[Στίγμα] Το «Greek Dream» ζει

Δηλώνω εξαρχής (πρέπει αυτό το «δηλώνω» να το αποστηθίσω, για να το έχω σε πρώτη  ζήτηση μετά τα όσα έχουν μεσολαβήσει τελευταία…), δηλώνω λοιπόν εξαρχής ότι δεν βρίσκω τίποτε το παράξενο στην πρόσληψη ενός «παλικαριού» (λέμε τώρα, 47 χρονών είναι ο άνθρωπος) ως μετακλητού συνεργάτη του Πρωθυπουργού στον τομέα του στρατηγικού σχεδιασμού της κυβέρνησης. Ο άνθρωπος, που ονομάζεται Καρανίκας, χτυπήθηκε άσχημα στα social media διότι η μόνη προϋπηρεσία που έχει είναι σερβιτόρος. Δεν καταλαβαίνω γιατί τον χτυπούν. Είναι κακό να είσαι ένας απλός σερβιτόρος και να φτάνεις να διορίζεσαι στο πρωθυπουργικό γραφείο σε μια τόσο καίρια θέση;

Ισα ίσα. Αντιθέτως, είναι  στοιχείο προς ανάδειξη. Προς εγκωμιασμό. Προς επικρότηση και δημόσια αποθέωση. Και απαντώ ευθέως προς όλους εκείνους οι οποίοι στάθηκαν σε αυτό το ελάχιστα σημαντικό θέμα των προσόντων του κυρίου Καρανίκα: αυτός, ο Καρανίκας, όπως και κάθε άλλος σαν αυτόν τον οποίο προσέλαβε χωρίς την παραμικρή φειδώ (διάβαζε… διαλογή!) η «πρώτη φορά Αριστερά» κυβέρνηση, είναι, κουτά, η απόδειξη ότι το «Greek Dream» υπάρχει. Είναι ζωντανό! Ισχύει. Και αποτελεί ελπίδα για τον κάθε καταπιεσμένο στη δουλειά του, κομμωτή/ κομμώτρια, νοσηλευτή/νοσοκόμα, μπογιατζή, κηπουρό, εργάτη καθαριότητας/καθαρίστρια. Οτι, ναι, αύριο μπορεί και εκείνου να του φέξει. Αν φυσικά είναι «ευσεβής» και το (απο)δεικνύει…

Σέρβις

Με την ευγενική συνεισφορά αναγνωστών μου, συγκέντρωσα ένα πλήθος αναρτήσεων, από τις οποίες – πέρα από την πλάκα τώρα – προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα ότι ο εν λόγω κύριος είναι αγράμματος (αυτό μπορώ να το πω μετά βεβαιότητος διαβάζοντας τις αναρτήσεις του…). Και επειδή δηλώνει επίσης και αδιόριστος εκπαιδευτικός, θεωρώ ως απολύτως ευτυχές το γεγονός ότι παρέμεινε σερβιτόρος και δεν ανέλαβε καμιά τάξη να διδάξει παιδάκια του κόσμου.

Αναφέρομαι στις αναρτήσεις αυτές, οι μισές από τις οποίες ξεχειλίζουν από «ευσέβεια», καθώς αναπέμπουν ύμνους στον γνωστό υπουργό του οποίου το όνομα ενσυνειδήτως πλέον αρνούμαι να αναφέρω.

Είναι το ίνδαλμα του Καρανίκα όπως διαπιστώσατε από τις αναρτήσεις αυτές, πότε διότι κατατροπώνει τους τρομολάγνους, πότε τη διαπλοκή και πότε διώχνει το ΔουΝουΤού. Ουκ έστιν αριθμός των επιτευγμάτων του «no name» υπουργού, πράγμα που ο διορισθείς σερβιτόρος αισθάνεται την υποχρέωση να τα «σερβίρει» και σε έναν ευρύτερο κύκλο, μη και δεν πληροφορηθεί κάποιος αυτά τα επιτεύγματα και νομίσει ότι έγιναν από μόνα τους. Oπως εξηγεί δι’ αυτού του τρόπου εμμέσως πλην σαφώς ο άνθρωπός μας, τίποτε δεν γίνεται από μόνο του σε αυτή τη χώρα, πίσω απ’ όλα υπάρχει πάντα ο «no name» υπουργός μας!

Κακεντρέχειες

Επίσης επιθυμώ να επικρίνω σκληρά τον αντιπαθή βρετανό υπουργό Οικονομικών Τζορτζ Οσμπορν, υπουργό Οικονομικών της κυβέρνησης της χώρας, ο οποίος σε μια προφανή έκρηξη ζηλοφθονίας και εμπάθειας, αντί να επαινέσει το κόμμα των Εργατικών που προσέλαβε ως σύμβουλο τον Γιάνη με “ένα νι” αλλά  διαχρονικά “ουάου” Βαρουφάκη αλλά και τον κολλητό  δημοσιογράφο Πολ Μέισον, είπε ότι αυτό συνέβη διότι ο μεγάλος Μάο δεν ζει πλέον και ο Μίκι Μάους ήταν… απασχολημένος!

Ντροπή και όνειδος, έχω να πω στον Οσμπορν, ο οποίος προφανώς είπε όσα είπε διότι αισθάνεται υποδεέστερος σε οικονομικές γνώσεις έναντι του ημετέρου Γιάνη με “ένα νι”. Και προφανώς φοβάται κιόλας ότι οι Εργατικοί με τον δικό μας στις τάξεις τους θα τον σκίσουν…

Να ‘ξερε μόνο τι τον περιμένει αυτός ο Οσμπορν. Να ‘ξερε μόνο…

(Τον βλέπω μονίμως στα πατώματα…)

Συναρπαστική εγκύκλιος

Στο μεταξύ, με χαρά πληροφορούμαι ότι η κυβέρνηση υλοποιεί («άμ’ έπος, άμ’ έργον») όλες τις μεγάλες πρωτοβουλίες οι οποίες συναρπάζουν τον ελληνικό λαό και τον οδηγούν σε παραληρηματικές  εκδηλώσεις λατρείας προς το πρόσωπο του Πρωθυπουργού, πρωτίστως, διότι αυτός οδηγεί το καραβάνι, και των υπουργών του δευτερευόντως.

Σύμφωνα με εγκύκλιο που φέρει την υπογραφή του γενικού γραμματέα Ενημέρωσης και Επικοινωνίας Ε. Κρέτσου, «κανένα επικοινωνιακό πρόγραμμα των φορέων του άρθρου 1 (των φορέων του Δημοσίου δηλαδή) δεν υλοποιείται και καμία σχετική δαπάνη δεν εγκρίνεται εάν προηγουμένως δεν υπάρχει η έγκριση της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης και Επικοινωνίας».

Με την ίδια απόφαση καλούνται  οι φορείς του Δημοσίου να αποστείλουν στοιχεία για τις επικοινωνιακές δράσεις και τις έρευνες της ραδιοτηλεοπτικής αγοράς στις οποίες προέβησαν από τις 29/10/15, ημερομηνία δημοσίευσης του Ν. 4339/15, με τον οποίο θεσμοθετήθηκε η εποπτεία της υπηρεσίας μας επί της κρατικής διαφήμισης του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα.

Η ΓΓΕΕ ζητάει από τους φορείς (στους οποίους περιλαμβάνει και τις περιφέρειες πλην των υπουργείων)  να συμμορφωθούν έως τις 31/3/2016 με όσα τους ζητούνται.

Τι μας λέει αυτή η εγκύκλιος;

Πρώτον, και θετικότατον, ότι πλέον θα αποφευχθούν συμπτώματα όπως εκείνο της συμμορίας των εκβιαστών με τα sites και τις φυλλάδες – σφραγίδες.

Δεύτερον, και θετικότατον επίσης, ότι θα διασωθούν οικονομικά τα εγνωσμένης αντικειμενικότητας και απολύτως απαραίτητα για την επικράτηση των στόχων της λαοπρόβλητης κυβέρνησης μέσα ενημέρωσης όπως η αγαπημένη «Αυγή», το left.gr, o ραδιοσταθμός Στο Κόκκινο κ.λπ.

Τρίτον και σε υπερθετικό βαθμό… θετικό, ότι θα πνιγούν διά στραγγαλισμού ΜΜΕ τα οποία με τον έναν ή τον άλλο τρόπο ασκούν κριτική στη λαοφιλή κυβέρνηση Τσίπρα, εκτός κι αν ξεκινήσουν από τώρα το θυμιατό, και θα δούμε.

Τέταρτον, δεν έχει. Τα περιγράφει όλα η εγκύκλιος.

Ας αρχίσουν οι χοροί

Μια ακόμη αιτία χαράς για όλους εμάς τους αριστερούς είναι ότι, επιτέλους, το Αττικό Μετρό απέκτησε την ηγεσία που του αξίζει, και οπωσδήποτε του ταιριάζει. Με πρόεδρο πλέον τον γνωστό και μη εξαιρετέο πρώην πρύτανη του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Γιάννη Μυλόπουλο, ποιος το πιάνει το Μετρό. Λογικά σήμερα και ο δήμαρχος Μπουτάρης, τον οποίο αναζήτησα αλλά δεν βρήκα χθες, θα έπρεπε να πανηγυρίζει διατάσσοντας ολοκληρωτικό σημαιοστολισμό της πόλης της Θεσσαλονίκης. Με Μυλόπουλο επικεφαλής της Αττικό Μετρό, η Θεσσαλονίκη αποκτά πλέον σε χρόνο dt το πολυπόθητο μετρό, το οποίο σήμερα δεν είναι παρά μερικές τρύπες στην πόλη που δυσκολεύουν τη ζωή των Θεσσαλονικέων.

Ευκαιρίας δοθείσης, να διατυπώσω μια (όσο γίνεται) αθώα ερώτηση: ο κύριος πρόεδρος θα ασκεί εκ παραλλήλου και τα καθήκοντα του καθηγητή του ΑΠΘ; Και εκείνα του καθηγητή του Πανεπιστημίου Κύπρου;

Oχι πως δεν του έχω εμπιστοσύνη ότι μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτά, αλλά να, ενδιαφέρομαι για τον άνθρωπο…