Η οικονομική κρίση ταυτότητας της Κίνας

Η Κίνα λαμβάνει πολύ σοβαρά την οικονομική της στρατηγική. Αυτό είναι ξεκάθαρο ιστορικά αλλά και κατά τη διάρκεια του πρόσφατου Αναπτυξιακού Φόρουμ της Κίνας (CDF) που πραγματοποιήθηκε στο Πεκίνο. Το CDF που διοργανώνεται κάθε χρόνο από το 2000 και μετά φέρνει πιο κοντά εκείνους που χαράσσουν πολιτική στην Κίνα με ακαδημαϊκούς, ξένους αξιωματούχους και ηγέτες από τον χώρο των επιχειρήσεων.

Το 30ετές οικονομικό θαύμα που πέτυχε η Κίνα – με ετήσια ανάπτυξη 10% από το 1980 έως το 2010 – έδειξε τις ικανότητες της χώρας στην παραγωγή. Το ταξίδι όμως της Κίνας προς την οικονομική επιτυχία δεν έχει τελειώσει. Μπορεί, για παράδειγμα, η Κίνα να έχει πετύχει τους περισσότερους στόχους της αλλά δεν έχει καταφέρει ακόμη να δημιουργήσει ένα πλήρως χρηματοδοτούμενο δίχτυ κοινωνικής προστασίας. Το αποτέλεσμα των πολιτικών ήταν ότι η ιδιωτική κατανάλωση αυξήθηκε μόλις κατά 2% ως ποσοστό του ΑΕΠ το διάστημα από το 2010 έως το 2015 φτάνοντας το 37%. Ο κίνδυνος που υπάρχει τώρα είναι να κάνει πίσω η Κίνα στις προσπάθειες να αλλάξει το οικονομικό της μοντέλο, ώστε αυτό να βασίζεται στην κατανάλωση και όχι στη βιομηχανία όπως συνέβαινε μέχρι τώρα.

Η ικανότητα στη χάραξη στρατηγικής είναι ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα της Κίνας και παρέχει αξιοπιστία στη δέσμευση της χώρας να προχωρήσει τώρα σε διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Πρέπει να γίνουν ακόμη πολλά για να ενισχυθεί η θέση του κινέζου καταναλωτή. Η πρόκληση είναι μεγάλη. Ομως εάν η Κίνα κάνει πίσω στο στρατηγικό της πλάνο να αλλάξει το οικονομικό της μοντέλο, μπορεί να τεθεί υπό αμφισβήτηση η σημαντική αυτή αλλαγή που απαιτείται.

Ο Στίβεν Ρόουτς είναι πρώην πρόεδρος της Morgan Stanley Asia και υφηγητής στο Jackson Institute of Global Affairs του Πανεπιστημίου Γέιλ. Εχει γράψει το βιβλίο «Unbalanced: The Codependancy of America and China»