[Εναλλακτικά] Γραβάτες και κότες

Εχουμε μια αντι-Τσάβες αντιπολίτευση, χωρίς να έχουμε Τσάβες στην κυβέρνηση. Ούτε καν Μαδούρο. Και η εβδομάδα που έρχεται θα έχει μπόλικο θυμό. Και κλιμάκωση της δυσαρέσκειας με σημείο-κλειδί τη συμμετοχή των εμπόρων και των ΕΒΕ στις επαπειλούμενες κινητοποιήσεις. Η εβδομάδα πάντως που έφυγε, είχε σημειολογία. Και ίσως μερικά τρέιλερ από αυτά που έρχονται.

Τρέιλερ πρώτο: Η κυβέρνηση είναι σε κόπωση. Οχι σαν τη «μεταρρυθμιστική» κόπωση του Σαμαρά τον Οκτώβριο του 2014. Η κόπωση του Τσίπρα σήμερα έχει κάτι από τη μελαγχολική διαπίστωση πως προχωράς μόνο με σχέδιο. Αυτό φτιάχνει κοινωνικές συμμαχίες. Αυτές παράγουν πολιτικές συναινέσεις. Και οι τελευταίες προχωρούν τα πράγματα. Σήμερα, ένα βήμα μπρος-δύο πίσω, η κυβέρνηση μοιάζει να έχει πάθει δυσπεψία κατά την πρώτη χώνεψη μέρους του μνημονιακού οδικού χάρτη. Θα χρειαστεί κάτι σαν σόδα για να συνεχίσει. Δηλαδή να αναζητήσει συναινέσεις. Και να πειστεί η ίδια. Προφανώς η εποχή δεν χωρά και Πιτσιόρλα και Δρίτσα στο ίδιο σχήμα.

Τρέιλερ δεύτερο: Η κυβέρνηση στριμώχνεται από ετερογενείς τοίχους. Οχι, δεν είναι η εφαρμογή ανόητε, όπως αυτοκρατορικά είπε ο dr Σόιμπλε. Η κρεατομηχανή του Μνημονίου κόβει φέτες το πολιτικό σύστημα. Η κηδεμονία της χώρας μοιάζει να βαθαίνει. Οι τελευταίοι που σήμερα εξεγείρονται είναι και οι τελευταίοι που έχουν κάτι να χάσουν. Και είναι τουλάχιστον μελαγχολικό πως τους χαϊδεύουν αυτοί που μέχρι χθες τους έλεγαν καλοθρεμμένες συντεχνίες. Είναι πάντως πολλοί.

Τρέιλερ τρίτο: Τσίπρας – Μητσοτάκης στο Μαξίμου. Συμφώνησαν πως διαφωνούν. Η χώρα βρίσκεται σε μια τροχιά μετα-δικομματισμού. Οι δηλώσεις Φωτήλα που καλοβλέπει τον Κυριάκο και οι δηλώσεις Σταύρου Θεοδωράκη αφότου βγήκε από συνάντηση με τον νέο πρόεδρο της ΝΔ είναι η μία όψη των ρηγματώσεων. Ο διπολισμός καταπίνει ασυγχώρητα τα σχήματα με τις πιο πολλές φυγόκεντρες. Το Ποτάμι είναι ένα τέτοιο. Αμεσα, ο νέος δικομματισμός θα διεμβολίσει και τα άλλα. Η Ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα. Το δίπολο Αριστερά – Δεξιά καλπάζει. Η σκιώδης κυβέρνηση Μητσοτάκη με αντιπρόεδρο Αδωνη βοηθάει το νέο αφήγημα. Κι όμως τώρα η δεξαμενή για τη ΝΔ μοιάζει πιο ευρεία. Οι ιδιωτικοποιήσεις εξάλλου απενοχοποιήθηκαν οριζόντια…

Τρέιλερ τέταρτο: Μια κότα απ’ τα χέρια μιας ακτιβίστριας γλιστράει στον περίβολο του Μαξίμου. Μπορεί ο ακτιβισμός της να ενεργοποιεί μόνον εντελαμαγκέν κοινό, βαθιά νυχτωμένο για τον διεθνή συσχετισμό, η κότα όμως επιδοκιμάστηκε. Πλέον η κυβέρνηση αντιμετωπίζεται στον δρόμο ως απόλυτα συστημική. Με τη διαφορά πως δεν έχει μαζί της σχεδόν κανένα κοινωνικό κομμάτι. Μια κυβέρνηση σε κατάθλιψη έναν χρόνο μετά, αναζητεί άμεσα επανεκκίνηση.