπορο να λύσει τα οικονομικά προβλήματα της χώρας, άρα επισφαλές και για αυτούς;

Στο Προσφυγικό, ο μεγάλος κίνδυνος είναι να αποτύχει στην πράξη η συμφωνία Ευρώπης και Τουρκίας, να μη μειωθούν αποτελεσματικά οι προσφυγικές ροές και κάποια στιγμή, κατά το καλοκαίρι, το κύμα μεταναστών και προσφύγων να πλημμυρίσει τη χώρα καθιστώντας αδύνατη τη διαχείρισή του οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά.

Υπάρχει βέβαια και η άλλη – αισιόδοξη – όψη των πραγμάτων: η αξιολόγηση κλείνει, το χρέος ρυθμίζεται αποτελεσματικά, οι επενδυτές ξανάρχονται, το Προσφυγικό αντιμετωπίζεται και η οικονομία ανακάμπτει, παρά τους βαρείς φόρους και τις μειώσεις στις συντάξεις. Ενα θαύμα μεταμορφώνει, ξαφνικά, την ελληνική οικονομία. Οπως το θαύμα της Ανάστασης. Τα θαύματα, όμως, συμβαίνουν μόνο μια φορά!