[Εμπιστευτικά] Πάμε πίσω!
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Αν δεν απατώμαι, το προσόν «νικητής ή ηττημένος του Εμφυλίου» έχει εκλείψει στην Ελλάδα από τη δεκαετία του ’80.
Γενικότερα, εδώ και πολύ καιρό ο Εμφύλιος έχει ανατεθεί στους ιστορικούς. Δεν αποτελεί πολιτικό επιχείρημα – ούτε θετικό ούτε αρνητικό.
Εκείνοι που νίκησαν, ευτυχώς νίκησαν. Εκείνοι που έχασαν, δυστυχώς έχασαν. Τα υπόλοιπα τα ψάχνουν ο Μαργαρίτης και ο Μαραντζίδης.
Τι σημαίνει αυτό; Οτι στη σημερινή δημοκρατία κανείς δεν αντλεί επιχειρήματα από τη στάση των προγόνων του, όσο και αν ο καθένας δικαιούται να είναι υπερήφανος για τη στάση αυτή.
Από την άποψη της δημοκρατίας συνεπώς δεν σημαίνει κάτι αν οι προπάτορες του γραμματέα της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκαν στο ΕΑΜ, στην ΕΠΟΝ ή στον Δημοκρατικό Στρατό. Ακριβώς όπως δεν σημαίνει τίποτα αν οι δικοί μου ήταν στον Εθνικό Στρατό.
Και γι’ αυτό, οι διορισμοί των συγγενών του γραμματέα με ενόχλησαν λιγότερο.
Με στενοχώρησε περισσότερο η ευκολία με την οποία ένας νέος άνθρωπος καταφεύγει όχι στην επαγγελματική επάρκεια για να τις δικαιολογήσει αλλά σε ένα οικογενειακό αγωνιστικό ιστορικό.
Προσέξτε: δυστυχώς, δεν είναι μια συναισθηματική έκφραση ανωριμότητας.
Είναι η βαθύτερη πεποίθηση της Αριστεράς ότι αποτελεί φορέα κάποιας «ηθικής ανωτερότητας», την οποία μόνη απένειμε στον εαυτό της και η οποία της δίνει περίπου το ελεύθερο να κάνει όλες τις αλητείες του κόσμου.
Επί της ουσίας είναι ένας μεταφυσικός (και μνησίκακος) υποκειμενισμός, ο οποίος διαπερνά την καθημερινή αριστερή πρακτική σε όλες τις εκφράσεις της – πολιτική, κυβερνητική, διοικητική, δημοσιογραφική.
Γι’ αυτό και είναι σήμερα η μόνη παράταξη που δαιμονοποιεί, στοχοποιεί, διαβάλλει όποιον δεν είναι μαζί της. Που δεν κάνει διάλογο. Που δεν ανέχεται ούτε συνομιλητές, ούτε αντιπάλους. Που έχει μόνο εχθρούς.
Η στάση αυτή συνιστά προφανή οπισθοδρόμηση από το δημοκρατικό κεκτημένο. Και δυστυχώς η απάντηση του γραμματέα της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ είναι ενδεικτική αυτής της νοοτροπίας.
Ενα νέο παιδί, δημοκρατικών (υποθέτω) φρονημάτων, δεν απάντησε σε ένα ζήτημα δημοσίου ενδιαφέροντος δίνοντας εξηγήσεις ή διορθώνοντας ενδεχόμενες ανακρίβειες.
Απάντησε βρίζοντας. Απάντησε λέγοντας ότι κανείς δεν έχει δικαίωμα να τον ελέγχει από τη στιγμή που ο αδελφός του (που διορίστηκε) «έμεινε δύο μήνες στο κρεβάτι επειδή αρρώστησε από την κούραση αφού κάθε μέρα ήταν στην κατάληψη της ΑΣΟΕΕ».
Ευτυχώς, οι αντιδράσεις στα λεγόμενά του ήταν πάνδημες. Αποστομωτικές. Και καταιγιστικές.
Δείχνουν, αν μη τι άλλο, ότι το δημοκρατικό κεκτημένο παραμένει ισχυρό.
Και ότι υπάρχει μια άλλη, μεγαλύτερη και υγιέστερη Ελλάδα που κουράζεται πηγαίνοντας κάθε μέρα στη δουλειά ή που κουράζεται ψάχνοντας για δουλειά που θα πηγαίνει κάθε μέρα.
Google news
