[Στίγμα] «Δώρο» γενεθλίων

Κρίμα που δεν έχει προχωρήσει η επιστήμη τόσο, ώστε να γιορτάσουμε όλοι μαζί σε interactive έκδοση τα πρώτα γενέθλια της πρώτη φορά Αριστερά κυβέρνησης – να της σβήσουμε κεράκι σε τούρτα ροζουλί και να της ψάλουμε εν χορώ το «happy birthday to you Συριζούλα», και άλλα τέτοια γλυκανάλατα παραδοσιακά.

Γι’ αυτό και είπα να τη γιορτάσω μόνος μου την επέτειο – διότι, με ξέρετε, τέτοιες χαρές εγώ δεν τις αφήνω. Μετέχω! Με όλο μου το «είναι»!..

Στο πλαίσιο αυτό, παρουσιάζω σήμερα, σε πανελλήνια «πρώτη» που λένε και στο θέατρο, Εκθεση της Γενικής Επιθεώρησης Δημόσιας Διοίκησης, εκδοθείσα  τον Ιούλιο του 2015 και αφορώσα «Εργα  της ΟΛΠ ΑΕ» με υπότιτλο «παραγωγή μικρών έργων της ΟΛΠ ΑΕ περιόδου 2001-2004».

Η έκθεση, την οποία υπογράφουν οι επιθεωρητές – ελεγκτές Μαγδαληνή Γεροντίδου και Χρήστος Σπηλιωτόπουλος και φυσικά διαθέτω (απαραίτητη διευκρίνιση για να μη γίνει καμιά απελπισμένη προσπάθεια να αποδοθεί η… συμβολή μου στα σημερινά γενέθλια ΣΥΡΙΖΑ στη βδελυρή διαπλοκή), καταγράφει το «πάρτι» που είχε στήσει στον ΟΛΠ μια ομάδα επτά (αριθμός 7) εργολάβων η οποία λυμαινόταν τα έργα του Οργανισμού.

Οπως αναφέρουν στην έκθεσή τους οι δύο επιθεωρητές Δημόσιας Διοίκησης, «μέλος» της ομάδας αυτής είναι και ένας κύριος εργολάβος ονόματι… Χρήστος Σπίρτζης – ναι, ναι, για τον κύριο υπουργό Υποδομών και άλλων τινών της κυβέρνησης Τσίπρα, πρόκειται!..

Αποφεύγω επιμελώς τον πειρασμό να αναφέρω σχετικά με το αντικείμενο του κυρίου υπουργού στο Υπουργικό Συμβούλιο («ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση») διότι το θέμα αφορά αποκλειστικά τον Πρωθυπουργό, ο οποίος και του την εμπιστεύθηκε.

Περιορίζομαι απλώς στα όσα αναφέρει το ντοκουμέντο που διαθέτω και το οποίο περιγράφει επακριβώς πώς λειτουργούσαν οι magnificent seven εργολάβοι οι οποίοι λυμαίνονταν τον ΟΛΠ: ο ΟΛΠ δημοπρατούσε ένα έργο. Εκδήλωναν ενδιαφέρον συνήθως τρεις εκ των επτά εργολάβων. Εδιναν προσφορές – με έκπτωση από… 0% έως 2% – και το έργο  το έπαιρνε φυσικά  αυτός που έδινε τη μεγαλύτερη έκπτωση, ήτοι το… ισχνό και καταφρονεμένο 2%!! (Αυτά στον ΟΛΠ, όταν ο μέσος όρος των εκπτώσεων που δίνονταν ακόμη και τότε για να πάρει κάποιος ένα δημόσιο έργο ήταν… 22%!)

Αναφέρω ενδεικτικά ένα έργο του 2004, υπό τον τίτλο «εργασίες συντήρησης στο υπόγειο parking της Πλατείας Καραϊσκάκη», προϋπολογισμού 64.758 ευρώ. Το έργο «κέρδισε» (… με την αξία του και όχι με ξένες πλάτες που λέει και το τραγούδι) εργολάβος ονόματι Δ. Βασιλόπουλος, ο οποίος έδωσε έκπτωση… 2%, ενώ το… έχασαν (λέμε τώρα) δύο: ένας κύριος Γ. Πίτσος που έδωσε έκπτωση 1% και ένας δεύτερος, ο κύριος Χρήστος Σπίρτζης, που έδωσε ο… άτυχος επίσης έκπτωση 1%!

Η σύμβαση υπογράφτηκε στις 5/2/2004 και όπως αναφέρεται στο αιτιολογικό της απόφασης για την απευθείας ανάθεση στον μειοδότη εργολάβο Βασιλόπουλο αυτό έγινε «επειδή η εκτέλεση των εργασιών που αφορούν την αποδοτικότερη και σωστότερη λειτουργία του  υπόγειου χώρου στάθμευσης σύμφωνα με τους κανόνες υγιεινής και ασφάλειας είναι επείγουσα»…

Η έκθεση περιλαμβάνει ένα πακέτο παρόμοιων αναθέσεων «μικρών έργων» (44 συγκεκριμένα!) από την τότε διοίκηση του ΟΛΠ στο «παρεάκι» των έξι συν ο άνθρωπός μας Σπίρτζης, επτά εργολάβων, πράγμα που οδηγεί τους επιθεωρητές – ελεγκτές στο προφανές συμπέρασμα ότι «η επανάληψη των ανωτέρω περιστατικών σε όλα τα ελεγχόμενα έργα του έτους 2004 αναδεικνύει ένα παγιωμένο σύστημα ανάθεσης και εκτέλεσης μικρών έργων της ΟΛΠ ΑΕ που συνιστά παρέκκλιση από τις αρχές της διαφάνειας, της ισότητας συμμετοχής στη διαδικασία επιλογής αναδόχου και του ελεύθερου ανταγωνισμού με ζημιογόνες  συνέπειες για την ΟΛΠ ΑΕ. Αποτελεί δε σοβαρή ένδειξη ότι έγινε συνεννόηση των συναγωνιζομένων προς αποφυγήν πραγματικού ανταγωνισμού με αποτέλεσμα ζημιά για την ΟΛΠ ΑΕ. (…) Η κυκλικότητα της σύνθεσης των υποψήφιων αναδόχων στα περισσότερα έργα, η ασαφής περιγραφή του αντικειμένου της δημοπρασίας, η παράνομη σύνταξη του προϋπολογισμού των έργων, η επιλογή συστήματος ανάθεσης που δεν ανταποκρινόταν στις πραγματικές συνθήκες των έργων και εν τέλει η διαχείριση των παραπάνω διαδικασιών από τα αρμόδια όργανα του ΟΛΠ υπήρξε πολλαπλά παράνομη και επιζήμια για τον Οργανισμό».

Και προσθέτει το πόρισμα – καταπέλτης: «Παρείχε (σ.σ.: η περιγραφόμενη πιο πάνω λειτουργία) τη δυνατότητα υποβολής ελάχιστων εκπτώσεων από τους υποψήφιους αναδόχους σε συνδυασμό με την επίκληση ανυπόστατων λόγων “επείγουσας ανάγκης εκτέλεσης εργασιών” εκ μέρους των αρμοδίων οργάνων της ΟΛΠ ΑΕ, αναδεικνύοντας  τη λειτουργία ενός ιδιότυπου μηχανισμού ανάθεσης – εκτέλεσης και παραλαβής έργων που κινείτο εκτός νομιμότητας»…

Χρόνια Πολλά Αλέξη. Να (μας) ζήσετε. Και πάντα τέτοια, αδελφέ!

Τεχνογνωσία

Θυμίζω απλώς και σε σχέση με όλα τα προηγούμενα ότι ο υπουργός Σπίρτζης, που διαθέτει όπως καταδεικνύεται το σχετικό… know how, ένα από τα πρώτα πράγματα που έκανε με το που ανέλαβε υπουργός ήταν να ματαιώσει τον διαγωνισμό για την κατασκευή της Εθνικής Οδού Πάτρας – Πύργου και να εξαγγείλει την κατάτμηση του έργου σε οκτώ εργολαβίες! Ξέρει τι κάνει ο άνθρωπος. Ποιος αμφιβάλλει;

Πάντως ο περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας Αποστόλης Κατσιφάρας, φίλος μου, με τον οποίο επικοινώνησα με ενημέρωσε ότι η πρώτη εργολαβία εκ των οκτώ είναι ήδη στον «αέρα», αφορά οκτώ χιλιόμετρα της προαναφερόμενης Εθνικής Οδού και οι προσφορές θα ανοιχτούν στις αρχές Μαρτίου.

Υποθέτω ότι ο πρόεδρος Αλέξης θα ζητήσει, έστω για τα μάτια του κόσμου, να πληροφορηθεί τι εκπτώσεις θα δοθούν, από ποιους και πόσο θα δώσει έκπτωση ο μειοδότης – ανάδοχος του έργου για να το πάρει.

Εγώ θα το παρακολουθώ πάντως…

Προσοχή, βράχια

Τούτων δοθέντων, δεν μπορώ να μη φωτίσω περισσότερο τη γιορταστική (προσοχή γιορταστική, όχι ντροπιαστική!) δήλωση του δεύτερου πατεντάτου εργολάβου της κυβέρνησης, του μπαρμπα-Αλέκου Φλαμπουράρη, για τον έναν χρόνο Αριστερά κυβέρνηση. Οπως είπε λοιπόν πανηγυρίζων ο μπαρμπα-Αλέκος, η κυβέρνηση έδωσε μεγάλη μάχη αυτόν τον έναν χρόνο απέναντι στη «σκοταδιστική Ευρώπη και στους κερδοσκόπους κάθε είδους, οι οποίοι ήταν σε αγαστή συνεργασία με το ντόπιο οικονομικό, πολιτικό και μιντιακό κατεστημένο».

Δυστυχώς δεν περιγράφει ποιοι απαρτίζουν τη «σκοταδιστική» Ευρώπη, της οποίας κατίσχυσε με τα γνωστά αποτελέσματα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αλλά η όλη φρασεολογία, γιατί παρακάτω αναφέρει και κάτι λερναίες ύδρες και τέτοια, παραπέμπει σε κάτι διφορούμενα περί του αέναου αγώνα του φωτός ενάντια στο σκότος, τα οποία εμένα με τρομάζουν. Γιατί μου θυμίζουν μερικές από τις πιο σκοτεινές περιόδους της ιστορίας αυτής της χώρας.

Πάρ’ το αλλιώς μπάρμπα…

Σχοινιά

Είχα κάτι δουλειές χθες και δεν μπόρεσα να πάω Τae Kwon Do. Κάτι δικοί μου που πήγαν μου είπαν ότι η πανελλήνια κινητοποίηση που έγινε δεν κατάφερε να μαζέψει παραπάνω από 4.000 – 5.000 ανθρώπους και να φαίνεται ότι το γέμισε το γηπεδάκι (διότι είχαν «κόψει» και μια εξέδρα να φαίνεται μεγαλύτερο το «μπούγιο»). Μετά ο πρόεδρος άρχισε να περιγράφει τις «μάχες» και τα έτσι και τα αλλιώς, και δεν έβλεπαν την ώρα να φύγουν όπως όπως οι άνθρωποι!

Τι κρατάω από όσα είπε; Οτι ο «ελληνικός λαός δεν τρώει κουτόχορτο, ο λαός θυμάται και ξέρει ότι στο σπίτι του κρεμασμένου καλό είναι να μη μιλάμε για σχοινί».

Οντως. Και θα φανεί σύντομα αυτό. Θα το δει…