Κεριά, δυναμίτες και στο βάθος Βερολίνο

Οταν ο Αλέξης Τσίπρας πλησίασε τον γερμανό υπουργό Οικονομικών με το που διαλύθηκε το πάνελ στο οποίο συμμετείχαν αμφότεροι στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός, επεσήμανε στον συνομιλητή του την αναγκαιότητα οι δύο κυβερνήσεις να συζητήσουν περισσότερο για τα δύο μεγάλα  θέματα της προσφυγικής αλλά και της οικονομικής κρίσης. Ο Σόιμπλε με το γνωστό του ύφος απάντησε καταφατικά, όμως η συνομιλία αυτή δεν έγινε τυχαία. Καλά πληροφορημένες πηγές αναφέρουν ότι τους επόμενους μήνες και πριν κλείσει η αξιολόγηση, κυβερνητική αντιπροσωπεία προτίθεται να συνεργαστεί με την καγκελαρία σε μια προσπάθεια να αναληφθούν πρωτοβουλίες που θα βοηθήσουν την Ελλάδα στην αντιμετώπιση Προσφυγικού και προγράμματος.

Το χρέος και το ΔΝΤ

Η κυβέρνηση δείχνει πως καίγεται για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης του ελληνικού προγράμματος καθώς χωρίς αυτήν δεν θα προχωρήσει στο επόμενο βήμα που δεν είναι άλλο από τη συζήτηση για την αναδιάρθρωση του χρέους. Εξ αυτού του λόγου σε όλες τις επαφές που είχε ο Αλέξης Τσίπρας στο Νταβός έβαλε το θέμα της αναγκαιότητας επίσπευσης της διαδικασίας «για να πάμε παρακάτω». Οι Αμερικανοί ήταν σαφείς ως προς την εξήγησή τους. Τόσο ο αντιπρόεδρος Μπάιντεν όσο και ο υπουργός Οικονομικών Τζακ Λιου τάχθηκαν σαφώς υπέρ της αναδιάρθρωσης του χρέους, επισημαίνοντας ωστόσο στον έλληνα Πρωθυπουργό ότι το ΔΝΤ πρέπει να παραμείνει εντός του προγράμματος. Αυτό το έχει κατανοήσει η ελληνική πλευρά – αν και θεωρεί ότι η παρουσία του δεν είναι αναγκαία σε μια Ευρωπαϊκή Ενωση που θα έπρεπε να λύνει μόνη της τα προβλήματά της εφόσον ξεπεραστεί ο κάβος της αξιολόγησης, το ΔΝΤ θα λειτουργήσει περισσότερο θετικά υπέρ της χώρας επιμένοντας στην κατεύθυνση της απομείωσης του ελληνικού χρέους. Ο Μοσκοβισί κράτησε ίσες αποστάσεις για το ΔΝΤ στη συνάντησή του με τον Τσίπρα, υπονόησε όμως ότι δεν μπορεί να γίνει κάτι διαφορετικό από το να παραμείνει γιατί υπάρχει η γνωστή διάσταση ανάμεσα στους θεσμούς.

Το «σκοτεινό δωμάτιο»

Αυτή την κόντρα μεταξύ των θεσμικών παραγόντων της τρόικας επικαλέστηκε άλλωστε χθες και ο Αλέξης Τσίπρας μιλώντας για το «μέλλον της Ευρώπης» στο ίδιο πάνελ με τον Σόιμπλε. «Είναι γνωστό ότι είχαμε διαφορετικές απόψεις για την παρουσία του ΔΝΤ στο πρόγραμμα. Εμείς πιστεύουμε ότι η Ευρώπη μπορεί μόνη της. Εμείς δεν σνομπάρουμε το ΔΝΤ, όμως, αποδεχθήκαμε τη συμμετοχή του έπειτα από επιμονή των εταίρων. Εύχομαι οι συνεχείς διαφωνίες των θεσμών εξαιτίας τού ότι κάποιοι δεν κατανοούν τις ευρωπαϊκές ιδιαιτερότητες να μην οδηγήσουν σε απαράδεκτες καθυστερήσεις». Επί της ουσίας ο Πρωθυπουργός έστειλε ένα μήνυμα αγωνίας πως η καθυστέρηση στην αξιολόγηση οφείλεται πρωτίστως στη διάσταση που παρατηρείται ανάμεσα στους θεσμούς. Και, όπως ήταν φυσικό, διαφώνησε με τον γερμανό υπουργό Οικονομικών για το ΔΝΤ. Εχει ενδιαφέρον ότι ο Σόιμπλε υποστήριξε ότι η παρουσία του Ταμείου δεν ήταν δική του ιδέα, αλλά υποστηρίχθηκε περισσότερο από τη γερμανίδα καγκελάριο που επέμεινε προς αυτή την κατεύθυνση. «Το να φύγει το ΔΝΤ είναι κερί σε δωμάτιο με δυναμίτη» σχολίασε ο Σόιμπλε αφήνοντας να εννοηθεί ότι η Ευρώπη από μόνη της ήταν σε αδυναμία να επιβάλει σκληρή λιτότητα σε ένα μέλος της. Ο Αλέξης Τσίπρας τού απάντησε πως «δεν είμαι οπαδός της άποψης να ανάψουμε κερί μέσα στο δωμάτιο με τους δυναμίτες. Δεν μπορούμε όμως να μένουμε πάντα στο σκοτάδι. Βγάλτε τους δυναμίτες και ανάψτε το κερί», για να συνεχίσει λέγοντας: «Εσείς ζητήσατε την παρουσία του ΔΝΤ. Το δεχτήκαμε για να προχωρήσει η συμφωνία». Στη συνάντηση που είχε το απόγευμα με την Κριστίν Λαγκάρντ, ο Αλέξης Τσίπρας επανέφερε το θέμα των καθυστερήσεων με ευθύνη των θεσμών, κάτι που αρνήθηκε η διευθύντρια του Ταμείου λέγοντας ότι δεν είναι αυτός ο στόχος τους.

Από τον Κλίντον έως τον Σόιμπλε
Κύκλοι του Μαξίμου υποβάθμιζαν τη σημασία της φράσης «είναι η εφαρμογή, ανόητε» που είπε ο Σόιμπλε υποστηρίζοντας ότι δεν αφορούσε τον έλληνα Πρωθυπουργό αλλά ήταν απλώς μια παράφραση μιας γνωστής ατάκας του Μπιλ Κλίντον στην προεκλογική του εκστρατεία το 1992. Γενικώς στην παρέμβασή του ο Αλέξης Τσίπρας έθιξε το ζήτημα των ανισοτήτων στην Ευρωπαϊκή Ενωση τονίζοντας ότι χρειαζόμαστε κοινούς δημοσιονομικούς κανόνες, τραπεζική ένωση, καταπολέμηση της ανεργίας η οποία δεν μπορεί να είναι 25% σε μία χώρα και 4% σε άλλη.   Στο ίδιο πνεύμα σχολίασε ότι «δεν είναι ώρα για exits, φράχτες και διχασμό στην Ευρώπη».