[Στίγμα] Αναβαθμίσεις

Αλλαγές και μάλιστα καταλυτικές αναμένεται να επιφέρει ο Πρωθυπουργός δόκτωρ Αλέξης Τσίπρας στο περιβάλλον του, σε μια προσπάθεια να το κάνει πιο κινητικό και βεβαίως πιο αποτελεσματικό. Αν οι πληροφορίες μου είναι σωστές, και μάλλον είναι γιατί προέρχονται από… αυτό το ίδιο το περιβάλλον του, ο δόκτωρ Πρωθυπουργός προτίθεται να μετακινήσει στο Μέγαρο Μαξίμου, σε θέση υπουργού Επικρατείας για θέματα Τύπου και Ενημέρωσης, τον νυν υπουργό Ενέργειας Σκουρλέτη. Το πλάνο τού σχεδιασμού είναι να τοποθετήσει τον Σκουρλέτη στη θέση του υπουργού Παππά, αλλά δεν έχει αποφασίσει αν θα θέσει κάτω από αυτόν την κυβερνητική εκπρόσωπο Γεροβασίλη ή θα του αναθέσει και χρέη εκπροσώπου της κυβέρνησης, όπως παλαιότερα εκτελούσε χρέη εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ.

Στο πιθανό ερώτημα «και με τον υπουργό Παππά τι θα κάνει;» απαντώ ευθέως: θα τον αναβαθμίσει έτι περαιτέρω. Θα του αναθέσει τον συντονισμό του κυβερνητικού έργου, αρμοδιότητα την οποία σήμερα διατηρεί εν μέρει ο υπουργός Φλαμπουράρης συνεπικουρούμενος από τον δικό μου, (υφ)υπουργό Τέρενς.

Στο επίσης πιθανό ερώτημα «προς τι αυτές οι αλλαγές;» σπεύδω να μεταφέρω ό,τι μου είπαν: τον απασχολούν έντονα τον δόκτορα Πρωθυπουργό Τσίπρα «η αφομοίωση  της κυβέρνησης από τη διαχείριση της κρίσης στην οικονομία αλλά και το Προσφυγικό, με αποτέλεσμα να μας φεύγουν θέματα της καθημερινότητας που έχουν  βαρύ πολιτικό κόστος».

Και «πότε με το καλό όλα αυτά;», οι αλλαγές δηλαδή; Μόλις ολοκληρωθεί η ιστορία της αξιολόγησης από την τρόικα.

Σαν ένα

Για τον υπουργό Παππά, συνάδελφός του υπουργός μού είπε μια ωραία ιστορία αναφορικά με την επιρροή που ασκεί στον δόκτορα Τσίπρα, ο οποίος, κατά την πρόεδρο Ζωή, το τονίζω, έχει  βρεθεί σε κρίσιμες φάσεις να είναι «φοβισμένος και υπό κατάρρευση».

Δεν γνωρίζω αν αυτή η επιρροή έχει να κάνει με το γεγονός ότι ο υπουργός Παππάς είναι πάντα «εκεί» για να τον στηρίξει σε κάτι τέτοιες άβολες καταστάσεις (τις οποίες δεν θα περιγράψω) ή αν είναι αποτέλεσμα της στενής σχέσης που έχουν από ετών. Μπορεί να συμβαίνουν και τα δύο. Δεν βλέπω να υπάρχει κάποιο ζήτημα ως προς αυτό.

Εγώ απλώς ήθελα να μεταφέρω αυτό που μου είπε ο συνομιλητής μου. Κατά τον συνάδελφο του Παππά υπουργό, «δεν είναι λίγες οι φορές που ο Νίκος (Παππάς) στη διάρκεια συσκέψεων διορθώνει τον πρόεδρο ή επεξηγεί καλύτερα αυτό που ο πρόεδρος έχει μόλις αναφέρει. Μπορεί ορισμένοι να το παρεξηγούν αυτό, αλλά εγώ θα έλεγα ότι λειτουργεί παραπληρωματικά».

Η δουλειά να γίνεται, θα παρατηρήσω. Αρκεί ο άλλος να μην κάνει το λάθος που  έκαναν πολλοί προκάτοχοί του στη θέση που βρίσκεται σήμερα, ότι ο Πρωθυπουργός θα τους στηρίζει αιώνια, ώστε να αντλούν από αυτόν παντοδυναμία ισοβίως, και  βεβαίως ότι από μια συγκυρία δεν κατέχουν εκείνοι τη θέση του χαλίφη όπως θα ήταν και το σωστό!

Ελατήριο

Η πονεμένη ιστορία «αξιολόγηση» δεν ξέρω πώς θα τελειώσει, διότι κι αυτοί όλο ζητάνε, αλλά τι να λάβεις παρά του μη έχοντος; Το καινούργιο φρούτο, ως γνωστόν, που κουβάλησαν από τις Βρυξέλλες (κάθε φορά που ακούω ότι έρχονται από τις Βρυξέλλες, τους φαντάζομαι να είναι κρυμμένοι σε κάτι σκοτεινά καταφύγια σαν τις νυχτερίδες και με το που παίρνουν το σύνθημα, ξεμυτούν με τα δόντια νωπά ακόμη από το αίμα και έρχονται Αθήνα!) είναι μέτρα 5 δισ. ευρώ – μια κεραμίδα που κανείς δεν την περίμενε.

Κανείς από εμάς, γιατί η κυβέρνηση γνώριζε και γνώριζε επακριβώς τι θα συμβεί.

Η πλάκα είναι ότι ακόμη και έτσι, η κυβέρνηση δεν χάνει ούτε την αισιοδοξία ούτε το χιούμορ της.

Υπουργός, από αυτούς που μου μιλάνε, γιατί υπάρχει και μια κατηγορία η οποία «μου κρατάει μούτρα», επέμενε προχθές να μου εξηγήσει τη θεωρία του «ελατηρίου».

– Ποιο ελατήριο; ρώτησα.

– Φαντάσου την ελληνική οικονομία ως ένα ελατήριο. Αυτή την ώρα λόγω της  αξιολόγησης και του Προσφυγικού το ελατήριο είναι μαζεμένο στο χαμηλότερο σημείο του. Μόλις όμως πάρουμε την αξιολόγηση, το ελατήριο θα ανοίξει σε όλο του το εύρος και θα πεταχτεί. Και τότε θα έρθει η ανάπτυξη.

Συγκλονιστικό, πώς δεν το είχα φανταστεί; Ενα ελατήριο…

Τραμπολίνο

Μέχρι πάντως να πεταχτεί  το ελατήριο, η χώρα βρίσκεται κανονικά στο ταψί του τραμπολίνου και χορεύει κανονικά ό,τι της «παίζει» η κυβέρνηση. Ο καινούργιος χορός ακούει στο όνομα «προ ημερησίας διατάξεως για τη Δικαιοσύνη» και είναι ενταγμένος στη μεγάλη ακολουθία «τάισέ τους σανό για να μην καταλαβαίνουν τι τους έχει συμβεί».

Η εμπνευσμένη κίνηση του δόκτορος Πρωθυπουργού Τσίπρα να απαντήσει με προ ημερησίας διατάξεως στις βαριές καταγγελίες και αποκαλύψεις για το τι συμβαίνει στον χώρο της Δικαιοσύνης υπολογίζει η κυβέρνηση ότι θα της δώσει καμιά εβδομάδα «τράτο», ώστε ακόμη και αν κοπούν οι επικουρικές συντάξεις και τεθούν υπό προθεσμία οι κύριες, ο λαός να έχει να ασχολείται με τις λίστες – Λαγκάρντ, Μπόργιανς, Λουξεμβούργου, Λίχτενσταϊν κ.λπ., κ.λπ.

Και όλα αυτά πασπαλισμένα με μπόλικη διαπλοκή, η οποία μετράει συνεχώς ώρες ύστερα από τα καίρια χτυπήματα που της επέφεραν οι χειρισμοί της κυβέρνησης!

Απίθανοι!..

Θέμα τακτικής

Ακούω από διάφορες πλευρές ότι ο πρόεδρος Κυριάκος είναι αυτός που εξανάγκασε τον πρόεδρο Βαγγέλη (Μεϊμαράκη) να αποχωρήσει από τη θέση του μέλους της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής.

Θα αναφέρω μετά λόγου (πολλής) γνώσεως ότι ο υπεύθυνος ονομάζεται και αυτός Βαγγέλης και στο επίθετο… Βενιζέλος!

Ο πρόεδρος Βαγγέλης (Μεϊμαράκης) αποχώρησε οικειοθελώς από την Επιτροπή μετά τον σαματά που έκανε ο πρόεδρος Βαγγέλης (Βενιζέλος) για τα όσα συμβαίνουν στη Δικαιοσύνη υπό το φως και των δραστηριοτήτων του υπουργού Παπαγγελόπουλου. Με δεδομένο ότι ο Παπαγγελόπουλος θα εμφανιζόταν ενώπιον της Επιτροπής, ο  πρόεδρος Βαγγέλης (Μεϊμαράκης) είχε δυο επιλογές: ή να μείνει και να έρθει σε ανοιχτή σύγκρουση με έναν ακραιφνή καραμανλικό ή να σιωπήσει και η ΝΔ να είναι χωρίς εκπροσώπηση σε μια τόσο κρίσιμη συνεδρίαση. Προτίμησε λοιπόν να αποχωρήσει. Και καλά έκανε εδώ που τα λέμε.

Στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε, δεν χρειάζεται πολύ να δημιουργηθούν παρεξηγήσεις.

Κούφια πανηγύρια
Οσα διαδραματίζονται τις τελευταίες ημέρες στην κρίση του Προσφυγικού, και δεν είναι παρά σκηνές από ένα φρικιαστικό μέλλον, δεν κλονίζουν μόνο την αξιοπιστία της Ευρώπης ως ενός παγκόσμιου οργανισμού με αρχές και αξίες που έχουν ως επίκεντρο τον άνθρωπο. Παράλληλα δημιουργούν τρομερή ανασφάλεια για το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα για την Ελλάδα η οποία κινδυνεύει πραγματικά πια, και όχι στα λόγια, να μεταβληθεί σε μια τεράστια αποθήκη ψυχών. Διότι μπορεί η κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός να πανηγυρίζουν για τη συμφωνία με τους Τούρκους, αλλά κανείς δεν πρέπει να ξεχνά ότι η συνήθης τακτική της Τουρκίας είναι η αθέτηση των συμφωνιών και η χρησιμοποίησή τους για την άσκηση εκβιασμών.
Το είδαμε να συμβαίνει στη Σύνοδο Κορυφής των αρχών της εβδομάδας, το έχουμε δει να συμβαίνει στις διμερείς σχέσεις με την Ελλάδα.
Η Τουρκία εκβιάζει και στο πλαίσιο αυτού του επιχειρούμενου εκβιασμού δεν πρόκειται να κάνει γραμμή πίσω από τις απαιτήσεις της. Το πρόβλημα είναι σε εμάς και στη δική μας κυβέρνηση. Η ημιμάθεια του Πρωθυπουργού, η αδυναμία του να καταλάβει τους περίπλοκους διπλωματικούς χειρισμούς και περισσότερο απ’ όλα η ευκολία με την οποία πιστεύει ό,τι του λένε, αδυνατώντας να διακρίνει τι κρύβεται πίσω, μπορεί να δημιουργήσουν τετελεσμένα στο Αιγαίο.
Δεν ξέρω ποιος τον προετοίμασε πριν πάει στη Σμύρνη για τη διυπουργική συνάντηση  Ελλάδας – Τουρκίας. Αλλά μπορώ να εκτιμήσω ότι η προετοιμασία αυτή ήταν ανεπαρκής. Γι’ αυτό επιβάλλεται να κάνει εντατικά φροντιστήριο ενόψει της νέας κρίσιμης Συνόδου Κορυφής της επόμενης εβδομάδας. Αλλιώς η Ελλάδα θα βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο. Ηδη είχαμε τα πρώτα αποτελέσματα της πολιτικής του αδυναμίας: με το που γύρισε την πλάτη, οι υπόλοιποι στην ΕΕ αποφάσισαν ότι «η βαλκανική οδός» έκλεισε οριστικά. Και ενώ ακόμη δεν έχουν κοπάσει οι πανηγυρισμοί του, και των ανθρώπων του, ότι «καθαρίσαμε με το Προσφυγικό» στις Βρυξέλλες. Αλλά δυστυχώς δεν «καθαρίσαμε»…