[Ενστάσεις] Λίστες

2 λεπτά
Το 1987, η υπό τον Λεωνίδα Κύρκο ΕΑΡ αποδέχτηκε ο γιορτασμός του Γοργοπόταμου να καπελωθεί κανονικά από το ΠΑΣΟΚ, που επαιρόταν για την εθνική συμφιλίωση και τη λήθη του Εμφυλίου. Η επιλογή εκείνη αμφισβητήθηκε στους κόλπους της λεγόμενης ανανεωτικής Αριστεράς. Ο ποιητής Μανόλης Αναγνωστάκης έστειλε στην κομματική «Αυγή» την ακόλουθη επιστολή, που δημοσιεύθηκε στο φύλλο της Παρασκευής, 13 Νοεμβρίου 1987:
«Αγαπητή Αυγή, επιθυμώ να εκφράσω και δημόσια την αντίθεσή μου με την απόφαση που πήρε η ΕΑΡ να αποδεχτεί το πλαίσιο εορτασμού της επετείου του Γοργοπόταμου, με κεντρικό και μοναδικό ομιλητή τον κ. Ανδρέα Παπανδρέου. Ο ενωτικός χαρακτήρας του εορτασμού, που ασφαλώς έπρεπε να διαφυλαχθεί, ακυρώνεται ευθέως – βάναυσα θα ‘λεγα – με την επιλογή του κεντρικού ομιλητή, που είναι ο πλέον αναρμόδιος για την εκφώνηση του πανηγυρικού λόγω της ιδιότητάς του, εκτός άλλων ιστορικών λόγων. Θεωρώ την απόφαση συμμετοχής της ΕΑΡ σε μια τέτοια εκδήλωση απαράδεκτη και τουλάχιστον προσβλητική απέναντι στην ιστορία».
Την επομένη, μια εφημερίδα που ο Ανδρέας τη θεωρούσε πρότυπο δημοσιογραφίας, με οχτάστηλο κατήγγειλε τον ποιητή ότι έπαιρνε κονδύλια από τη χούντα. Την Κυριακή, έλεγε, θα δημοσιεύσει τη λίστα με τους τροφίμους του Παπαδόπουλου.
Και όντως, δημοσίευσε τη λίστα. Αλλά σε αυτή δεν υπήρχε το όνομα του Μανόλη Αναγνωστάκη.
Αυτή τη διδακτική ιστορία (που τη φρέσκαρα στο αρχείο του Γιώργου Ζεβελάκη) θυμάμαι κάθε φορά που η κυβέρνηση σείει απειλητικά κάποια λίστα, για να επικρίνει τους αντιπάλους της. Λάσπη σε συσκευασία «πνεύμα και ηθική». Παλαιά συνταγή, που ο Αναγνωστάκης νόμιζε ότι «η δική μας Αριστερά» την έχει αφήσει πίσω, στα σκοτεινά ερμάρια του αυταρχικού κομμουνισμού.
Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για τους νεομπολσεβίκους του ΣΥΡΙΖΑ, που υφήρπασαν την ιστορία μιας δημοκρατικής παραφωνίας του κομμουνιστικού κινήματος για να τη μετατρέψουν σε φυτώριο φανατισμού, στρεβλών και μισών αληθειών, προπαγάνδας. Στο όνομα μιας εξουσίας που τρίζει εφιαλτικά.
Καημένε Μανόλη Αναγνωστάκη.














