Τη σημασία της εκλογής του Κυριάκου στην αρχηγία της ΝΔ την καταλαβαίνεις κυρίως από τις αντιδράσεις των άλλων κομμάτων. Της συμπολίτευσης και της αντιπολίτευσης.
Κρέμασαν όλοι κάτι μούτρα, να!
Κι αυτό αποτελεί αδιάψευστο κριτήριο ότι οι νεοδημοκράτες ψήφισαν σωστά για πάρτη τους.
Προφανώς είναι προσωπική επιτυχία του Κυριάκου. Δεν θυμάμαι άλλη φορά στη χώρα μας κάποιος να μπαίνει στη μάχη ταγματάρχης και σε τρεις μήνες να βγαίνει στρατηγός.
Ο νέος πρόεδρος της ΝΔ έκανε μια εκστρατεία αψεγάδιαστη. Παρουσίασε μια συγκροτημένη υποψηφιότητα με τη σοβαρότητα και τη μεθοδικότητα που τον χαρακτηρίζει αλλά και με ένα τσαγανό που δεν ήταν έως τώρα προφανές.
Στην τελική ευθεία, είχε βοήθειες. Ο ακαταπόνητος Αδωνις έπαιξε μόνος του όλη τη δεξιά πλευρά. Ο «Τζίτζι» πίσω έκοβε ό,τι πήγαινε να ξεμυτίσει πάνω από τα Τέμπη. Και ο Σαμαράς έβαλε πλάτη από τον πάγκο.
Αλλά οι αντίπαλοι ήταν σαφώς υπέρτεροι. Ολο το κομματικό σύστημα της ΝΔ, οι πρωτοκλασάτοι της παράταξης (μεταξύ των οποίων και η αδελφή του νέου προέδρου), τα τέσσερα πέμπτα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας αλλά και η παρέα που στο όνομα του καραμανλισμού επιθυμεί να κάνει κουμάντο από τα παρασκήνια.
Αυτούς όλους ο Κυριάκος τούς καθάρισε. Και τους καθάρισε πολιτικά.
Διότι οι ψηφοφόροι του α’ και του β’ γύρου είπαν τελικά το ίδιο πράγμα: ότι δεν γουστάρουν ένα κόμμα με ιδιοκτήτες, ούτε μια ΝΔ σε ομηρεία, ούτε μια παράταξη σε ρόλο αβανταδόρου του Τσίπρα, ούτε μια ηγεσία καλόβολη, βολική και προβλέψιμη.
Ψήφισαν για την υπερηφάνεια και την αυτοτέλεια της παράταξής τους. Επέλεξαν μια νέα γενιά. Ζήτησαν κυρίως να αλλάξει όχι μόνο η ΝΔ αλλά συνολικά το πολιτικό σκηνικό. Ολα άλλα!
Για να συμβεί αυτό, όμως, συνειδητοποίησαν ότι πρέπει πρωτίστως να απεγκλωβίσουν το κόμμα τους από το κακόγουστο νταραβέρι του Τσίπρα και του Παυλόπουλου – είτε έχει είτε δεν έχει την ευλογία του Καραμανλή.
Αυτό το αίτημα υποτίμησε, νομίζω, ο Μεϊμαράκης. Και σε αυτό έδωσε μια πειστική απάντηση ο Κυριάκος.
Ούτε καφέδες στην Κουμουνδούρου, ούτε παρασκηνιακές συνεννοήσεις, ούτε νυχτερινά τηλεφωνήματα.
«Με εμένα ο Τσίπρας θα χάσει τον ύπνο του» είπε στους ψηφοφόρους της ΝΔ. Και κέρδισε. Οταν η κουβέντα πήγε στον Τσίπρα, τα καλαμπούρια περί νεοφιλελευθερισμού πήγαν περίπατο.
Το αποτέλεσμα είναι πως με την εκλογή του Κυριάκου κλείνει μια περίοδος αβεβαιότητας αλλά και ένας φαύλος κύκλος.
Εφεξής επιστρέφουμε στην κανονικότητα και στα αυτονόητα της πολιτικής. Εχουμε μια συμπολίτευση, έχουμε μια αντιπολίτευση και όποιος κερδίσει.
Αυτό όμως δεν είναι η δημοκρατία; Ή μήπως κάνω λάθος;