Πλέγμα, αγνοείται
Υπάρχει μια περίεργη ιστορία σε σχέση με την απόπειρα απόδρασης του Νίκου Μαζιώτη από τον Κορυδαλλό όπως αυτή καταγράφηκε στις διαρροές από τις αστυνομικές Αρχές αναφορικά με την προ εβδομάδος επιχείρηση πειρατείας ελικοπτέρου που θα τον απήγε, την οποία οργάνωσε η σύντροφός του.
Η ιστορία αυτή μου κοινολογήθηκε χθες, και επειδή εγώ, με ξέρετε, δεν κρατώ τίποτε για τον εαυτό μου (άντε, μη λέω και υπερβολές, έστω ελάχιστα), τη μεταφέρω ως έχει και παρακαλώ τους αρμοδίους, όταν με το καλό ξεμπερδέψουν με τη... νεκρώσιμη ακολουθία της διαπλοκής, την οποία έχουν εξοντώσει ως γνωστόν, να μου δώσουν μια απάντηση. Διότι άνθρωπος είμαι και εγώ, έχω τις απορίες μου.
Λοιπόν, την τελευταία φορά που έγινε η μεγαλειώδης ως προς το στήσιμο, την υλοποίηση και την κατάληξη εναέρια απαγωγή κρατουμένων από τον Κορυδαλλό (έκανε φτερά το δίδυμο Παλαιοκώστας - Ριζάι) το 2009, το τότε υπουργείο Δικαιοσύνης αποφάσισε έπειτα από εισήγηση των αστυνομικών Αρχών ότι ένας μόνο τρόπος υπήρχε για να αποτραπούν στο μέλλον παρόμοια εγχειρήματα: να τοποθετηθεί πάνω από τον προαύλιο χώρο των φυλακών σε ικανό ύψος ένα πλέγμα. Ενα απλό συρμάτινο πλέγμα το οποίο θα απέτρεπε παρόμοια κινηματογραφικού χαρακτήρα εγχειρήματα.
Το πλέγμα τοποθετήθηκε. Αλλά κάποια στιγμή αφαιρέθηκε. Ποιος το αφαίρεσε; Και γιατί το αφαίρεσε;  
Θα ήθελα πολύ να γνωρίζω. Φαντάζομαι και άλλοι πολλοί. Ο υπουργός Παρασκευόπουλος έχει καμιά απάντηση επί του συγκεκριμένου;
Σιγουριά
Μια δεύτερη ιστορία που έμαθα, και επειδή είναι Σάββατο επιθυμώ να δώσω τροφή σε συζητήσεις επιπέδου καφενείου, αφορά τη γνωστή συμμορία που λυμαινόταν τις ΔΕΚΟ και τις τράπεζες πουλώντας προστασία με όπλο τους εκβιασμούς.
Με καθοδήγηση της Ασφάλειας, που είχε πια ειδοποιηθεί και παρακολουθούσε τους συμμορίτες με κοριούς και μηχανές, αποφασίστηκε να γίνει μια πρώτη εξόφληση των τιμολογίων που είχαν εκδώσει τα παλικάρια  στην ΕΥΔΑΠ. Δόθηκε, λοιπόν, εντολή να πληρωθεί ένα τιμολόγιο ύψους 17.200 ευρώ και η κατάθεση έγινε ηλεκτρονικά σε έναν λογαριασμό που υπέδειξαν οι συμμορίτες.
Αλλά η ταμίας της ΕΥΔΑΠ, στον πανικό της που έμπαινε σε αυτή την ιστορία, αντί να μεταφέρει μόνο τα συγκεκριμένα χρήματα, μετέφερε το ποσό... δυο φορές. Αντιλαμβανόμενη το λάθος της, μου λένε ότι άρχισε να τηλεφωνεί στον Μαυρίκο ζητώντας του να επιστρέψει τα «αχρεωστήτως» καταβληθέντα 17.200 ευρώ.  
Αλλά ο Μαυρίκος, βράχος! Ακούνητος. Σιγά να μην επέστρεφε τα 17.200.
- Κοίτα, μην με ξαναπάρεις τηλέφωνο, δεν δίνω τίποτε πίσω, θα τα συμψηφίσουμε με αυτά που έχω λαμβάνειν από την ΕΥΔΑΠ!!
Τόσο σίγουρος ήταν ότι δεν θα τους έπιαναν ποτέ, με τις πλάτες που είχαν.
Μα δεν τον νοιάζει
Υπάρχει ένας άνθρωπος μεταξύ μας, που είναι στα όρια της έκρηξης. Ετοιμος ν' ανέβει στα κεραμίδια, μπροστά σε αυτό που εξελίσσεται γύρω από την περίφημη λίστα Μπόργιανς και τη σπέκουλα που κάνει η κυβέρνηση με το θέμα. Ο άνθρωπος αυτός λέγεται Δημήτρης Κούρκουλας· δεν είναι πολιτικός καριέρας, αλλά χρημάτισε υφυπουργός Εξωτερικών εκείνη την περίοδο του 2012 οπότε εξελίχθηκε όλο αυτό το παραμύθι με τη δήθεν λίστα, που δεν ήταν ακριβώς λίστα αλλά τεχνική βοήθεια. Και έγινε έξαλλος αρχικά με τον υπουργό (Εξωτερικών) Κοτζιά για τον τρόπο με τον οποίο προσπάθησε να τον εμπλέξει και δευτερευόντως με τον  πρόεδρο Αλέξη για την απίθανη προβοκάτσια που έκανε την Τετάρτη σχετικά με τη λίστα.
- Το γνωρίζουν τι ακριβώς έγινε τότε, αλλά εξακολουθούν με σταλινικές μεθοδεύσεις να διαστρεβλώνουν  την πραγματικότητα. Είναι τρομερό, μου έγραψε. Η επιστολή του υπουργού της Βόρειας Ρηνανίας - Βεστφαλίας Μπόργιανς αναφέρει ξεκάθαρα ότι το 2012 δεν υπήρχε καμία λίστα. Το 2015 βρήκαν τα ονόματα. Το λέει στην επιστολή του. Ο Τσίπρας δεν γνωρίζει γερμανικά. Εγώ όμως ξέρω. Δεν βρέθηκε κάποιος από το περιβάλλον του να μιλάει γερμανικά για να τον προφυλάξει;
Συγγνώμη κύριε Κούρκουλα, και ποιος σας είπε ότι ήθελε να προφυλαχτεί ο Τσίπρας. Μια ευκαιρία να πετάξει την μπάλα στα... μνήματα αναζητούσε και του την έδωσε αυτός ο Μπόργιανς με την επιστολή του...
Τσίτσο, το λιμάνι φεύγει
Το τελευταίο που έμαθα και το θέτω προς συζήτηση είναι ότι κάτω στον Πειραιά στο λιμάνι έχει στηθεί ένας ιδιότυπος... τζόγος, ένα πρόχειρο στοίχημα για το αν, σου λέει, μείνει ή φύγει η γνωστή κινεζική COSCO. Μέχρι τώρα ήταν 50-50 το όλο θέμα, αλλά εδώ και κάτι μέρες έχει ανατραπεί θεαματικά η ισορροπία διότι η πρώτη φορά Αριστερά κυβέρνηση αποφάσισε να δημιουργήσει μια Αρχή Λιμένα Πειραιά. Τι θα είναι αυτή η Αρχή Λιμένα; Ο,τι λέει ο όρος: ένα όργανο αποτελούμενο κυρίως από συνδικαλιστές αλλά και δημάρχους της περιοχής το οποίο θα ασκεί εποπτεία  στο τι γίνεται στο λιμάνι, άρα και στην COSCO.
Οι Κινέζοι - που Κινέζοι είναι, βλάκες δεν είναι - καταλαβαίνουν ότι με τον τρόπο αυτό θα συμβεί το καταπληκτικό αυτοί να έχουν βάλει τα λεφτά και άλλοι να κάνουν τους προϊσταμένους και τους ελεγκτές.
Να μην τα πολυλογώ, η υπόθεση έχει προκαλέσει απανωτά εγκεφαλικά και εδώ και στη μακρινή Κίνα κυρίως για τον τρόπο που επιβλήθηκε η Αρχή λίγες μόλις ημέρες αφού είχε κλείσει η νέα συμφωνία  εξαγοράς μετοχών του ΟΛΠ, η οποία απέδωσε στο Δημόσιο πάνω από 360 εκατ. ευρώ.
Τι θα γίνει τώρα; Τα είπαμε: στοίχημα παίζουν στον Πειραιά. Θα μείνει ή θα φύγει η COSCO;
Κυκλώματα
Η υπόθεση του Προσφυγικού, πέρα από την ανθρωπιστική της πλευρά, έχει και μια άλλη, την οικονομική. Εξίσου σοβαρή. Και δεν μιλώ για τις επιπτώσεις, αυτές υποθέτω θα τις δούμε το καλοκαίρι. Μιλάω για τα σοβαρά ποσά που διακινούνται γύρω από το δράμα αυτών των ανθρώπων. Και δεν εννοώ τα πoσά που νέμονται τα κυκλώματα που τους φέρνουν εδώ, εννοώ και τα άλλα κυκλώματα, αυτά των «σαλονιών», για να θυμηθώ μια αγαπημένη έκφραση του υπουργού Παππά.
Κάτι «κολλητοί» τα απαρτίζουν, αν γίνομαι κατανοητός...
Ασκήσεις διπλωματίας στο γόνατο
Η προειδοποίηση του επιτρόπου Αβραμόπουλου ότι μέσα στις  επόμενες 10 ημέρες η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να κάνει κάτι ουσιαστικό για το Προσφυγικό δεν είναι απλώς ένα καμπανάκι για την κυβέρνηση, είναι το καμπανάκι πριν από την τελευταία στροφή, τον τερματισμό.
Οι απίθανοι ερασιτεχνισμοί, σε συνδυασμό με τις βλακώδεις - σε αυτή τη φάση και αυτή την εποχή -  επιδείξεις διεθνιστικής αλληλεγγύης και ουμανισμού  δημιουργούν πλέον για τη χώρα ένα ασφυκτικό περιβάλλον, το οποίο εύκολα πλέον μπορεί να οδηγήσει στη διεθνή της απομόνωση.
Και αυτό ενδεχομένως θα μπορούσε να συζητηθεί στη βάση των όσων προανέφερα περί αλληλεγγύης και ανθρωπισμού αν η Ελλάδα ήταν μια χώρα ισχυρή, με δυνατή οικονομία, η οποία θα έλεγε «όχι» στις απάνθρωπες πολιτικές ορισμένων χωρών της Ευρώπης. Αλλά εδώ βρισκόμαστε στην κορύφωση της οικονομικής κρίσης. Στον πάτο του βαρελιού, με τον εφιάλτη του Grexit να επικρέμαται πάνω από τα κεφάλια μας. Χωρούν υπό αυτές τις συνθήκες τέτοιες πολιτικές;
Η γνώμη μου είναι πως όχι. Και θεωρώ τραγικό το γεγονός ότι η κυβέρνηση δείχνει να μην αντιλαμβάνεται το μέγεθος του προβλήματος, ότι τελικά, με τις ανοησίες που  κάνει (όπως, για παράδειγμα, η ανάκληση της ελληνίδας πρεσβευτού από την Αυστρία!), στο τέλος το μόνο που θα επιτύχει θα είναι να συνδυαστεί το Προσφυγικό με την οικονομική κρίση και να επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την κατάσταση της χώρας.
Ακούω συνεχώς τελευταία και από διάφορες πλευρές ότι αυτός είναι ο τελικός, μεγαλοφυής (!) στη σύλληψή του στόχος της κυβέρνησης: να διογκωθεί το Προσφυγικό και να μπορέσει ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας με τις τραγικές εικόνες που προβάλλουν στο Αιγαίο και στα βόρεια σύνορα ανά χείρας να  απαιτήσει από τους δανειστές, στο προσεχές Συμβούλιο Κορυφής, μια πολιτική λύση για το πρόβλημα της αξιολόγησης. Να δηλώσει δηλαδή ότι η αξιολόγηση δεν μπορεί να γίνει πλέον με όρους τεχνοκρατικούς, διότι όλοι οι δείκτες της χώρας έχουν επιβαρυνθεί από το Προσφυγικό και κατά συνέπεια πρέπει η αξιολόγηση να γίνει με πολιτική απόφαση.
Δεν μπορώ να εκτιμήσω αν αυτή η σύνδεση θα έχει κάποιο αποτέλεσμα. Μπορώ όμως να προβλέψω τι θα γίνει αν δεν επιτύχει ο εκβιασμός. Φαντάζομαι το ίδιο και τα κυβερνητικά στελέχη, του Πρωθυπουργού κατεξοχήν...

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από