[Εμπιστευτικά] Κόπωση
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Δεν νομίζω να υπάρχει σοβαρή αμφισβήτηση της διαπίστωσης ότι το πολυδιαφημισμένο ντέρμπι της Βουλής το πήρε ο Μητσοτάκης εύκολα και περπατώντας.
Το ερώτημα είναι «γιατί».
Εγινε ξαφνικά ο Μητσοτάκης τόσο ακαταμάχητος πολιτικός; Ασφαλώς όχι, παρόλο που έχει βελτιωθεί σημαντικά. Και σκηνικά, και επί της ουσίας.
Εγινε ξαφνικά ο Τσίπρας τόσο κακός; Ασφαλώς όχι, παρόλο που κάθε πολιτικός δικαιούται κάποια στιγμή να είναι ντεφορμέ.
Ούτως Ή άλλως, πάντως, ο Τσίπρας απέναντι στον Μητσοτάκη δεν έχει βρει τέμπο. Σαν να μην ξέρει πώς να χειριστεί ένα είδος πολιτικού που δεν του μοιάζει σε τίποτα.
Η απάντηση όμως στο ερώτημα βρίσκεται αλλού.
Πρώτον, ο Πρωθυπουργός δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες που ο ίδιος δημιούργησε. «Πολιτικό στραπάτσο» της αντιπολίτευσης προανήγγειλε θριαμβευτικά από το βήμα της Βουλής, για «γκολ από τα αποδυτήρια» πανηγύριζε προκαταβολικά η «Αυγή». Και τελικά ο άνθρωπος βαρέθηκε να στήνει την μπάλα στη σέντρα.
Ούτε αποκαλύψεις ούτε σφυροκόπημα της διαπλοκής ούτε καν ονόματα. Με ΦΕΚ και τιμολόγια δουλειά δεν γίνεται.
Χωρίς αποκαλύψεις και στοιχεία όμως δεν μπορεί να συντηρηθεί ένα παιχνίδι καταγγελίας. Η συζήτηση έμεινε σχεδόν χωρίς αντικείμενο από τη στιγμή που δεν υπήρχε κάτι καινούργιο να συζητήσουμε.
Και όταν δεν υπάρχει κάτι απτό από την κυβέρνηση, τότε το παιχνίδι περνάει εύκολα στα χέρια της αντιπολίτευσης. Δώσ’ τους να καταλάβουν!..
Δεύτερον, το ρεπερτόριο της κυβέρνησης έχει παλιώσει. Φτου κι από την αρχή η Siemens, η λίστα Λαγκάρντ, ο Παπασταύρου, τα θαλασσοδάνεια, ακόμη κι οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ άκουγαν βαριεστημένα.
Ενα ρεπερτόριο μέτριας ποιότητας που έβγαλε μεν το ψωμί του (τρεις εκλογές τους έδωσε…) αλλά τώρα κουράστηκε και κουράζει. Αν δεν ανανεωθεί κάπως, κινδυνεύει να καταλήξει επιθεώρηση στο Δελφινάριο.
Ιδίως όταν την ίδια στιγμή η χώρα διαλύεται, οι συντάξεις κόβονται κι η κοινωνία βουλιάζει από τους φόρους και τις εισφορές.
Τρίτον, εκτός από το ρεπερτόριο, πάλιωσαν κι οι πρωταγωνιστές.
Ο Τσίπρας δεν είναι πια εκείνος που ήταν, η κόπωση και η φθορά της εξουσίας είναι εμφανείς.
Κι επιβαρύνονται αφάνταστα όταν ένας πρώην άφθαρτος νέος εμφανίζεται να μάχεται τη διαπλοκή χειροκροτούμενος από τον χειρότερο εκδοτικό και δημοσιογραφικό υπόκοσμο – με τη μεταφορική αλλά και την κυριολεκτική έννοια του όρου…
Με άλλα λόγια, ο Τσίπρας χρειάζεται εμφανώς ένα νέο έργο κι έναν νέο θίασο. Κάποιο νέο αφήγημα κι ένα καινούργιο πρόσωπο.
Ασφαλώς δεν είναι εύκολο να τα βρει. Κι είναι μάλλον αργά να τα αναζητήσει. Το πιθανότερο λοιπόν είναι ότι θα συνεχίσει να παίζει αυτό που ξέρει.
Με όλο και μικρότερη επιτυχία.
Google news
