[Στίγμα] Η κλήση σας προωθείται

Ορισμένοι το είδαν ως μία – ακόμη – εκκεντρικότητα του Πρωθυπουργού. Ορισμένοι άλλοι το θεώρησαν ως μέτρο απολύτως απαραίτητο γιατί κάποιοι υπουργοί είχαν επισημανθεί στη διάρκεια των συνεδριάσεων του Υπουργικού Συμβουλίου να «παίζουν» με το κινητό τους τηλέφωνο (μηνυματάκια όπου δει, αναρτήσεις στο twitter κ.λπ.) και να μην ακούν ή να μην προσέχουν τι λέγεται από συναδέλφους τους. Μπορώ να διαβεβαιώσω, έπειτα από σύντομη συνομιλία που είχα με αρμόδιο – πιο «αρμόδιος» δεν γίνεται – παράγοντα, ότι η εντολή του Πρωθυπουργού είχε να κάνει με τον φόβο ότι τα τηλέφωνα παρακολουθούνται! Και των υπουργών επίσης.

Ο «αρμόδιος» μου ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «είναι πλέον πολύ εύκολο να παρακολουθήσει κάποιος μια τηλεφωνική συνομιλία από κινητό». Οχι πως δεν το γνώριζα δηλαδή – το δικό μου τηλέφωνο είναι, διαπιστωμένα, εντελώς «τρύπιο»… – αλλά άλλο τι πιστεύω εγώ, και άλλο τι πιστεύει ο Πρωθυπουργός της χώρας.

Ο «αρμόδιος» μου είπε επίσης ότι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει σύστημα επικοινωνίας μέσω κινητών τηλεφώνων που να μην μπορεί να παρακολουθηθεί, εκτός από ένα, το οποίο είναι σχετικά άγνωστο, το οποίο και μου υπέδειξε, υπό έναν όρο:

– Μην το πεις σε κανέναν και πλατειάσει. Δεν το παρακολουθούν γιατί δεν το γνωρίζουν ακόμη.

Οντως, κατά την εγγραφή μου στο συγκεκριμένο σύστημα, διαπίστωσα ότι ελάχιστοι το γνωρίζουν – από τις περίπου 3.500 επαφές που έχω στο τηλέφωνό μου, μόνο καμιά δεκαριά άτομα έχουν κατεβάσει τη σχετική εφαρμογή.

Επανέρχομαι όμως στα της απαγόρευσης Τσίπρα προς τους υπουργούς του να φέρουν μαζί τους στο Υπουργικό Συμβούλιο το κινητό τους τηλέφωνο. Εμένα αυτή η απαγόρευση, μου κάνει δυο πράγματα:

n είτε συμβαίνει το σοβαρότατο κατά τη γνώμη μου, που είναι η έμμεση παραδοχή του Πρωθυπουργού ότι «τα τηλέφωνα παρακολουθούνται» (πώς, πού και από ποιους δεν έχει την παραμικρή αξία σε αυτή τη φάση, σημασία έχει ότι δεν υπάρχει ασφάλεια στις επικοινωνίες),

n είτε ο Πρωθυπουργός Τσίπρας δεν έχει εμπιστοσύνη στους υπουργούς του – φοβάται ότι ενδεχομένως κάποιοι τον μαγνητοφωνούν κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων του Υπουργικού Συμβουλίου. Οτι πάσχουν από ένα είδος… βαρουφακισμού – σαν τον αξεπέραστο Γιάνη με ένα «νι» που κατέγραφε τους συναδέλφους του στο Eurogroup.

Μια άλλη εκδοχή που τείνω να πιστέψω είναι πως κατά τη χθεσινή συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου διακινήθηκαν απόρρητες πληροφορίες και λήφθηκαν αποφάσεις επί του Προσφυγικού, οι οποίες εκ των πραγμάτων επηρεάζουν τις σχέσεις της χώρας με άλλες χώρες – αφήνω τις επιπτώσεις στο εσωτερικό – και δεν ήθελε να βγει τίποτε (και με τίποτε!) προς τα έξω.

Διαλέγετε και παίρνετε, εδώ κουρτίνα δεν έχει. Ή το ένα συμβαίνει ή το άλλο…

Είναι σοβαρό

Επανέρχομαι όμως στη γενική πεποίθηση, της οποίας φαίνεται ότι είναι οπαδός και ο Πρωθυπουργός Αλέξης, ότι «τα τηλέφωνα δεν είναι ασφαλή», για να επισημάνω ότι δεν γνωρίζω έναν (αριθμός 1) στο μικρό χωριό που λέγεται Αθήνα, που έτσι και πας να ανοίξεις συζήτηση επί σοβαρού θέματος απτόμενου της πολιτικής ή της οικονομίας ή των ενδότερων της κυβέρνησης, να μη σου λέει «έχεις σταθερό, να σε πάρω; Τα κινητά τα παρακολουθούν»!

Εγώ ο ίδιος, έχω γίνει δέκτης παρόμοιων αιτημάτων όχι μόνο από υπουργούς, κάτι που θα μπορούσα να θεωρήσω ώς και λογικό, αλλά και από παράγοντες του πολιτεύματος και δεν θα πω τίποτε παραπάνω επ’ αυτού.

Παραδοχή η οποία δείχνει ότι καθημερινά η δημοκρατία μας διολισθαίνει στο άγνωστο, καθώς διαπιστώνεται  από καταστάσεις όπως η συγκεκριμένη ότι η χώρα έχει  ξαναγυρίσει 25-27 χρόνια πίσω, στην εποχή Μαυρίκη (προσοχή Μαυρίκη, όχι Μαυρίκου και έχουμε πάλι τίποτε «τραβήγματα» με τον «no name» υπουργό), όταν ο Χρηστάρας άκουγε τον κόσμο όλο, των υπουργών και του πρωθυπουργού συμπεριλαμβανομένων.

Ο,τι και να συμβαίνει πάντως, για μένα είναι τεράστιο θέμα αυτό που έγινε χθες με τα κινητά τηλέφωνα των υπουργών. Και δεν έχει καθόλου fun παιδιά. Μα καθόλου…

Αλλη μια φορά

Σημαντική πρωτοβουλία (για πολλοστή φορά) εκδηλώθηκε χθες στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας από τον πρόεδρο Βαγγέλη «πλησιάζει η ώρα που θα με αναζητάτε» Βενιζέλο. Εισηγήθηκε να τεθεί προς συζήτηση στη Βουλή όλο αυτό το πράγμα που εξελίσσεται στη Δικαιοσύνη εδώ και ορισμένο καιρό, και παραπέμπει ευθέως σε εποχές αλήστου μνήμης – δεν θα το πάω πολύ μακριά, θα στρέψω τη συλλογική μνήμη στα πριν από καμιά 25αριά χρόνια, όταν κυριαρχούσε παντού «ο πρόεδρος με τα γουνάκια», κύριος Κόκκινος.

Τον θυμάστε, δεν μπορεί, ήθελε να χώσει μέσα τον Ανδρέα, και απέτυχε.

Τη δόξα του προέδρου Κόκκινου έχω την αίσθηση ότι  φιλοδοξεί να υπερκεράσει πλέον η πρόεδρος του Αρείου Πάγου κυρία Θάνου, η οποία έχει «ξεματιάσει» που λέμε και στο χωριό μου, ολόκληρο το δικαστικό σώμα με τις πρωτοβουλίες της.

Για όσα εκείνη κάνει, και για όσα άλλα εξελίσσονται στον πολύπαθο αυτόν κατ’ όνομα ανεξάρτητο χώρο της Δικαιοσύνης, ο πρόεδρος Βαγγέλης ζητάει να γίνει σοβαρή συζήτηση στην Επιτροπή της Βουλής, παρόντων και των δύο υπουργών Δικαιοσύνης, του Παρασκευόπουλου και του Παπαγγελόπουλου.

Με μισή καρδιά, και μπροστά στην απαίτηση όλων σχεδόν των πτερύγων της Επιτροπής, η πρόεδρος Τασία ανέθεσε στον πρόεδρο Βαγγέλη να σχηματίσει τον σχετικό φάκελο και να τον παραδώσει στα μέλη της  Επιτροπής ώστε να συζητηθεί την προσεχή Πέμπτη.

Μανούλα σε κάτι τέτοια ο πρόεδρος Βαγγέλης, είμαι βέβαιος ότι τον έχει ήδη έτοιμο!

Από τη χθεσινή συνεδρίαση της Επιτροπής, σημειώνω επίσης το νέο επεισόδιο που προκάλεσε ο χρυσαυγίτης Παππάς – αυτή τη φορά εις βάρος του Χαράλαμπου Αθανασίου της ΝουΔού – μόνο και μόνο για να παρατηρήσω ότι έχει μια περιοδικότητα αυτό που κάνει: όλως τυχαίως, όταν στριμώχνονται τα πράγματα για τον ΣΥΡΙΖΑ! Σύμπτωση είναι, δεν μπορεί.

Τα καλύτερα έρχονται

Το έμαθα και το μεταφέρω, γιατί διέκρινα χθες, από διάφορα μηνύματα που έλαβα, μια ανησυχία σχετικά με την τύχη, του και σερβιτόρου, Καρανίκα. Οχι, δεν απολύθηκε, ούτε καν τέθηκε κάποιο θέμα σχετικά με την παρουσία του στον στενό πυρήνα των συνεργατών του προέδρου Αλέξη – κρίθηκε ότι χωρίς τον Καρανίκα, δεν μπορεί, δεν γίνεται, πώς το λένε, να υπάρξει στρατηγικός σχεδιασμός της κυβέρνησης.

Πράγμα το οποίο αναπόφευκτα μου δημιουργεί τη  βεβαιότητα πως όλα όσα παρακολουθούμε, εν πολλοίς ανερμάτιστα, οφείλονται ακριβώς στο γεγονός ότι έλειπε ο Καρανίκας!

Και πως τώρα με την παρουσία του, όλα θα πάνε καλά. Καλύτερα, για να είμαι περισσότερο ακριβής!..

(Φήμες ότι αναζητούνται από τον κατάλογο των followers στο twitter της κυρίας Μενεγάκη και άλλα στελέχη προκειμένου να στελεχώσουν αυτή την κεντρική μονάδα της κυβερνητικής πολιτικής, ελέγχονται ως απολύτως ανακριβείς και οφείλονται αποκλειστικά σε βδελυρές διαδόσεις νεοφιλελέδων και άλλων εχθρών της πατρίδας.)

Μαύρη μαυρίλα

Εμείς πάντως οι γνήσιοι αριστεροί έχουμε διαδικασία αυτό το Σάββατο. Εμείς λέω, της κίνησης 53+, η οποία έχει αρχηγό τον Ευκλείδη «πάει έφυγε ο χειμώνας και δεν πρόλαβα να φορέσω ένα κασκόλ της προκοπής» Τσακαλώτο και συν αρχηγό τον φίλο μου Γαβριήλ, Gabriel για τους φίλους του, Σακελλαρίδη. Οι σύντροφοι, πολύ ανήσυχοι για όσα γίνονται στη χώρα, θα μαζευτούν σε ταπεινό ξενοδοχείο κοντά στον Σταθμό Λαρίσης επί 12ωρο να πουν τον πόνο τους, και να ανιχνεύσουν αν υπάρχει περίπτωση ανάκαμψης.

Δεν θέλω να τους απογοητεύσω τους συντρόφους, αλλά δεν το βλέπω…