[Ο εξαπτέρυγος] Ευθανασία (;)

2 λεπτά
Ο Ανδρέας Παπανδρέου στη ζέση της νίκης της Αλλαγής, με «το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση, τον λαό στην εξουσία και την Ελλάδα να ανήκει στους Ελληνες», επικαλούνταν συχνά τη ρήση του Μιτεράν: «Ερχόμαστε από πολύ μακριά και θα πάμε πολύ μακριά».
Οταν δε το χρώμα της ελπίδας άρχισε να γκριζάρει με την οίηση της εξουσίας και τον αρχηγό να παραπέμπεται στο Ειδικό Δικαστήριο, ο Ανδρέας δήλωνε πως «το ΠΑΣΟΚ δεν κληρονομείται, ούτε τεμαχίζεται σε τιμάρια». Με ισχυρά τα αντανακλαστικά αυτοσυντήρησης, το κόμμα διέψευσε διάφορες Κασσάνδρες που έλεγαν πως μετά τον Ανδρέα δεν υπάρχει ζωή.
Αναζητώντας διάδοχο, στα μέσα της δεκαετίας του ’90, οι πιο σημαντικές φυλές του επένδυσαν στον Κώστα Σημίτη. Ο αποκαλούμενος «λογιστής» με τη σημαία του εκσυγχρονισμού κατατρόπωσε έναν ακλόνητο κομματικό μηχανισμό με επικεφαλής τον «Ωραίο Μπρούμελ» που κατέληξε όπως κατέληξε.
Το ΠΑΣΟΚ τότε έδωσε μάχες με τα κύματα και επιβίωσε. Ο δεξιός για πολλούς Σημίτης κράτησε το κόμμα στην εξουσία για οκτώ ολόκληρα χρόνια, διευρύνοντας το εκλογικό του ακροατήριο.
Αναγκαζόμενος ωστόσο το 2003 να δώσει το δαχτυλίδι της διαδοχής στον ΓΑΠ, το ΠΑΣΟΚ της Αλλαγής – άντε και του εκσυγχρονισμού – μετατράπηκε σε ΜΚΟ. Ο φυσικός κατά πολλούς κληρονόμος έκανε την επανάστασή του, δημιουργώντας το κόμμα των κηπουρών και των εξωτικών φυτών, το οποίο κλήθηκε να κυβερνήσει τη χώρα μετά την πρόωρη και βίαιη διακοπή του πάρτι των γαλάζιων παιδιών, των κουμπάρων και των βατοπεδινών.
Ο ΓΑΠ παραιτήθηκε μπροστά στα δικά του αδιέξοδα και της χώρας, ανοίγοντας τον δρόμο στον Μπένι. Ομως η αντίστροφη μέτρηση για το άλλοτε κραταιό και πολυδύναμο ΠΑΣΟΚ είχε αρχίσει – σε πείσμα της άποψης του επηρμένου με τη ρητορική του δεινότητα και ευφυΐα νέου πρόεδρου ότι «το κόμμα θα σηκωθεί μαζί με τη χώρα».
Εν τω μεταξύ για δεύτερη φορά και σε κόντρα της πεποίθησης του ιδρυτή του, το ΠΑΣΟΚ κληροδοτήθηκε και σε άλλον γόνο. Με το βαρύ όνομα του Γεννηματά οι εναπομείναντες πασόκοι πίστεψαν ότι θα βάλουν φρένο στην κατρακύλα.
Οταν η Φώφη ήρθε αντιμέτωπη με τα δικά της αδιέξοδα έκανε την καρδιά της πέτρα κι έβαλε μπροστά το σχέδιο μιας ανοιχτής συνδιάσκεψης με μεγαλεπήβολο στόχο την ανασύνθεση του προοδευτικού πόλου. Στη δύσκολη επιλογή της βρήκε συνεργούς «τα κουρέλια που τραγουδούν ακόμη», όπως λέει ο Πάγκαλος, τα απομεινάρια της ΔΗΜΑΡ και τους επαγγελματίες κεντροαριστερούς γυρολόγους. Ωστόσο, πλην του ΓΑΠ, δεν προσήλθε άλλος κανείς.
Το λυκόφως του ΠΑΣΟΚ παρακολουθεί ο άλλοτε ισχυρός γραμματέας του Κώστας Λαλιώτης. Μια δυσάρεστη λέξη πλανάται πάνω από τις δρομολογούμενες διαδικασίες: ευθανασία.














