[Απλά μαθήματα αριθμητικής] Χιονιάς μετά το Νταβός

Ενα εκρηκτικό κοκτέιλ εξελίξεων στο μέτωπο της πολιτικής, της κοινωνίας και στις σχέσεις της κυβέρνησης με τους δανειστές απειλεί να επαναφέρει την οικονομία σε ακραίες συνθήκες, ανάλογες αυτών του 2015.

Οι «μισές» μειώσεις στις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων και η πώληση του 67% του ΟΛΠ στους Κινέζους της COSCO, δυο καλά χαρτιά που έσπευσε να ρίξει στο τραπέζι η κυβέρνηση για να αλλάξει το κλίμα, μοιάζουν να είναι άσφαιρα πυρά. Η ιστορία γράφει ότι οι μειώσεις «ασπιρίνες» στον ΕΝΦΙΑ της προηγούμενης, ασθμαίνουσας κυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ δεν έπιασαν τόπο στις τσέπες και στη συνείδηση των βαριά φορολογούμενων ελλήνων ψηφοφόρων. Ούτε η ανάθεση της αξιοποίησης του Ελληνικού και η πώληση του ΟΠΑΠ άλλαξαν την εικόνα της χώρας στις αγορές, όπως η πώληση του ΟΛΠ δεν βελτίωσε το κλίμα για τη σημερινή κυβέρνηση στο παγωμένο Νταβός.

Το χειρότερο είναι, όπως διαπιστώνουν έγκυροι οικονομικοί κύκλοι, ότι έχει θολώσει επικίνδυνα πάλι ο ορίζοντας στον οδικό χάρτη της χώρας. Το αφήγημα επιστροφής στην ανάπτυξη, που είχε ως προϋπόθεση την έγκαιρη ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης, αμφισβητείται από τις εξελίξεις. Οι δανειστές, με εμπροσθοφυλακή το ΔΝΤ, ζητούν περικοπές και στις κύριες συντάξεις των σημερινών συνταξιούχων για να καταστεί βιώσιμο το Ασφαλιστικό. Και βάζουν στο τραπέζι πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα πριν ανοίξουν τη συζήτηση διευθέτησης του χρέους. Η κυβέρνηση, εξαντλημένη από την περιπέτεια του 2015 και υπό το βάρος ενός διογκούμενου και ενιαίου – για πρώτη φορά ύστερα από δεκαετίες – μετώπου αντιδράσεων από εργαζομένους, επαγγελματίες, εμπόρους και αγρότες, μοιάζει ανήμπορη να σηκώσει το βάρος της αξιολόγησης. Και μάλιστα παρότι, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, έχει βάλει πολύ νερό στο κρασί της σε άλλες κρίσιμες δεσμεύσεις του τρίτου Μνημονίου. Οπως στο νέο Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων, για το οποίο φέρεται να έχει αποδεχθεί την ουσιαστική μεταφορά του ελέγχου του στην τρόικα.

Είναι αλήθεια ότι η εκλογή Μητσοτάκη στην ηγεσία της ΝΔ υποβάλλει τον Τσίπρα σε πρόβες ρεαλισμού μπροστά στον καθρέφτη. Οχι όμως πέρα από την κόκκινη γραμμή που δοκιμάζει το ένστικτο αυτοσυντήρησης του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ. Το οποίο, όπως διαβλέπουν πολιτικοί και οικονομικοί αναλυτές, μπορεί να επαναφέρει πολιτικές ακραίας διαπραγμάτευσης με έναν και μόνο στόχο: τη διαχείριση μιας εκλογικής ήττας. Δεν είναι τυχαίες διαρροές, που εκπορεύονται τελευταία, από κύκλους του ΣΥΡΙΖΑ για το ενδεχόμενο προσφυγής στις κάλπες. Το οποίο δεν είναι σίγουρο ότι ευνοεί τους σχεδιασμούς των εταίρων μας, με ορθάνοιχτη την αξιολόγηση και τα νέα μέτρα. Μια «καυτή πατάτα» που θα υπονόμευε με το καλημέρα την οποιαδήποτε νέα κυβέρνηση.

Ολα θα κριθούν στο επόμενο τρίμηνο από τις κινήσεις σε κάθε πλευρά του τριγώνου: δανειστών, κυβέρνησης και αντιπολίτευσης. Μην ξεχνάμε ότι κάπου εκεί θα αρχίσουν να τελειώνουν, ξανά, τα λεφτά στο Δημόσιο.