[Ενστάσεις] Ινσταλέισον

Θα μπορούσε να είναι ένα ωραίο σόου. Ενας βέλγος περφόρμερ με έναν ολίγον κουλτουριάρη υπουργό Πολιτισμού συναντιούνται σε μια συνέντευξη Τύπου, όπου ο δεύτερος παρουσιάζει τον πρώτο. Συνέβη. Ο βέλγος περφόρμερ Γιαν Φαμπρ παρουσιάστηκε από τον έλληνα υπουργό Πολιτισμού.

Δεν ξέρω αν ο καλλιτέχνης κατάλαβε ότι ο υπουργός τον έβαλε μπροστά και ένιψε τας χείρας του. Μάλλον όχι. Αλλωστε, ο καλλιτέχνης πιστεύει ότι δεν θα διευθύνει φεστιβάλ, αλλά μια επιδοτημένη ινσταλέισον, στην οποία θα πρωταγωνιστούν εκείνος και μερικοί συμπατριώτες του, κολλητοί του. Το Φεστιβάλ Αθηνών γίνεται βελγικό (μάλιστα χωρίς την έκθεση των πιο σημαντικών καλλιτεχνικών προϊόντων του Βελγίου των τελευταίων δεκαετιών, του Τεντέν, του Μεγκρέ – δεν θα έχει ούτε καν Στρουμφάκια).

Μπορεί να μην έχει Στρουμφάκια, αλλά θα έχει τη μεγάλη παράσταση, 24 ωρών, με τίτλο «Ορος Ολυμπος», μια εποποιία στην οποία κυριαρχεί το συρτάκι μιας παρέας γυμνών με προτεταμένα πέη. Αυτοί οι Ζορμπάδες σε ρόλο καμακιού και η παρουσία στη στενή ομάδα του της Κατερίνας Κοσκινά, διευθύντριας του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, είναι η μοναδική ελληνική παρουσία στον θεσμό. Και αυτό είναι ντροπιαστικό.

Δεν είναι ντροπιαστικό επειδή μερικοί καλλιτέχνες που αγωνιούν ενώπιον του φάσματος της ανεργίας δεν θα έχουν δουλειά. Είναι ντροπιαστικό επειδή η κυβέρνηση που υποτίθεται νοιάζεται για την εγχώρια πνευματική παραγωγή αδιαφορεί γι’ αυτήν. Και μάλιστα από την πιο ανήσυχη, την πιο ατίθαση, την πιο απροσδόκητη σκηνή, όπως ήταν η σκηνή του χορού και του θεάτρου του Φεστιβάλ – όπου αναδείχθηκε το νεότερο μοντέρνο θέατρο αποκτώντας προσβάσεις στην ελληνική αλλά και στη διεθνή αγορά.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το κόμμα που πήρε την κυβέρνηση κηρύσσοντας την εθνική κυριαρχία, απέναντι στην κακή τρόικα. Ο Γιαν Φαμπρ είναι ο πρώτος Βέλγος που, χωρίς να τον επιβάλει καμία τρόικα, ήρθε για να κατακτήσει καλλιτεχνικά τη χώρα. Με μια ινσταλέισον στην οποία δεσπόζει ένας αδαής, ένας άσχετος, σε ρόλο υπουργού.