[Στερεότυπα] Μετρό: απεργία την παραμονή

«Το Σωματείο Εργαζομένων Λειτουργίας Μετρό Αθηνών διαμαρτύρεται για τη διαρκή υπονόμευση δομών και υποδομών, καθώς και για τη στοχοποίηση των εργαζομένων της ΣΤΑΣΥ με ηθικό αυτουργό την πολιτική ηγεσία των συγκοινωνιών […]».

Με αυτή την ωραία δικαιολογία χθες, παραμονή της 25ης Μαρτίου, οι συνδικαλιστές του μετρό άφησαν την Αθήνα χωρίς το βασικό μέσο μεταφοράς, καταδικάζοντας τους εργαζομένους σε τεράστια ταλαιπωρία και μεγάλο κόστος μετακίνησης. Για ποιον λόγο;

Παραμονή αργίας που πέφτει Παρασκευή, μια απεργία την Πέμπτη φτιάχνει ένα ωραίο τετραήμερο για ανάπαυλα, τουλάχιστον στους διοικητικούς υπαλλήλους και σε όσους επωφελούνται από τις μειωμένες βάρδιες των αργιών. Οι εργαζόμενοι του μετρό συγκαταλέγονται στις κατηγορίες των εργαζομένων που έχουν πληγεί λιγότερο οικονομικά, άρα θαρρούν πως δεν έχουν λόγο να αλλάξουν την οπτική γωνία τους για τον κόσμο: η διεκδίκηση από μια κοινωνία γονατισμένη είναι κοινός τόπος για τις βολεμένες συντεχνίες.

Ο άλλος λόγος είναι στρεψόδικος και απόλυτα προσχηματικός – δικαιολογείται μόνο από την πρόθεση της «λούφας» που περιέγραψα. Οι «δομές και υποδομές», τα εκδοτικά και ακυρωτικά μηχανήματα τα οποία έσπασαν τις προάλλες μπαχαλάκηδες σε κεντρικούς σταθμούς και οι εργαζόμενοι της ΣΤΑΣΥ που «στοχοποιούνται», οι ελεγκτές δηλαδή, τα ονόματα των οποίων υπεκλάπησαν και δημοσιεύθηκαν στο Διαδίκτυο, δεν προστατεύονται από την απεργία. Αλλωστε γι’ αυτό οι ελεγκτές ανακοίνωσαν ότι σταματούν τους ελέγχους – στην πραγματικότητα, ότι κάνουν λευκή απεργία, μάλιστα χωρίς η διοίκηση του μετρό να αντιδρά, ελπίζοντας οι τζαμπατζήδες να είναι όσο το δυνατόν λιγότεροι.

Μιλώντας με τον πρόεδρο των εργαζομένων Σπύρο Ρεβύθη και ζητώντας του εξηγήσεις για την απεργία, μου είπε ότι εκτός των άλλων ενδιαφέρεται για τον δημόσιο χαρακτήρα του μετρό (ποιος άραγε τον απειλεί;) ενώ μοίρασε τις πολιτικές ευθύνες σε όλες τις κυβερνήσεις. Στην πραγματικότητα, για να μην κατονομάσει κανέναν, διαμαρτύρεται γενικώς, πάγια πρακτική του συνδικαλιστικού «γλειψίματος» προς τους πολιτικούς.

Συμπεράσματα: 1. Ο  συνδικαλισμός στο μετρό έχει γραμμένους τους επιβάτες. 2. Το σωματείο δεν έκανε το στοιχειώδες, αν ήθελε να κόψει τον βήχα στους μπαχαλάκηδες: μήνυση και αγωγή κατά των υπευθύνων των καταστροφών (μαζί με αίτημα προστασίας του χώρου από την Αστυνομία) και της κατάδοσης των ελεγκτών. 3. Το σωματείο δεν θέτει το ζήτημα πώς και από ποιους υπεκλάπησαν και δόθηκαν στη δημοσιότητα οι λίστες των ελεγκτών, αδιαφορώντας για την προστασία των προσωπικών δεδομένων των εργαζομένων που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί. Στο όνομα του αγώνα, δηλαδή, οι συνδικαλιστές της ΣΤΑΣΥ και μας ταλαιπωρούν και μας δουλεύουν. Καλά μας κάνουν, αφού τους ανεχόμαστε.