Τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου της εκλογής αρχηγού στη ΝΔ έχουν δύο επίπεδα ανάγνωσης.
Πρώτον, στέλνουν ένα μήνυμα συνολικά υπέρ της κεντροδεξιάς παράταξης λόγω της υψηλής συμμετοχής. Αυτό νομίζω το επισήμαναν όλοι, τα είπαμε και χθες.
Δεύτερον, στέλνουν μήνυμα και για κάθε υποψήφιο χωριστά. Με την έννοια ότι οι 400.000 ψηφοφόροι δεν επέλεξαν απλώς φωτογραφίες.
Η πρώτη θέση του Βαγγέλη Μεϊμαράκη είναι καθαρή και αδιαμφισβήτητη. Ακόμη περισσότερο που η κατανομή της ψήφου του είναι η πιο ομοιογενής σε εθνικό επίπεδο.
Από την άλλη πλευρά, το 60% των ψηφοφόρων της Κυριακής ψήφισαν (με τον έναν ή τον άλλον τρόπο) υπέρ της ανανέωσης και της αλλαγής γενιάς στην ηγεσία της παράταξης. Είναι πολύ μεγάλο ποσοστό για να περάσει απαρατήρητο και να μην αξιολογηθεί.
Ιδίως αν αναλογιστεί κανείς ότι την υποψηφιότητα Μεϊμαράκη υποστήριζε σύσσωμη σχεδόν η επίσημη ΝΔ – από τον Καραμανλή και την Ντόρα έως τον κομματικό μηχανισμό και τα τρία τέταρτα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Είναι πολύς κόσμος για να καταλήξει τελικά σε ένα σκάρτο 40%.
Οι υπόλοιποι τρεις υποψήφιοι δεν έχουν λόγο να είναι παραπονεμένοι – ο καθένας στο μέτρο του.
n Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπήκε στον δεύτερο γύρο καθαρά και με το σπαθί του, κερδίζοντας ουσιαστικά τις εντυπώσεις εις βάρος των προγνωστικών. Εφεξής εκτός από επώνυμο απέκτησε και βαφτιστικό.
n Ο Απόστολος Τζιτζικώστας μπορεί να μην επιβεβαίωσε τις προσδοκίες του αλλά δεν είναι καν σαράντα ετών και απέκτησε μια εθνική αναγνωρισιμότητα, την οποία σε καμία περίπτωση δεν διέθετε πριν από τρεις μήνες.
n Ο Αδωνις Γεωργιάδης ξεκίνησε ως περιθωριακή υποψηφιότητα και πήρε ένα καθαρό διψήφιο ποσοστό με την αγωνιστικότητα και το τσαγανό του – άντε να βοήθησε λίγο και ο Λαζόπουλος.
Προφανώς ο δεύτερος γύρος είναι εντελώς ανοιχτός. Η εκλογή αρχίζει από την αρχή. Κανείς δεν έχει στην τσέπη του όσους τον ψήφισαν τον πρώτο γύρο, ακόμη λιγότερο όσους ψήφισαν τους άλλους.
Το βέβαιο είναι ότι μια πολυήμερη εσωκομματική αναμέτρηση με λάθη, αστοχίες και παραλείψεις εξελίχθηκε τελικά σε ένα πολιτικό εφαλτήριο για τη ΝΔ.
Σε μια σχεδόν ανέλπιστη ευκαιρία ολικής επαναφοράς στο προσκήνιο.
Θα την αξιοποιήσει; Με τη ΝΔ είναι δύσκολο να κάνεις προγνωστικά.
Τη μία φορά πάνε να ψηφίσουν και τους πέφτουν τα μηχανήματα. Την άλλη πλακώνει 400.000 κόσμος αλλά τους τελειώνει το χαρτί του φαξ.
Κανείς λοιπόν δεν μπορεί να ξέρει τι θα ξημερώσει στις 10 Ιανουαρίου – πόσω μάλλον μετά!