[Εμπιστευτικά] Φτωχολογιά
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Θα ήταν απλώς καλαμπούρι, αν δεν αφορούσε τον πιο ευαίσθητο τομέα της χώρας. Την Παιδεία.
Οπου η κυβέρνηση, λέει, αποφάσισε να κάνει μεταρρύθμιση. Τι μεταρρύθμιση; Ενας Θεός ξέρει!..
Κι επειδή μόνο ο Θεός ξέρει, πριν κάνει η κυβέρνηση τη μεταρρύθμιση που θέλει να κάνει κατήργησε ουσιαστικά τη μοναδική σοβαρή και συναινετική μεταρρύθμιση που έχει γίνει στην ανώτατη εκπαίδευση τις τελευταίες δεκαετίες. Εκείνη της Διαμαντοπούλου.
Γιατί την κατήργησε; Γιατί δεν βελτίωσε απλώς κάποια πράγματα, αν είχαν παρατηρηθεί δυσλειτουργίες;
Εδώ είναι το ζουμί. Διότι από γεννησιμιού της η μεταρρύθμιση εκείνη μπήκε στο στόχαστρο των συνδικαλιστών, των φοιτητοπατέρων, των φοιτητικών συμμοριών, των κομματικών εμπόρων στον χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης. Ολων εκείνων δηλαδή που υπάρχουν και τρέφονται από τη νοσηρότητα που δεν τους συνέφερε να αλλάξει.
Ως εκ τούτου, η κατάργηση της μεταρρύθμισης ήταν θέμα δικαίωσης των δυνάμεων που κρατούν το ελληνικό Πανεπιστήμιο στο περιθώριο. Μια συμβολική επιβεβαίωση της κυριαρχίας τους.
Κάπως έτσι, μια «προοδευτική διακυβέρνηση» παλινόρθωσε την παθογένεια και επιβράβευσε την υπανάπτυξη. Σε όλα τα επίπεδα: εκλογές πρυτάνεων, άσυλο, αιώνιους φοιτητές.
Πάνε τώρα οι άνθρωποι να κάνουν αξιολόγηση στα πανεπιστήμια και τους παίρνουν με τις πέτρες.
Ερώτηση κρίσεως. Με τέτοιες απόψεις και ανάλογα δείγματα γραφής, τι σόι μεταρρύθμιση μπορούν να κάνουν οι ίδιοι άνθρωποι; Πόσο εκσυγχρονιστικό πνεύμα μπορεί να κουβαλάνε οι πρωτομάστορες του αναχρονισμού;
Μάζεψαν καμιά πενηνταριά δικούς τους, το ονόμασαν «Επιτροπή Διαλόγου» και συνεδριάζουν εξαγγέλλοντας βαρύγδουπες και μεγαλόπνοες μεγαλοστομίες χωρίς ουσία και χωρίς αντίκρισμα. Κουβέντα να γίνεται.
Φυσικά γύρω μας ο κόσμος τρέχει. Ο πλανήτης αλλάζει. Ο ανταγωνισμός στην παγκόσμια αγορά εργασίας οξύνεται. Κι εμείς συζητούμε σε επιτροπές αν λείπει η κινηματογραφική παιδεία από το Λύκειο.
– Αναζητούμε την αριστεία στις φτωχογειτονιές και όχι στα βόρεια προάστια, εξήγγειλε τον στόχο του ο υπουργός Παιδείας.
Μπορεί να μοιάζει περισσότερο με τραγούδι του Καζαντζίδη και λιγότερο με εκπαιδευτικό πρόγραμμα αλλά μάλλον αποτυπώνει την απουσία του δεύτερου.
Διότι κάποιος πρέπει να πει στον υπουργό Παιδείας πως τα βόρεια προάστια αναζητούν ήδη την αριστεία στα καλύτερα πανεπιστήμια του εξωτερικού.
Συνεπώς για να τα ανταγωνιστούν οι φτωχογειτονιές θα πρέπει το δημόσιο πανεπιστήμιο να γίνει ανταγωνιστικό με τα καλύτερα πανεπιστήμια του εξωτερικού – το αντίθετο δηλαδή από αυτό που καταφέρνει έως τώρα η κυβέρνηση και οι φίλοι της.
Διαφορετικά το ματσάκι θα το πάρουν τα βόρεια προάστια από τα αποδυτήρια και ο υπουργός θα πρέπει να αλλάξει το ρεπερτόριό του σε Μπιθικώτση:
– Βρέχει στη φτωχογειτονιά, βρέχει και στην καρδιά μου!..
Google news
