[Στίγμα] Χρυσές τσάπες

Η υπόθεση ανάγεται στο 2008, στην «εποχή» Καραμανλή, και αφορά  τις παράνομες επιδοτήσεις που δόθηκαν στους αγρότες, παραμονές της οικονομικής κατάρρευσης της χώρας, από τον υπουργό Γεωργίας Χατζηγάκη προκειμένου οι αγρότες να άρουν τα μπλόκα στους δρόμους.

Αν αναφέρομαι σε αυτή (για πολλοστή φορά) με αφορμή την καταδίκη της Ελλάδας και τον εξαναγκασμό της να επιστρέψει στην Κοινότητα 240 εκατομμύρια ευρώ, είναι γιατί από τον κατάλογο αυτών που πήραν τα χρήματα και τώρα καλούνται να τα επιστρέψουν υπάρχουν ορισμένες περιπτώσεις που βγάζουν μάτι!

Κατά κυριολεξία.

Διότι καταλαβαίνω να υπάρχουν 85.000 αγρότες που πήραν βοήθεια περίπου 1.000 ευρώ. Μπορώ επίσης να καταλάβω ότι άλλοι 9.000 έλαβαν από τα κοινοτικά ταμεία 1.000-15.000 ευρώ. Αλλά ειλικρινά δεν μπορώ να αντιληφθώ πώς στον σχετικό κατάλογο συμπεριλαμβάνονται 13 αγρότες που έλαβαν επιδοτήσεις από 50.000-100.000 ευρώ και πώς επίσης άλλοι 3 έλαβαν επιδοτήσεις πάνω από 100.000 ευρώ!..

Τι αγρότες είναι αυτοί; Τι καλλιεργούν; Και γιατί πήραν αυτά τα χρήματα; Φαντάζομαι ότι κάποια εξήγηση θα υπάρχει, είτε εκ μέρους του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης είτε ακόμη και από τον ίδιο τον Σωτήρη Χατζηγάκη, τον φίλο μου…

(Μαζί με τον σχετικό κατάλογο, φυσικά. Ισως έτσι μάθουμε γιατί χάθηκαν μερικοί μερικοί από την «πιάτσα» των κινητοποιήσεων του περασμένου μήνα…)

Βρώμικα μυαλά

Εύσημα επιθυμώ να απονείμω για μια εικόνα δύο υπουργών όπως αυτή μου μεταφέρθηκε χθες το πρωί από τη Βουλή, μόνο και μόνο για να κατακρίνω το πόσο κακός είναι ο κόσμος πλέον και πώς μερικοί μερικοί προσπαθούν να εξαγάγουν λίπος από τη μύγα – αυτό παλιά το λέγανε «από τη μύγα ξίγκι»!

Μου μετέφεραν λοιπόν ότι περί τη 10η και 30′ πρωινή αφίχθησαν στη Βουλή, καθήμενοι στο πίσω κάθισμα low profile ‘n’ cost υπουργικής limo, δύο υπουργοί της κυβέρνησης του δόκτορος Τσίπρα – οι διαχρονικά στην επικαιρότητα κύριοι Παππάς και Παπαγγελόπουλος.

– Και πού είναι το πρόβλημα; διερωτήθηκα προς τον πληροφοριοδότη μου.

– Ελα που κάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις. Παππάς και Παπαγγελόπουλος μαζί, λέμε. Μα-ζί! Ποιος ξέρει πού ήταν πρωί πρωί και τι έκαναν…

Στο σημείο αυτό εξερράγην, όπως ήταν φυσικό. Διότι δεν την μπορώ αυτή την καχυποψία. Πήγαν μαζί στη Βουλή, ε και; Από πού συνάγεται ότι από νωρίς το πρωί ήταν μαζί, συσκέπτονταν ή ακόμη και κατάστρωναν σχέδια; Μπορεί να μένουν κοντά, ας πούμε, και να κατεβαίνουν μαζί το πρωί στη δουλειά. Είναι πρόβλημα αυτό;

Μπορεί επίσης να έδωσε εντολή ο Dr Τσίπρας για την πιλοτική εφαρμογή κάποιου προγράμματος περιορισμού της σπατάλης του στόλου των κρατικών αυτοκινήτων του τύπου «παρέα μαζί» ή «2 σε 1», πράγμα που το βρίσκω οξυδερκές, παραγωγικό (δυο υπουργοί συζητούν σε χαλαρό κλίμα κοινά υπουργικά προβλήματα) και κυρίως απολύτως φιλικό προς το περιβάλλον!

Ελεος, πια…

Διεύρυνση

Ενας δεύτερος λόγος που με εξαναγκάζει να απορρίψω και συνάμα να καταγγείλω τις βρώμικες σκέψεις που γεννά το μυαλό όσων, μπροστά σε τέτοιες υπέροχες εικόνες, διαστρέφουν κατά το δοκούν τα αυτονόητα και προφανή είναι ότι αυτή καθ’ εαυτήν η συνύπαρξη διαψεύδει και τη διαδεδομένη άποψη στην κυβέρνηση ότι ο υπουργός Παππάς «συνομιλεί μόνο με τον Θεό».

Οχι λοιπόν. Συνομιλεί και με συναδέλφους του. Και δεν συνομιλεί μόνο αλλά και συνεργάζεται, και συμπορεύεται, και συνταξιδεύει.

Και όλα αυτά ενώ ταυτόχρονα έχει αναλάβει εξ ολοκλήρου την εξόντωση τη διαπλοκής. Ευτυχώς που μπορεί και ξεκλέβει και λίγο χρόνο – η «ανάπαυση του πολεμιστή» – για να «χαθεί» στους δαιδαλώδεις διαδρόμους του
λαβυρίνθου του facebook…

Χαλαροί

Επί του ιδίου πάντα και για να τονίσω έτι περαιτέρω τη διάχυτη καχυποψία η οποία κυριαρχεί στο κτίριο της Βουλής και διαχέεται ώς το προαύλιο του Κοινοβουλίου, θα αναφέρω απλώς ότι αν έκαναν το ίδιο (με εκείνο που έκανε χθες ο πληροφοριοδότης μου για την άφιξη των δύο υπουργών Παππά και Παπαγγελόπουλου) θαμώνες καφετέριας στο Κεφαλάρι της Κηφισιάς το πρωί της περασμένης Δευτέρας, θα είχε γίνει τουλάχιστον πανικός στα social media.

Διότι θα φάνταζε εντελώς παράταιρο την επομένη των αποκαλύψεων με τίτλο «Υπουργός εκβιάζει εισαγγελέα» ο υπουργός Παπαγγελόπουλος να συναντάται με τον επίτροπο Αβραμόπουλο και δη στις 9 το πρωί!

Αλλά οι άνθρωποι εκεί πάνω στα βόρεια δεν είναι τόσο περίεργοι. Ούτε και μου τηλεφώνησε κανείς για να διατυπώσει εικασίες για το τι να ήθελε ο Παπαγγελόπουλος από τον Αβραμόπουλο ή το αντίθετο…

Πάρτι ενόψει

Ευκαιρίας δοθείσης και χωρίς να ερωτηθώ, αναζήτησα χθες στη Βουλή κάποιον να με πληροφορήσει για το πότε με το καλό θα συνεδριάσει εκείνη η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας προκειμένου να ασχοληθεί με τα συμβαίνοντα στον χώρο της Δικαιοσύνης υπό το φως των καταιγιστικών τελευταίων αποκαλύψεων.

Λογικά έπρεπε να συνεδριάσει σήμερα, όπως άλλωστε κάθε Πέμπτη, αλλά με ενημέρωσαν ότι αναβλήθηκε η συνεδρίαση για την προσεχή Τρίτη, πρώτα ο Θεός, και αφού με το καλό θα έχουμε επιστρέψει όλοι από τους ταραμάδες και τα «αμόλα καλούμπα».

Υπενθυμίζω ότι ο πρόεδρος Βαγγέλης (Βενιζέλος) έχει αναλάβει να σχηματίσει φάκελο με τις κυβερνητικές «επιδόσεις» στον χώρο της Δικαιοσύνης, η δε ΝουΔού έχει καταθέσει σοβαρή ερώτηση για τα συμβαίνοντα αυτά…

Θα γίνει πάρτι – αυτό μπορώ να το προβλέψω…

Σωστά παραδείγματα

Στη Βενετία, ανάμεσα σε γόνδολες, γονδολιέρηδες και κυρίες ατόφια βγαλμένες από το «Μάτια ερμητικά κλειστά», συναντήθηκαν (καλή ώρα όπως ο «φίλος» Αχμέτ Νταβούτογλου με τον Dr Τσίπρα στη Σμύρνη) ο Ματέο Ρέντσι και ο Φρανσουά Ολάντ. «Ποτέ τα ‘πανε, πότε τα συμφωνήσανε, ένας Θεός το ξέρει», αλλά δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Το σημαντικό είναι ότι κατόπιν έκαναν μια κοινή δήλωση στην οποία αναφέρεται σαφώς ότι «η ελευθερία του Τύπου έχει εξαιρετική αξία για τους άνδρες και τις γυναίκες που πιστεύουν στις ιδρυτικές αξίες της Ευρωπαϊκής Ενωσης».

Καλού κακού, ας την έχουν υπόψη τους και τα δικά μας παλικάρια που θέλγονται από τις πρακτικές του σουλτάνου Ερντογάν και ονειρεύονται τις στιγμές που εκείνος μπούκαρε στη «Ζαμάν» ή έκλεισε τους άλλους της «Χουριέτ» ισόβια στη φυλακή…  

Τρωκτικά

Σε ένα εντελώς άσχετο θέμα τώρα και αφού εγκαταλείψω τη σοβαρή θεματολογία της στήλης, θα αναφερθώ στην περίπτωση γνωστού αρουραίου της δημοσιογραφίας (γνωστού σε εμάς, αγνώστου στο ευρύ κοινό, αποκαλουμένου κατά το παρελθόν και «μιμίκου»), ο οποίος έχει βρει καταφύγιο στο Γραφείο Τύπου πολιτειακού παράγοντα της χώρας. Το εν λόγω τρωκτικό δεν αρκείται στο μεροκάματο που του παρέχει με γαλαντομία ο πολιτειακός παράγων, αλλά εσχάτως απέκτησε και στήλη σε εφημερίδα η οποία ασχολείται μονίμως με τα συμβαίνοντα περί το υπογάστριο και τα οπίσθια κυριών και κυρίων.

Δεν είναι κατ’ ανάγκην κακό, αλλά φαντάζει επιεικώς γελοίο να αποθεώνονται από τη στήλη αυτή ο «εργοδότης» του πολιτειακός παράγων και οι πρωτοβουλίες του εκ παραλλήλου με εμετικά (ναυτία!) γλειψίματα υπουργών που κατατροπώνουν ανελέητα τη διαπλοκή…

(Τα περί της προσωνυμίας «μιμίκος» θα τα εξηγήσω σε μια άλλη ευκαιρία…)