Ασκήσεις αριθμητικής και πολιτικής

Σε ασκήσεις αριθμητικής αλλά και πολιτικής επιδίδεται η κυβέρνηση, προκειμένου να καταλήξει στο επικρατέστερο σενάριο για το Ασφαλιστικό, καθώς η ώρα πλησιάζει για να παρουσιάσει την πρότασή της στους δανειστές.

Ζητούμενο, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, είναι να βρεθούν, είτε με αύξηση εσόδων είτε με μείωση δαπανών, περίπου 700 εκατ. ευρώ για το Ασφαλιστικό.

Από το ποσό αυτό, σύμφωνα με μια εκδοχή, εκτιμάται ότι περίπου 300 εκατ. ευρώ θα μπορούσαν να εξοικονομηθούν από τις περικοπές των επικουρικών συντάξεων. Η κυβέρνηση έχει αποδεχθεί ότι οι περικοπές αυτές είναι αναπόφευκτες και εστιάζει πλέον την προσοχή της στη μη περικοπή των κύριων συντάξεων, για την οποία ο Πρωθυπουργός έχει αναλάβει πολιτική δέσμευση.

Τα υπόλοιπα περίπου 400 εκατ. ευρώ, επομένως, πρέπει να βρεθούν από αύξηση εσόδων. Εκεί είναι που εντοπίζεται τώρα ο προβληματισμός, αλλά οι πληροφορίες αναφέρουν ότι οι απόψεις διίστανται, ακόμη και εντός του οικονομικού επιτελείου.

Οι δυο εναλλακτικές εκδοχές είναι η αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών εργοδοτών ή/και εργαζομένων και η επιβολή ενός τέλους στις τραπεζικές συναλλαγές. Σύμφωνα με υπολογισμούς κυβερνητικών στελεχών, το τέλος ένα τοις χιλίοις στις τραπεζικές συναλλαγές θα απέδιδε 700 εκατ. ευρώ, αν επιβαλλόταν σε όλες τις συναλλαγές ανεξαρτήτως ύψους, με βάση όμως τα στοιχεία για τις τραπεζικές συναλλαγές του 2014, δηλαδή προ της επιβολής των ελέγχων στην κίνηση κεφαλαίων, που περιόρισε σημαντικά το ύψος των συναλλαγών.

Αν έμπαινε πλαφόν 1.000 ευρώ για την επιβολή του τέλους στις συναλλαγές, τα έσοδα θα περιορίζονταν περίπου στα 500 εκατ. ευρώ, ενώ αν εξαιρούνταν οι μεταφορές εντός του τραπεζικού συστήματος, θα κατέβαιναν περίπου στα 300 εκατ. ευρώ. Μετά την επιβολή των capital controls όλα τα παραπάνω μεγέθη υπολογίζεται ότι πρέπει να αναθεωρηθούν σημαντικά προς τα κάτω.

Η εναλλακτική λύση της αύξησης της εισφοράς των εργοδοτών κατά 1% (ή κατά 0,5% των εργοδοτών και 0,5% των εργαζομένων) εκτιμάται ότι μπορεί κι αυτή να εξασφαλίσει τα 400 εκατ. ευρώ που αναζητούνται. Εναλλακτικά εξετάζεται και το σενάριο αύξησης των εισφορών των εργοδοτών κατά 1% και των εργαζομένων κατά 0,5%.

Πέρα από τους αριθμούς, όμως, που μπορεί να «βγουν» είτε με τον έναν είτε με τον άλλο τρόπο, υπάρχει και η πολιτική.

Η λύση του τέλους επί των τραπεζικών συναλλαγών έχει, όπως φαίνεται, ισχυρούς υποστηρικτές στο οικονομικό επιτελείο, αλλά αντιμετωπίζεται με επιφυλάξεις σε άλλα κλιμάκια. Χαρακτηριστικά, χθες ο υπουργός Οικονομίας Γιώργος Σταθάκης τάχθηκε υπέρ της θέσπισής του, αρκεί, όπως είπε, να είναι μελετημένο και να αφορά ηλεκτρονικές συναλλαγές άνω των 1.000 ευρώ.

Μάλιστα, υποστήριξε ότι σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες υπάρχει κάτι αντίστοιχο. Αλλο στέλεχος του οικονομικού επιτελείου είχε υποστηρίξει ότι η επιβολή του πλαφόν των 1.000 ευρώ καθιστά το μέτρο επαρκώς ταξικό και άρα ταιριάζει στο προφίλ της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Υπάρχει όμως και η αντίθετη άποψη. Κυβερνητική πηγή υποστήριζε, μιλώντας στα «ΝΕΑ», ότι το μέτρο έρχεται σε αντίθεση με τα σχέδια της κυβέρνησης για αύξηση των ηλεκτρονικών τραπεζικών συναλλαγών, ώστε να καταπολεμηθεί η φοροδιαφυγή. Επιπλέον αποτελεί ένα είδος «φόρου υπέρ τρίτων», τους οποίους η κυβέρνηση θέλει να εξαλείψει, ακολουθώντας και τη σχετική συμφωνία με τους δανειστές. Πηγή των δανειστών ανέφερε χθες στα «ΝΕΑ» ότι η κυβέρνηση δεν τους έχει ενημερώσει σχετικά, αλλά η αντίδρασή τους μάλλον θα είναι επιφυλακτική.

Οι δανειστές, όμως, έχουν ήδη εκφράσει την αντίρρησή τους και στο εναλλακτικό σχέδιο της κυβέρνησης για αύξηση των εργοδοτικών εισφορών, για λόγους ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων. Ωστόσο, πηγές της κυβέρνησης υποστηρίζουν ότι οι επιφυλάξεις αυτές μπορούν να ξεπεραστούν, αν παρουσιαστεί μια καλά επεξεργασμένη πρόταση η οποία να προβλέπει συμπληρωματικά μέτρα, υπέρ των επιχειρήσεων, για να αντισταθμίζεται το πλήγμα στην ανταγωνιστικότητά τους από την αύξηση της εισφοράς.

ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ. Οι ίδιες κυβερνητικές πηγές υποστηρίζουν ότι η πρόταση της κυβέρνησης θα αποκτήσει επιπλέον αξιοπιστία αν συνοδεύεται από σοβαρά, μη εισπρακτικά μέτρα, που θα βάλουν σε τάξη το ασφαλιστικό σύστημα, όπως π.χ. η προώθηση των συγχωνεύσεων των Ταμείων.

Προς το παρόν, πάντως, η πρόταση για την επιβολή τέλους στις τραπεζικές συναλλαγές δεν έχει πάρει πιο επίσημη μορφή και δεν έχει συζητηθεί σε επίπεδο κυβερνητικών οργάνων. Κυβερνητικές πηγές υποστηρίζουν ότι η αύξηση των εργοδοτικών εισφορών παραμένει η ισχυρότερη κυβερνητική πρόταση.