[Πίσω από τη βιτρίνα] Η μέθοδος Καμμένου

Ο Πάνος Καμμένος συνηθίζει να κάνει δηλώσεις χρησιμοποιώντας τους βουλευτές του κόμματός του ως κάδρο στο τηλεοπτικό του πλάνο. Το κάνει σε περιπτώσεις που ξέρει ότι τα φώτα της δημοσιότητας στρέφονται πάνω στον ίδιο και στο κόμμα του. Οταν τα φώτα σβήσουν, συγκαλεί σπάνια την Κοινοβουλευτική του Ομάδα. Συνήθως οι βουλευτές ή οι υπουργοί του κόμματός του δεν γνωρίζουν τις κινήσεις ή τις σκέψεις του αρχηγού τους. Δεν γνώριζαν ούτε και τώρα ότι ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ απείλησε τον Τσίπρα με απόσυρση των υπουργών του από το κυβερνητικό σχήμα το βράδυ της Τετάρτης. Ούτε ξέρουν τι στην πραγματικότητα μπορεί να έχει συμφωνήσει με τον Πρωθυπουργό αναφορικά με το θέμα Μουζάλα.

Οι ΑΝΕΛ είναι ένα κόμμα one man show. Περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο. Κανείς δεν μπορεί να τους φανταστεί χωρίς τον πληθωρικό αρχηγό τους που γνωρίζει καλά την τέχνη τού πώς δημιουργείς και κλιμακώνεις πολιτικά γεγονότα. Εντάσσει σε αυτά tweets με απειλές κι υπαρξιακά διλήμματα και τα πασπαλίζει με διαρροές που δραματοποιούν τις καταστάσεις – πιστεύει κανείς ότι στα αλήθεια έδωσε εντολή να μαζέψουν τα πράγματά του από το υπουργείο Αμυνας; Γνωρίζει επίσης ότι σε κάθε πολιτική δήλωση μπορεί να πιπιλίζει την καραμέλα της διαπλοκής, είτε κυβερνά είτε όχι. Κι όταν αποφασίζει να αποκλιμακώσει, το κάνει ξέροντας ότι ήδη έχει εγγράψει κέρδη στο πολιτικό του τερέν. Ή ότι, εν πάση περιπτώσει, δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια πολιτικού τακτικισμού.

Το κρεσέντο εθνικοφροσύνης των ΑΝΕΛ που ακουμπά συγκεκριμένα ακροατήρια το αντιλαμβάνεται και πρωτοετής φοιτητής Πολιτικής Επιστήμης. Πρόκειται για ένα πολιτικό παιχνίδι που οι ΑΝΕΛ έπαιξαν τον πρώτο χρόνο διακυβέρνησης με το τζαμί, το σύμφωνο συμβίωσης και την ιθαγένεια. Αλλωστε εισπράττουν κι αυτοί κυβερνητική φθορά και περνούν ξανά το άγχος της εκλογικής επιβίωσης. Αυτή τη φορά βέβαια, τα πράγματα μοιάζουν πιο σοβαρά. Αν η αξιολόγηση κλείσει, θα σημαίνει σκληρά μέτρα και υποχωρήσεις από ελληνικής πλευράς, και αυτό συνεπάγεται σοβαρό πολιτικό κόστος. Ακόμη χειρότερα αν οι δημοσκοπήσεις σε δείχνουν στο όριο της εκλογής. Είναι όμως εποχές για να αφήσει κανείς τις καρέκλες της εξουσίας; Πληροφορίες λένε ότι ο Τσίπρας προειδοποίησε τον Καμμένο πως εάν φύγει από την κυβέρνηση θα καταποντιστεί δημοσκοπικά – θα έχει τη μοίρα της ΔΗΜΑΡ και του Φώτη Κουβέλη. Ο Καμμένος όμως, που έδειξε πολιτικές αντοχές σε δύο συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις, δεν μοιάζει με τον Κουβέλη, ούτε με τον Καρατζαφέρη, και πιθανότατα θα βρει τρόπο να επανεγγράψει τον εαυτό του και το κόμμα του στον χάρτη της Δεξιάς, σε περίπτωση εξόδου από την κυβέρνηση.

Μέχρι στιγμής πάντως, δεν έχει δείξει τέτοια πρόθεση. Γι’ αυτό και μετά το σόου ενδοκυβερνητικού τσακωμού, προτίμησε την ασφάλεια της εξομάλυνσης των σχέσεων και της μετάθεσης του χρόνου των αποφάσεων. Κάποιες κόκκινες γραμμές μπορεί και να ξεθωριάσουν, όπως συνέβη πολλές φορές το τελευταίο 14μηνο. Μέχρι στιγμής άλλωστε, ο Πάνος Καμμένος δείχνει πως προτιμά να απολαμβάνει τη θέση του συνοδηγού στο τρενάκι της εξουσίας.