[Μικροπολιτικός] Από τον κομισάριο με αγάπη

Δεν είχα αμφιβολία ότι η προώθηση του Κώστα Τσιάρα ως γραμματέα της γαλάζιας Κοινοβουλευτικής Ομάδας θα αρκούσε για να ανοίξει διάπλατα η αγκαλιά του Δημήτρη Αβραμόπουλου μπροστά στον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Ωστόσο, η διαχυτικότητα και οι ασπασμοί του κοινοτικού επιτρόπου με τον νέο αρχηγό της ΝΔ με ξεπέρασαν. Ο κομισάριος, ευθυτενής όπως πάντα, σχεδόν ξεκαθάρισε στον Κυριάκο, που μιλούσε με χαμηλωμένο βλέμμα, κατά τη συνάντησή τους χθες το βράδυ στο γραφείο του προέδρου της ΝΔ στη Βουλή ότι μπορεί να βασίζεται σε αυτόν, εντός και εκτός συνόρων.

Η συζήτηση που ακολούθησε για το Προσφυγικό και τους σχεδιασμούς της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ήταν μάλλον το απαραίτητο συμπλήρωμα σε μια συνάντηση όπου τον κυρίαρχο ρόλο είχε η εικόνα.

Πριν κλείσουν και αποσυρθούν οι τηλεοπτικές κάμερες, άλλωστε, ο Αβραμόπουλος, είχε φροντίσει, πέραν των ευχών για καλή επιτυχία στον Μητσοτάκη, να διαμηνύσει ότι δεν ξεχνά τις πολιτικές ρίζες του. Δεν αποκλείω να το ανέφερε για να ακουστεί και στους επόμενους εθιμοτυπικούς σταθμούς του Κυριάκου – αύριο στο Μέγαρο Μαξίμου και μεθαύριο στο Προεδρικό Μέγαρο.
  

Παπανδρέου στη Βουλή

Το όνομα του πρώην πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου επέστρεψε στις συζητήσεις στη Βουλή, αλλά όχι για καλό σκοπό. Κι αυτό επειδή την Παρασκευή διαβιβάστηκε στο Κοινοβούλιο η δικογραφία με τις καταγγελίες της Βίκυς Σταμάτη εις βάρος του Παπανδρέου για χρηματισμό και εκβίαση του συζύγου της Ακη Τσοχατζόπουλου.

Σημειώνεται ότι οι καταγγελίες της έγιναν το 2013, όταν είχε κληθεί από τον εισαγγελέα Γρηγόρη Πεπόνη να καταθέσει στο πλαίσιο της προκαταρκτικής έρευνας που διενεργούσε για τις συνθήκες απόδρασής της από το ψυχιατρείο στο Δαφνί, όπου νοσηλευόταν.

Δηλώνει «παρών»

Ανεξάρτητα πάντως από την έκβαση της συγκεκριμένης υπόθεσης, ο Παπανδρέου φαίνεται πως έχει βάλει μεγάλους στόχους. Σε νέα παρέμβασή του δηλώνει «παρών» στις πολιτικές εξελίξεις και εκτιμά ότι ο χώρος του δημοκρατικού σοσιαλισμού χρειάζεται ένα πολιτικό σοκ για να ανανήψει. Υποστηρίζει μάλιστα ότι «τα υπαρξιακά ζητήματα του χώρου μπορεί να τα λύσει ο κόσμος του. Χρειάζεται να συμφωνηθεί μεταξύ των κομμάτων του χώρου η ανοικτή προσφυγή στη βάση, που θα οδηγήσει σε Συνέδριο όπου θα αποφασιστούν τα πάντα – όνομα, σύμβολα, καταστατικό και κυρίως πολιτικές θέσεις. Μετά εκλογές προέδρου και οργάνων από τη βάση».