[Μικροπολιτικός] Ζωή ποδήλατο

Συνήθως οι πολιτικοί λατρεύουν να βραβεύονται. Για οτιδήποτε. Αλλωστε εκτός από ένα είδος αναγνώρισης, είναι και ένα γεγονός ικανό να στολίσει το φωτογραφικό άλμπουμ του έργου τους κατά την προεκλογική περίοδο. Αυτό ισχύει κατά το ήμισυ για τον υφυπουργό Αθλητισμού. Οπως πληροφορούμαι, ο Σταύρος Κοντονής αρνήθηκε ευγενικά να παραλάβει βραβείο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ποδηλασίας για την προσφορά του στον Αθλητισμό.

Ο λόγος; Ο έλεγχος της Ομοσπονδίας από το Ελεγκτικό Συμβούλιο. Μάλιστα ο ζακυνθινός πολιτικός έστειλε και επιστολή στην Ομοσπονδία, στην οποία επισημαίνει ότι η απόφασή του είναι αναγκαία «προκειμένου η βράβευση να μη χαρακτηριστεί παρελκυστική του ελέγχου και να μην εκληφθεί από κάθε είδους κακόπιστο ως προσπάθεια επηρεασμού των μελών του Ελεγκτικού Συμβουλίου».

Αντιπροτείνει δε η εκδήλωση να μετατεθεί χρονικά και συγκεκριμένα μετά τη δημοσιοποίηση του πορίσματος. Λογικό το βρίσκω.

Το παρελθόν

Βέβαια, εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι ο υφυπουργός αρνείται τη βράβευση σε μία περίοδο που έχει γίνει στόχος πολλών μετώπων και δεν ακούγονται τα καλύτερα λόγια γι’ αυτόν.

Οχι, δεν αναφέρομαι στα γραπτά της Ζωής Κωνσταντοπούλου και στον φερόμενο διάλογό της με τον Αλέξη Τσίπρα – «Τον βουλευτή Ζακύνθου να κάνω πρώτο τη τάξει υπουργό;». Αλλά στους θυμωμένους οπαδούς του Παναθηναϊκού, οι οποίοι την περασμένη εβδομάδα συγκεντρώθηκαν ξανά κάτω από το σπίτι του – στα πέριξ του Ευαγγελισμού – για να διαμαρτυρηθούν για το κλείσιμο της Θύρας 13. Ακούστηκαν πολλά συνθήματα με γαλλικά και άλλα πολλά. Μόνο που για κακή τύχη των οπαδών ο Κοντονής έλειπε από το σπίτι. Ε και… του τα μετέφεραν οι γείτονες!