[Στίγμα] Στο μάτι του κυκλώνα

Η σύσκεψη στο Μεγαρο Μαξίμου χθες το μεσημέρι υπό τον υπουργό Παππά, έγινε μεγάλη προσπάθεια να κρατηθεί μυστική, και εν πολλοίς ο στόχος επετεύχθη. Αφορούσε την «οργάνωση της συζήτησης της Τρίτης», τουτέστιν την προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή για τη Δικαιοσύνη, την οποία ζήτησε ο Τσίπρας προκειμένου να πάρει ανάσες έναντι των πολλαπλών και πολυποίκιλων προβλημάτων που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση γενικώς και όχι μόνο στον συγκεκριμένο χώρο.

Οι πληροφορίες μου λένε ότι οι δύο αρμόδιοι υπουργοί Παρασκευόπουλος και Παπαγγελόπουλος (και ειδικά ο δεύτερος που λογικά θα βρεθεί στο μάτι του κυκλώνα) προσήλθαν με πλήθος φακέλων προς συζήτηση και «επεξεργασία».

Δεν χρειάζεται, πιστεύω, μεγάλη φιλοσοφία να καταλάβει κανείς ότι η συζήτηση θα εξελιχθεί κάπως έτσι: η αντιπολίτευση θα καταγγέλλει την κυβέρνηση για τις χονδροειδείς παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη και η κυβέρνηση θα απαντά «και εσείς γιατί καλύπτατε τη διαπλοκή»!

Ο εστί μεθερμηνευόμενον «και εσείς, γιατί ρε βασανίζατε τους μαύρους;».

Τα δάνεια και η τάξη

Θα έχει φυσικά και στοιχεία το πράγμα (γίνετε αλλιώς;), όπως άλλωστε προδιέγραψε και ο πρόεδρος Πάνος (Καμμένος) προχθές κατά τη διάρκεια μιας αξιοσημείωτης κυβίστησης πάνω στη δοκό που εκτέλεσε με καταπληκτική δεινότητα, και η οποία βαθμολογήθηκε από τους κριτές με «άριστα 10».

Διότι όντως το μείζον πρόβλημα της χώρας, στην οποία τα επιχειρηματικά δάνεια του είδους «αέρα-πατέρα» ανέρχονται σε… 65 δισ. ευρώ, είναι τα δάνεια των ΜΜΕ που υπολογίζονται σε μισό δισ. όλα μαζί. Οσα δηλαδή έλαβε ένα μόνο κανάλι που το έλεγαν Alter (τι θυμήθηκα κι εγώ τώρα…) και το διαχειρίζονταν διάφοροι γνωστοί κύριοι, οι οποίοι σήμερα είναι στο πλευρό της κυβέρνησης και φιλοδοξούν να υλοποιήσουν τον κυβερνητικό σχεδιασμό για να μπει «μια τάξη στον χώρο των ΜΜΕ»!..

Συγγνώμη που ενοχλώ, γι’ αυτά τα δάνεια, του Alter δηλαδή, θα ακούσουμε τίποτε την Τρίτη ή μπα…

ΕΡΤ ούτε για τους αλληλέγγυους

Αν έπρεπε πάντως σώνει και καλά να αξιολογήσουμε τις… επιτυχίες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, νομίζω ότι χωρίς συναγωνισμό θα δίναμε την πρώτη θέση στο λεγόμενο «άνοιγμα της ΕΡΤ». Πρόκειται για εγχείρημα το οποίο πραγματικά σχεδόν έναν χρόνο τώρα δείχνει με τον πιο κατατοπιστικό τρόπο την αποτελεσματικότητα, την καίρια σημασία και προφανώς την απήχηση που έχουν οι κινήσεις και οι πρωτοβουλίες της κυβέρνησης.

Με… μηδενικές τηλεθεάσεις (ειδικά εκείνη η ΕΡΤ2, όπως άλλωστε και η «αγωνίστρια» ΕΡΤ3), μπορεί με βεβαιότητα πλέον να πει κανείς ότι τα κανάλια της ΕΡΤ δεν τα βλέπουν ούτε εκείνοι οι τρελαμένοι συριζαίοι που μαζεύονταν κάθε βράδυ στην Αγία Παρασκευή να υποδυθούν τους αυθόρμητους «αλληλέγγυους».

Τούτων δοθέντων, δεν μου προξενεί την παραμικρή έκπληξη το γεγονός ότι, όπως εξ εγκύρου πηγής πληροφορήθηκα χθες, στην ΕΡΤ αναμένουν το νομοσχέδιο της κυβέρνησης για την κινητικότητα στο Δημόσιο προκειμένου λέει – παρακαλώ την προσοχή σας – να δοθεί η δυνατότητα στο πλεονάζον προσωπικό να… μεταταγεί σε άλλες υπηρεσίες του Δημοσίου!!!

Το οποίον σημαίνει σε εντελώς καταληπτά, απλά ελληνικά ότι έφτιαξαν αυτό το εξάμβλωμα μόνο και μόνο για να δείξουν ότι είναι πιστοί στις προεκλογικές τους εξαγγελίες και τώρα αντιλαμβάνονται ότι όντως είναι ένα άχρηστο πράγμα, που μας κοστίζει τα κέρατά του!

Ο μετανιωμένος υπουργός

Με αυτά ως δεδομένα, θα θέσω σήμερα ένα μικρό κουίζ, παρά τη δεδηλωμένη απέχθειά μου προς το είδος, αλλά τι να κάνουμε, μερικές φορές είμαστε υποχρεωμένοι εκ των πραγμάτων και των καταστάσεων: ποιος, λοιπόν, υπουργός της κυβέρνησης Τσίπρα δηλώνει συνεχώς το τελευταίο διάστημα μετανιωμένος για την επαναλειτουργία της ΕΡΤ και προς επίρρωσιν της απογοήτευσής του για την πορεία του εγχειρήματος λέει εδώ και εκεί «μακάρι να μην την ανοίγαμε»; Ποιος, ποιος, ποιος καλέ μου ποιος;

Τα ξεχασμένα εκατομμύρια

Πέρασε και αυτή η εβδομάδα, και ακόμη να δημοσιοποιηθούν τα πόθεν έσχες των βουλευτών του… 2013 (χρήση του 2012!) τα οποία ήταν να δημοσιοποιηθούν, θυμίζω, από τον περασμένο Δεκέμβριο, αλλά μετά μετατέθηκαν για τον Ιανουάριο, μετά για τον Φεβρουάριο, και τώρα από ό,τι δείχνουν τα πράγματα θα τον φάμε και τον Μάρτιο.

Προ δεκαημέρου, κεντρικό στέλεχος της Επιτροπής για το πόθεν έσχες μού είχε δηλώσει ότι «είμαστε έτοιμοι να τα δώσουμε, τώρα τα σκανάρει η υπηρεσία».

Δεν γνωρίζω με τι τα «σκανάρει» η υπηρεσία τα πόθεν έσχες των βουλευτών και αν καίει κάρβουνο και γι’ αυτό καθυστερεί. Αλλά θα είναι επιεικώς γελοίο να γίνεται όλο αυτό λόγω της υπόθεσης Σταθάκη με το «1+1 ξεχασμένο εκατομμύριο»!

Παιδιά, αν ο άνθρωπος μπορούσε να δικαιολογήσει την απουσία των χρημάτων αυτών από το πόθεν έσχες του (τι κομψά το περιγράφω, ε;) θα το είχε κάνει εξ αρχής, με το που δημιουργήθηκε το θέμα. Τι το βασανίζετε το πράγμα, δεν καταλαβαίνω…

(Την στιγμή μάλιστα, που ο γνωστός ελεγκτής πόθεν έσχες κύριος Αλέξης Τσίπρας έχει γνωματεύσει ήδη από τον περασμένο Οκτώβριο ότι «δεν υπάρχει θέμα με τον Σταθάκη» και πως όλη αυτή η ιστορία είναι ακόμη μία κατασκευή της επάρατης διαπλοκής…)

Ευγενική προσφορά 166.000 ευρώ

Και μέσα στον γενικό χαμό, να σου και ο Λάκης, ο γνωστός και ως (τσου ρε) Λάκη(ς) να μας βρίζει, για ένα στημένο κόλπο που έγινε πριν από κανένα μήνα στην εκπομπή του Πρετεντέρη, όταν καλεσμένος του Γιάννη, ονόματι Γρηγοριάδης ηθοποιός, είχε έρθει στην εκπομπή με σκονάκια για τη διαπλοκή, την οποία προσωποποιούσε στην οικογένεια Μπόμπολα.

Αυτό το τρελό αγόρι λοιπόν ο (τσου ρε) Λάκη(ς) αφού ολοκλήρωσε με το αγαπημένο του θέμα για τις «γριές που πέρδονται» (ενώ εκείνος ποτέ – αληθινό θαύμα της φύσης!), ασχολήθηκε με την αφεντιά μου και με άλλους καλεσμένους της ίδιας εκπομπής, διατεινόμενος ότι θα έπρεπε εμείς να απαντήσουμε στον Γρηγοριάδη, ώστε μετά εκείνος ή όποιος άλλος να διατείνεται ότι υπερασπιζόμαστε τη διαπλοκή, άρα είμαστε ενεργούμενά της, άρα… άρα…

Δεν θα μπω στον κόπο να του απαντήσω, δεν έχει νόημα. Ομολογώ όμως ότι θα περίμενα να ασχοληθεί με κάτι πιο φρέσκο, όπως για παράδειγμα το ερώτημα που του είχα θέσει, προ καιρού και το έκανε γαργάρα, και το οποίο επαναλαμβάνω για μια επόμενη εκπομπή του: γιατί την εποχή που έκανε τους «Μήτσους» στο Mega πολεμώντας ανελέητα φυσικά τη διαπλοκή δεν απαιτούσε να περνάει κάτω από την εικόνα ένα κρολ που να λέει ότι «η εκπομπή αυτή είναι μια ευγενική προσφορά της κυπριακής εταιρείας Oldwick Consultans Ltd την οποία η διαπλοκή αμείβει με 166.000 ευρώ ανά επεισόδιο, ολοσχερώς καταβεβλημένα στην Κύπρο;».

Συγκολλητική ουσία η εξουσία
Το παιχνίδι εξουσίας που παίχτηκε μεταξύ των δύο κυβερνητικών εταίρων, με αφορμή το γλωσσικό ολίσθημα του Γιάννη Μουζάλα περί «Μακεδονίας», αποδεικνύει πέραν κάθε αμφισβήτησης ότι το κυβερνητικό σχήμα το οποίο καλείται να διαχειριστεί συνεχείς κρίσεις εθνικών διαστάσεων είναι σαθρό και ετοιμόρροπο. Από τη στιγμή που ο ένας εκ των εταίρων, ο Π. Καμμένος, αισθάνεται ριγμένος στην άσκηση της διακυβέρνησης, αφού δεν μετέχει ουσιαστικά στο κέντρο λήψης των αποφάσεων που είναι ο στενός πυρήνας των συνεργατών περί τον Αλέξη Τσίπρα, είναι προφανές ότι οι κρίσεις τύπου Μουζάλα θα επανέρχονται κάθε τόσο στο προσκήνιο.
Ο Π. Καμμένος, ο οποίος έναν χρόνο τώρα δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα παραπληρωματικό στέλεχος της κυβέρνησης, αντιλαμβάνεται ότι εισπράττει μόνο κόστος και κανένα όφελος. Διεκδικεί λοιπόν αυτό που, κατά την άποψή του, του ανήκει. Τη θέση του ουσιαστικού αντιπροέδρου της κυβέρνησης. Η λογική του είναι απλή: εγώ στηρίζω την κυβέρνηση, χωρίς εμένα δεν υπάρχει δεδηλωμένη κυβερνητική πλειοψηφία με Τσίπρα Πρωθυπουργό, άρα πρέπει να έχω λόγο στις αποφάσεις, και όχι απλώς να ενημερώνομαι για αποφάσεις που παίρνουν άλλοι.
Ετσι, παρά την αγχώδη προσπάθεια των δύο εταίρων να αποδείξουν ότι είναι αρραγής η ενότητα του σχήματος και δεδομένη η βούλησή τους να φθάσουν έως το τέλος της τετραετίας, είναι φανερό ότι αυτή η ενότητα είναι επίπλαστη και οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στη συγκολλητική ουσία της εξουσίας.
Τίποτε δεν τους ενώνει, τίποτε δεν τους διατηρεί στην εξουσία, παρά μόνο αυτή καθ’ εαυτή η αδήριτη ανάγκη που τους διακρίνει να κυβερνήσουν με όποιο κόστος για τη χώρα. 
Αρα, το ζητούμενο δεν μπορεί να είναι άλλο από το αν και κατά πόσο ο Πρωθυπουργός θα δεχθεί ως «δίκαιο» το αίτημα του εταίρου του για συναπόφαση και συναντίληψη ή θα το απορρίψει. 
Η γνώμη μου είναι ότι αυτό θα κριθεί τις επόμενες λίγες εβδομάδες. Και ανεξάρτητα από το αν την προσεχή Τρίτη θα επιχειρήσουν και οι δύο μέσω τής, για πολλοστή φορά εδώ και έναν χρόνο, εξόντωσης της διαπλοκής να δώσουν προς τα έξω την εικόνα μιας αγαστής συνεργασίας, η πραγματικότητα είναι σκληρή: η αξιολόγηση της τρόικας που θα συνοδευθεί από νέα αιματηρά μέτρα λιτότητας δύσκολα θα γίνει δεκτή από την κοινωνία. Γιατί ο κόμπος έφθασε στο χτένι και αυτό δεν κρύβεται πια. Ούτε με αλχημείες ούτε με κυνήγι μαγισσών….